Aan het eind weer een Youtube linkjes met bewegende beelden!

28 juni. Vanmorgen Mandal verlaten richting west, waar de wind vandaan komt hihi.

Eergisteren voor het eerst hele dag regen. Gisteren Bft 6 west dus even niet verder.

Vandaag kaap Lindesnes gerond. Prachtig in het zonnetje dus mooie foto’s gemaakt. Het was er erg druk met toeristen want het is natuurlijk een leuk uitje: de meest zuidelijke punt van Noorwegen. Nu ankerplekje bij Korshavn. Hier vangt Meine zijn tweede Noorse vis. 

Gisteren trouwens museum Mandal bezocht. Was erg leuk: drie jonge meiden waren bezig met een touwslagerij als demonstratie. Ze maakten gekleurde springtouwtjes om te verkopen. Ook kon de grote dieselmotor aan geslingerd worden. Dat lukte niet. Daarvoor ontbrak het aan spierballen. Ik weet nu ook waar de zalm trappen buiten de haven voor zijn: aan het begin van de zalmentrek klom iemand naar boven en kon dan door het heldere water de zalmen zien zwemmen richting de Mandalselva rivier. Denk dat ik Meine dan maar eens de mast instuur.

29 juni. ZeilNoord zeiler Skik Op Reis kwam even buurten.

Op de ais hadden we al gezien dat we bij elkaar in de buurt lagen. Een leuke korte ontmoeting. Hij vaart richting oost, wij west. Wij varen nu op de motor door naar de Flekkesund. Gebruik maken van rustige westenwind. Regen valt erg mee. Zie zelfs de zon, twee dolfijntjes. Nevel dus nieuwe radar uitproberen. Twee kleine vissersbootjes. De vuurtoren van de Lista kaap. Ik wil binnenkort de Stuurautomaat checken want het lijkt of hij op “zeilen” staat en zich aan de wind wil aanpassen terwijl we op de motor varen. Op de Ais wit zeiljacht op de motor en in de mist dus moeilijk te zien. Ineens is het weer 291 meter diep. Later liggen we in de regen in een baai voor anker. Als enig schip. Om ons heen redelijk hoge heuvels. Het voelt heerlijk: ons veilige beschutte thuis. Vanmiddag wel even verkast van de eerdere ⚓️ plaats Vågsholman naar Ytre Kalvekilen. Waar we eerder lagen voelde niet goed. Te dicht op rotsjes wanneer de wind volgens de verwachting gaat draaien. Ik had met het invaren zo opgelet op de diepte (niet de diep zodat we konden ankeren) dat ik geen rekening met de windrichting had gehouden. In de stromende regen kwamen we 3 mijl verder in Ytre Kalvekilen. Beiden op het eiland Hidra. Direct maar even Duca uitlaten want ik ben nu toch zeiknat. De volgende ochtend strakblauw en nu kunnen we zien hoe mooi deze plek is. Onze eerste fjord, met een nauwe doorgang en de Navionics geeft aan dat (te) ondiep is. Valt mee 10 meter bij de doorgang en we ankeren op 6 meter als enig schip. 

30 juni. Toch blijven we niet op deze schitterende plek.

We hebben namelijk een probleempje met de elektriciteit en ik heb een Victron bedrijf in Flekkefjord gesproken die maandag tijd heeft. We varen er maar direct heen want geen idee hoeveel plek er is en het dit weekend druk wordt. Het is nu vrijdag. Mooi tochtje. Meine en ik zijn echt onder de indruk van de schoonheid van de Noorse natuur. Nu al redelijk hoge heuvels en steile rotsen. En het wordt nog mooier, is ons verzekerd. 

30 juni. Flekkefjord, Een stadje dat je welkom heet.

Over de Marina. Er is een tweede lage brug aangelegd, die wel op Navionics staat maar niet in de gids. Daardoor kun je als zeilschip niet verder doorvaren en aan de kade aanleggen. Wel zijn er extra vinger piertjes aangelegd, maar die zijn voor ons te klein. De buiten steiger is groot genoeg maar met hekboeien bedoeld om met de punt aan te leggen. Te korte afstand én te lichte boeien voor ons. 1 van de twee steigers is in beslag genomen door een 46 voet Hallberg Rassy en wij nemen de andere. Voelt een beetje lullig om zo twee plekken in te nemen, maar later blijkt dat iedereen dit doet. Er gaan zelfs hele kleine motorbootjes dwars op de steiger liggen terwijl ze gemakkelijk in een box kunnen. Het is hier spotgoedkoop: 8 euro en alles gratis inclusief het gebruik van de Miele wasmachines. Je betaalt bij de parkeermeter en de eerste 12 uur zijn ook nog eens gratis. 

1 juli. Wij liggen in Flekkefjord vlak voor de bakkerij waar heerlijke pizza’s gebakken worden.

Na een biertje en 1 wijntje voor 17 euro besluiten we er niet te blijven (bovendien pas 1700 uur) en later een pizza op te halen. Want ons kennende worden het nog wel een wijntje en een biertje. Het is een leuk stadje en ik vind het mooier dan Mandal. Ik spreek later een plaatselijke jonge onderneemster bij een opticien en ze vertelt dat iedereen hier er hard aan werkt om individuele winkels te behouden en het plaatsen van een shoppingmall tegen te houden. De opticien is gevestigd in de oude slagerij en een beschermd monument. Nog helemaal intact met tegels, vleeshaken en marmeren toonbank. Ze laat me ook een oude foto zien. Kortom een leuk gesprek en als ik meer wil weten kan ik langskomen. Ze verwijst in ieder geval naar een strandje even verderop. Overal staan ook in kleuren gespoten oude fietsen met bloembakken én de vlaggetjes boven de winkelstraat zijn kleurig en gehaakt!

Het gaat steeds een beetje beter na de gordelroos, maar gisteren had ik heel weinig energie. Ik moest me echt dwingen om een stukje door het dorp te lopen en Duca uit te laten. Ik slaap erg goed gelukkig en lang.

6 juli: 8 dagen in Flekkefjord: ieder nadeel heeft zijn voordeel.

We hebben een probleem met ons Victron elektriciteit systeem en dus blijven we hier liggen tot het is opgelost. Dan is het voordeel van een heel goedkope Marina wel groot. Mandal was 35 euro per nacht en hier 8 euro dus. Ook wordt het heel slecht weer met veel regen en harde wind. Het zou echt vervelend zijn om vanwege een technisch probleem niet verder te kunnen varen als het mooi weer is en goede zeilwind. Die komt er dit weekend aan: zuidoost i.p.v. west. Dus dan naar Stavanger! Dan hebben we de zuidkust achter ons gelaten en gaan we noordwaarts langs de westkust.

Gisteren is Are van Victron voor de tweede langs geweest. Die had maandag alles nagelopen en kabels gecheckt. Lijkt in orde ook de (6 nieuwe) accu’s. (Was service en geen kosten). We kregen opdracht alles goed te noteren en hadden de walstroom eraf. Het probleem doet zich namelijk alleen voor als we niet aan de wal stroom liggen. Als we na een aantal dagen toch redelijk lege accu’s hebben en geen zon (nu met zon laadt het zo’n 350 watt op), dan kan een groot energie gebruik ineens de accu’s leeg trekken. Het is nog niet helemaal duidelijk. De firmware is up to date en het systeem is ook gesynchroniseerd gisteren. Advies was om op het moment dat er een alarm afgaat bij minder dan 21 volt we direct de accu’s meten om te kijken of de spanning in de accu’s wel goed is, maar in het alarm niet. Het verschil tussen de alarmwaarde voltmeter 24,5 en alarm 20,5 blijft nog een mysterie. We hebben een goed adres gekregen in Ålesund voor het geval er toch iets aan de hand is of dingen vervangen moeten worden.

Hoe besteden we onze dagen verder?

Uitgebreide wassen in de Miele wasmachine. Praatjes met mensen die langs komen en ons schip hebben zien liggen. Ook met Nederlanders die hier wonen. Met de Wi-Fi van de bibliotheek hier tegenover kaarten gedownload en andere internet dingetjes gedaan. Naar de film: de 5e Indiana Jones. Overleg met Arjen over het weer privé maken van ZeilNoord want de toestroom van niet zeilers wordt te groot en daarmee onbeheersbaar; soms wel 18 aanvragen op een dag. Naar de kapper en schoonheidsspecialiste. Kost een vermogen, maar ik geef heel weinig uit. 

En leuke nieuwe vrienden gemaakt: beide van ZeilNoord schepen. De stoere Raaf van Marja en Wil en de Festina Lente van Patricia en Maarten. Morgen scheiden onze wegen weer maar voor nu was het heel gezellig.  

7 juli. We zijn nu ruim twee weken in Noorwegen 🇳🇴. Wat valt ons op?

1. Het is nu al prachtig en dan zijn we nog niet eens aan de westkust
2. In havens helpt men elkaar met aanleggen.
3. De rode bordjes die doen denken aan een niet beschikbare ligplaats, blijken van dichterbij de tekst gjesteplass te hebben 
4. Supermarkten zijn op zondag dicht. Misschien niet in grote steden. Winkels sluiten sowieso vroeg, rond 1600 en gaan pas om 1000 open.
5. Er wordt overal heerlijk brood gebakken dus een brood machine aan boord is niet nodig.
6. De inflatie heeft hier toegeslagen en dat betekent dat het voor ons zo’n 15 procent goedkoper is.
7. Havens zijn soms enorm goedkoop. Hier in Flekkefjord 8 euro per nacht inclusief elektriciteit, water én gebruik van Miele wasmachines
8. De mensen zijn aardig. Ze nemen zelf met als de Zweden meestal geen initiatief tot contact, maar als je zelf interesse toont, zijn ze heel spraakzaam en behulpzaam.
9. Vissen vang je hier best gemakkelijk.

8 juli Toch pas om 1200 vertrokken vanwege gezelligheid.

De Raaf was vanmorgen vroeg al richting Stavanger opgestoomd en Maarten en Patricia kwamen vanmorgen nog even koffiedrinken. 

Uiteindelijk 8 nachten hier in Flekkefjord gelegen door een combinatie van factoren: eerst heel slecht weer, toen problemen met de elektriciteit en ikzelf heb nog steeds niet zoveel energie. Gelukkig is het een fijn plekje met alle voorzieningen. We zijn zelfs naar de nieuwe en laatste film van India Jones geweest. Ook nog naar de kapper, want ruim 3 maanden geleden. Vers kleurtje en coupe plus weer donkere wenkbrauwen. De schilfers op mijn oog zijn bijna genezen en ik had wel behoefte aan wat cosmetische verfraaiing na mijn dikke oog. Nog niet echt uit eten geweest maar wel twee keer heerlijke pizza van Tolbudden bakker aan de haven!

Door de Hidrasundet Stroom tegen, dus kleine 3 knopen op de motor. Besloten toch verder te varen en niet na 11 mijl te ankeren in de Berefjord. We willen naar Stavanger en nu is het prachtig weer. 23 graden. Wel op de motor. Stroom mee. We varen zo’n 6-7 knopen. De kabbelingen doen denken aan Engeland. Ook nu wisselt de dieptemeter heel sterk naar 2,5 meter, terwijl we weten dat het hier plus 100 is. Mooi tussen de rotsjes door. Nu een ankerplek gevonden: Kvernavågen NaturHavn. Totaal ongeveer 35 mijl gevaren. Prima uitgangspositie voor morgen richting Stavanger of Tananger. Morgen zou de wind dan eindelijk gunstig worden om zeilen. Het moet niet gekker worden. De verwachting is verder zonnig en 27 graden. We gaan het zien!

9 juli. We hadden weer een prachtige ⚓️ plek. Op 7 meter en vrij cirkelen mogelijk.

Zo doen we dat nu eenmaal graag en dus niet aan een rots. Daar is ons schip ook niet echt geschikt voor. Te hoge boeg en springen doe ik niet mee. Later komt er nog een ander Nederland 🇳🇱 jacht binnen en ook zij zoeken een plekje in het midden. Plek zat. We komen om 1900 aan en Meine doet de green egg aan, terwijl ik een groente pakketje maak. Daarbij Naan brood. Gemakkelijk en lekker samen met een kotelet. Fijn dat Meine Duca uitlaat want ik ben er te moe voor. Slecht geslapen gisteren voor de verandering weer eens een keer. Ik was nog vol van de leuke ontmoetingen en gesprekjes. We vertrekken vroeg om 9.00 uur en het is schitterend weer. 

12.30. We varen nog steeds op de motor want de wind is er nog niet echt. Wel stroom mee en een kalm zeetje. We varen langs de kust, die hier meer op Denemarken lijkt: strandjes, groene heuvels etc. 13.14 zeilen kluiver en bezaan. 3.8 knopen zonder motor. Later meer wind en varen we zelfs meer dan 5 knopen. 

We zeilen langs Tjør, een verzameling rotsjes en hier staat een vreemde stroming. Ook doet de wind ineens raar. Snelheid gaat naar 1,9 knopen, dus voor de veiligheid de motor aan want we willen natuurlijk niet in de richting van de rotsen drijven!! Hierna kunnen we weer even zeilen maar daarna is het echt op. Alles bij elkaar 3 uurtjes kunnen zeilen en ik genoot ervan.

10 juli. Het werd uiteindelijk het eiland Kvitsøy, na een ZeilNoord tip.

Na de rotsjes ontweken te hebben zijn we rustig op de motor binnen gevaren. Wel de veerboot voor laten gaan, die hier vaak en snel op en neer vaart. Tussen de rotsjes en nauwe doorgangen naar het haventje, Ydstebøhavn. De steigers zijn bezet, dus we leggen aan de kade voor het restaurant Grøningen aan. Dit is helaas alleen open van donderdag t/m zaterdag. Jammer want het was ons aanbevolen. Je betaalt hier met de app Go Marina, dus handig. Hier kost het voor onze lengte 21,50. Later zie ik dat we aan de goedkope kade liggen zonder wc en douche en blijkt het maar 17,50 te zijn

Naast de vuurtoren staat op een heuvel een futuristisch uitziend gebouw. Het lijkt wel een ruimtevaart schip. Hier zit de Vessel Traffic Control gevestigd, horen we later. Sinds 2014 operationeel in dit nieuwe gebouw.

520 inwoners. Kleinste gemeente van Noorwegen. Het is een leuk eiland, of eigenlijk meer een kleine archipel, verbonden met bruggetjes. Heel rustig, weinig toeristen, geen kampeerauto’s en geen snelle motorboten met jeugd en muziek (ja ik word oud). Er is een COOP-winkel en dat is het. Bewoners van het eiland komen een praatje maken. Toen we hier net lagen kwam er een man op een fiets, die zei dat hij me zag binnen varen: Ben je alleen?, vroeg hij. Meine deed toen net de afwas. Hij komt oorspronkelijk uit Kirkenes, noord Noorwegen, tegen de Russische grens. Ik verwacht dat dit alles wel zal veranderen als de tunnel die men aan het bouwen is, klaar is. En niet ten goede denk ik. Ik sprak een Nederlandse bewoonster die zei dan de charme van met de veerboot naar een eiland (zoals bij ons op de Wadden) na een drukke werkweek dan verdwijnt. Er zullen dan ook wel meer auto’s komen.

In de middag maken we de lange wandeling (je kunt kiezen tussen 2,5 en 2,1 km) en het is prachtig tussen alles schapen door. Duca een de lijn natuurlijk. Ook hier weer veel klimmen en klauteren ook als is het hier op zich niet zo hoog. Meine maakt zeer niet charmante foto’s van me hoe ik op mijn knieën naar boven klauter, want korte beentjes he. Dus toch nog redelijk inspannend. We hebben ook mooi zicht op de ankerbaai een de noordkant, maar met het verwachtte slechte weer en harde wind, blijven we aan de kade. Meine gaat ook nog met het bootje uit vissen, maar komt deze keer onverrichter zake terug: allemaal zeewier.

11 juli. Regen, regen, regen en harde wind

Na de prachtige dag gisteren, regent het weer behoorlijk. Ik zoek een paar korte drogere momenten uit om Duca ui te laten. Verder de gehele dag veel lezen en een beetje prutsen. Ook komt de Raaf weer gezellig binnen varen en drinken we met Marja en Wil koffie bij ons aan boord. Zij gaan hierna weer richting zuid, want ze zijn op de helft van hun vakantie.

12 juli. Vandaag doen we vakantie.

Na alle regen van gisteren even pas op de plaats. De zon schijnt en hoe! We zouden vandaag naar Stavanger, maar besloten toch hier te blijven. Stukje wandelen (leuk die reproducties van maritiem schilder Lauritz Haaland), wasje gedaan, naar de Coöp en Meine succesvol met de dinghy uit vissen. Nu op dieper water iets meer buiten op. Morgen gaan we direct door naar de Lysefjord en daarna naar Stavanger. Na vrijdag weer heel harde wind en regen dus zorgen dat we beschut liggen. 

13 juli. Heerlijk kunnen zeilen van Kvitsøy tot in de Lysefjord.

Het is erg om te zeggen, maar dit is de langste zeiltocht deze reis. Of de wind was tegen, of te hard of er was helemaal geen wind. We zijn nu wel aan de westkust en dat betekent in theorie, dat de windrichting gunstiger wordt, dus wie weet. 29 mijltjes dus gezeild vandaag en alleen de laatste 5 in de fjord niet. Windkracht 3-4 met kluiver en bezaan toch 5-6 knopen. De deining van zee was snel weg en dan is het heerlijk rustig zeilen. We lagen ook nog even op ramkoers met ZeilNoord zeilers SY Ohana, maar dat was gepland hihi. We wisten van elkaar dat we in de buurt waren. Leuk! 

Achter ons vaart een Engels klassiek jacht, dat ons pas op het eind inhaalde: de Overlord. Toeval wil dat ze in dezelfde baai ankeren als wij.

14 juli. “Picture postcard” track door de Lysefjord en langs de Preikestolen. En toeval bestaat wel!

Perfect weer om de Lysefjord in te varen en de Preikestolen van onderaf te zien. Het plan is om tot helemaal het eind te varen naar het plaatsje Lyseboth. Eerst naar de wal om Duca uit te laten en even een praatje te maken met de 9 (!) opvarenden van het klassieken 17 meter lange jacht. Duca zit al direct op het achterdek en wordt veelvuldig geknuffeld. Het schip is eigendom van een syndicaat in Gosport in Engeland. “Our club is built around Overlord, a magnificent 10-berth, 58-foot Bermudan sloop built in 1936 by Abeking & Rasmussen at Lemverder for training Luftwaffe navigators. The club was formed by Tony Venables, who bought Overlord in 1961, and formed the club which now provides wonderful sailing opportunities for members and guests.”

Geankerd in de enige ⚓️ baai in de fjord. Mooie ruime plek op 10 meter diepte. De vis farm waarover gesproken wordt (Vleut) ligt gelukkig toch een eindje verderop. Straks de Preikestolen maar eens van onder bekijken.

Vertrek om 11.30 voor de 17 mijltjes naar Lyseboth. Op de motor want hier in de fjord is nu geen wind. Het is prachtig weer en behoorlijk zonnig. Ik kan bijna niet stoppen met fotograferen en filmen. Wat is het hier prachtig. Watervallen, zon op de natte ruige rotsen en natuurlijk de Preikestolen. Die had ik vooraf in de GPS gezet want anders toch moeilijk te onderscheiden. Als je het weet dan is het duidelijk. Van bovenaf zie ik ook camera’s flitsen. We worden, zoals wel vaker gefotografeerd. Net als ik dit bedenken krijg ik een Messenger berichtje met foto van zeilboor Ohana (Renata en Paul Michèl): Zijn jullie dit? Wat een toeval. We wisten dat ze naar de top zouden gaan wandelen, maar dat ze er nu net zouden zijn, toen wij er onderdoor voeren; dat kun je moeilijk plannen.

Om 14.30 komen we na een prachtige tocht aan in Lyseboth en er is gelukkig precies plaats voor ons aan de kade. Ook beschut met ook op het slechte weer dat er aan komt. In de Go Marina app is de haven opgenomen en blijkt er ook elektriciteit te zijn. Liggeld voor onze lengte 250 NOK en elektriciteit 50 NOK. Echter geen paaltjes met aansluitingen. Het blijkt dat de “Marina” heel klein is met korte vingerpiertjes en ook bedoeld voor de bewoners. Navraag leert dat de Marina een geschenk aan de community was van het bedrijf dat hier een tunnel gegraven heeft en rotsblokken over had. Bij het kleine toeristenbureautje weten ze geen eens van het bestaan van Go-Marina af, terwijl er grote borden aan de kade staan. Ik ga op zoek naar een stroom aansluiting want we liggen hier wel even en zonder zon is de verachting. Gelukkig mag ik achterom via een verhuurder van kano’s de stekker in hun stopcontact steken. Dat is heel fijn en we liggen hier sowieso gratis.

Het is nog mooi weer, dus ik vlieg nog even met de drone. Leuke en stabiele opnames. Ik begin het ook leuk te vinden ook als durf ik niet ver te vliegen. Dat komt wel een keer.

16 juli. Het regent nog steeds. Lysebeth aan het eind van de fjord.

Vandaag aan het blog bezig geweest en een niet onaardig filmpje voor YouTube gemaakt van zo’n 11 minuten. Of we hier ooit nog wegkomen? 

5 juni Er is altijd een pad.

⚓️ plek FUR. We liggen hier weer prachtig en ik ga met Duca naar de wal. Het wandelen langs het strand is wat lastig. Zand, steentjes en schuin. Een stuk verder een doorgang door de struiken en ik kom bij een parkeerplaatsje met ook hier weer een 🚾. Deze keer wonder boven wonder niet nodig. (Ik moet altijd vaak en veel én tijdig plassen). Duca scharrelt en komt naar me toe met een bek alsof er iets klem zit, een stokje? Nee deze keer iets heel anders, ze heeft blijkbaar poep gegeten en het zit vastgeplakt aan haar gehemelte. Getver. Dan is die wc toch handig vanwege papier. Met zeewater maak ik het zo goed mogelijk schoon. Er is ook hier weer een zwem steiger met trapje.

Er is hier ook een herdenkingsplaquette: “operatie water dropping”. Op zondag 4 maart 1945 werd vanuit Londen via BBC Radio een “speciale groet aan Franklin” gestuurd. Zo wisten de leden van de “Toldstrup-groep” dat er ’s nachts 12 containers boven Færker Vig zouden worden gedropt. Operatie Waterdropping was enigszins een historische gebeurtenis, aangezien het de eerste keer was dat de geallieerden containers in het water lieten vallen. Als dropvliegtuig werd een viermotorige Britse bommenwerper van het merk Lancaster ingezet.

Op de terug weg zie ik een wandelpad net achter de struiken. Dat loopt een stuk gemakkelijker. Nu we alweer bijna een maand onderweg zijn komen het herinneringen aan eerdere reizen boven zoals: “Er is altijd wel ergens een paadje”

7 juni. Zand zand zand

Na de harde wind in Thyborøn lag ons scheep vol met zand, weggewaaid van het strand. Ze zetten daar zelfs ieder seizoen dennenboompjes neer om het zand tegen te houden en beschutte plekken te creëren.

Met zo’n harde wind helpt dat echter niet. Meine heeft dat allemaal weggespoeld maar de bijboot zit nog vol. Die neemt hij op de steiger in FUR onder handen. Grondig zoals alles wat Meine doet: bodem eruit en ook weer alles behandeld met een soort zon bescherming. En weer hard op pompen. Ik doe twee wasjes, we doen uitgebreid boodschappen en ik douche weer eens uitgebreid. Gewoon aan boord, want de boiler staat aan!

Vanwege het geweldige Wi-Fi in de haven dat zelfs aan boord werkt, zet ik foto’s op Dropbox, upload een nieuwe video en blog en update ik mijn Navionics kaarten. 

8 juni. Wat heeft René Vleut weer gelijk: FUR in de Limjefjord is prachtig.

Vooral nu met schitterend weer en nog niet druk. De haven is nog bijna leeg, de Wi-Fi perfect, supermarkt om de hoek en niet duur. Prijs inclusief onbeperkte elektriciteit.

Vandaag de fietsjes gepakt en bijna het gehele eiland rond geweest; het oude haventje, de brouwerij voor de lunch, het noordelijk gedeelte met bossen (pas aangelegd eind 19e eeuw) afgewisseld met weilanden en natuurlijk de zandsteen afgravingen. 

Wel val ik een paar keer van mijn fietsje, omdat ik te laat inschat welke kant de fiets valt als ik stop. Mijn benen zijn dan te kort om dit op te vangen. Mooie blauwe plekken worden dat! Wanneer we bij aankomst in de havenkroeg even een biertje bestellen, zak ik zeer pijnlijk door mijn linkerbeen. Lopen lukt niet en Meine moet me ondersteunen naar het tafeltje op het terras. Een enigszins aangeschoten vrouw wil me helpen en regelt een glas water. Volgens haar heb ik te weinig vocht. Aardig dus. De volgende dag gaat het al beter, maar het doet me denken aan de pijn die ik begin 2021 had op Terschelling. Toen naar een fysiotherapeute, die aangaf dat mijn bekken scheef stond. Met een paar behandelingen was het opgelost. In gedachten houden dus.  

9 juni. Een stevig zeiltochtje met max 6,8 knopen

Is er iets fijners dan na een stevig zeiltochtje achter het ⚓️ in de Feggesund en met zon in de kuip dineren: kippenboutjes en knoflook aardappels van de green egg, met Ottolenghi komkommersalade.

We vertrokken rond 1300 uit FUR met de gedachte aan een motor tochtje vanwege geen wind. Echter de voorspelde oostenwind kwam eerder en steviger dan verwacht. Een kruis koersje om tegen de wind in te zeilen, maar ook om de ondieptes te ontwijken. Snelheden van 6,8 (snel voor onze 22 ton wegende Ketch) knopen, opbouwende golven (want lager wal en ondiep) en de zon in het gezicht. 20 mijltjes waren het maar en wat een genot!!

11 juni. Hurray Hurray, you made my Day, riep ik. Fossiel

Hier langs deze kusten worden fossielen gevonden.

12 juni havenmeester van Gjøl heet ons welkom.

Tegenwoordig best bijzonder. 

13 juni. Meine, mijn schipper, piraat, kameraad, klusjesman én mijn lief is jarig vandaag. 78 jaar.

Wat hebben we samen mooie tijden beleefd. Ik hoop en wens nog vele jaren in gezondheid samen actief bezig. Veel leuke reacties op Facebook 

Hoog zomer hier. 23 graden en voorlopig genoeg voor mij. Wandelend maar de supermarkt 1 kilometer verderop merkte ik dat ik eraan moest wennen. Paraplu als zonnescherm mee. Op de terugweg stapt Meine stevig door om de boodschappen fris te houden. Terug aan boord neem ik even rust met een groot glas water. Dat helpt. Hier in het haventje lijkt het wel vakantie. Een eerste warme dag? Mannen in hun witte blote bast met bruine armen wagen zich op een sup. Duca ligt plat op het koele hout in de deckhouse; ook zij moet wennen.

Ons zonnetentje is geïnstalleerd en ik maak een verjaardag maal met verse doperwten, Patak Naan brood (erg handig om aan boord te hebben, want het blijft zonder koeling lang goed) en een eendenborst, nog van de Groningse markt. Wel ingevroren natuurlijk. Morgen verder. De wind draait van oost naar noord. Misschien kunnen we morgen zeilen richting Hals het einde van de Limjefjord!

14 juni. Helemaal niet zeilen want tegenwind in het kanaal.

Tegenwind in het smalle kanaal. Prachtig weer. Nu in Hals. Hier waren we eerder in 2011 en 2012. De wind is nu helemaal weg en we liggen mooi aan een kade, straks na het eten misschien een ijsje? Dat laatste niet. Meine heeft geen zin en is een beetje klaar met de schattige Deense dorpjes.,

15 juni op naar Sæby. Reünie met de Vela.

We zeilen een uurtje met westenwind zelfs meer dan 5 knopen en zonder de motor. Dat duurt niet lang. We liggen stil dus zeil weet strijken en motor bij. Zo blijft Meine bezig. Echter 1 knoop stroom mee de wind begint nu eens een keertje eerder dan voorspeld gunstig naar het oosten te draaien. Als dit doorzet kunnen we straks weer zeilen 

Havengelden worden steeds hoger nu we meer aan de toeristische westkust zijn. Limjefjord en westkust Denemarken alle lengtes 1 prijs. Rond de 160 kronen. Oostkust Denemarken prijs per lengte: Hals 200, Sæby 300 en Skagen 320 (42 euro).

Sinds vandaag heb ik last van mijn linke ooglid, alsof ik gestoken ben. De volgende dag is het helemaal dik, dus naar de apotheek. De medicijnen voor mij wespensteek zijn te gebruiken. 

3 ZeilNoord vlaggetjes in Sæby. De Annies van Aite en Pieter, de Vela van Arjen en Ilse en onze Cestlavie.

Erg gezellig dus, al die Noord-Zeilers. Bijgepraat, samen gegeten én geborreld natuurlijk. 

Skagen. Het komt goed zei de doctor, maar je moet geduld hebben.

Een paar dagen later vervolgt iedere boot weer haar eigen koers. Wij gaan naar Skagen om vandaaruit naar Kristiansand Noorwegen over te steken. Met de motor bij kunnen we een beetje zeilen richting Skagen. De haven is al redelijk vol, maar we vinden een plekje direct aan de kade.

De volgende morgen om 08.00 uur eerst naar een huisarts met mijn oog. Om 10.00 uur kan ik terecht. Perfect. Wat het is komt er niet uit, maar het komt goed. Een koud kompres erop helpt en inderdaad. Op advies koop is bij de supermarkt vloeibare “Brown Soap”, die ik in een klein plastic zakje doe, in de koelkast en vervolgens liggen en op het oog. 

(Even vooruitlopend hierop. Het is nu 26 juni en het is bijna over. Na een gesprekje met Petra en ik aangeef dat het voelt als een soort aangezichtspijn vooral aan de linkerkant van mijn gezicht is de diagnose snel gesteld: Gordelroos. Alle symptomen kloppen. Het schijnt ook vanzelf over te gaan. Nu heb ik alleen nog wat korstjes, die gelukkig niet jeuken. Wel heb ik de afgelopen dagen weinig energie. Het lichaam is blijkbaar hard aan het werk.)

20-21 juni. Naar Noorwegen. Vertrek om 10.00 uur en hoopvol zetten we de zeilen.

Om 11.00 uur is het alweer afgelopen: wind weg. Tis een kalm zeetje. Op de motor. Traffic Lane haaks gekruist. Ook om alle vissersboten te ontwijken. Dat was een handige zet, want Inderdaad zien we er veel op ais nu aan bakboord.

Saai? Ach af en toe zie je iets. 3 NATO Warships. Een meeuw. Richting Noorwegen wordt het steeds lichter. Achter ons Denemarken grauw. De zon laat zich steeds een beetje meer zien. 18.00 uur. 40 mijl gevaren en nog 54 mijl te gaan tot begin fjord Kristiansand. Plan is morgenochtend daar ergens te ankeren. De laatste 20 mijl nog kunnen zeilen met direct dus veel minder een klots bak. Aan het eind viel weer de wind weg, dus toch weer motor. 

Het is de gehele dag grauw met matig zicht, dus een spectaculair uitzicht op Noorwegen lukt nog even niet. Bovendien was het nog donker, alhoewel echt donker werd het niet. Ongeveer van 00.30 uur tot 02.30 uur. We kwamen tegelijk met een tanker binnen, maar die moest wachten op de pilot boot.

Het was erg vermoeiend door het continue wiebelen van het schip. Geen wind. Wel deining en zeilen klapperen alleen maar, dus dat heeft geen zin. Zo kunnen ze ook kapotgaan. 20 uur is dan best lang.

Ik was zo moe dat ik niet meer zo helder dacht en kon niet kiezen uit alle mogelijke ankerbaaien. Toen maar bedacht dat we het zouden bekijken als we er waren en het licht was. Het binnenvaren is wel echt Noorwegen. Heel veel rotsige eilanden en ook in de baai zeer diep water. Zo diep dat onze dieptemeter het niet aankon. (Gaat tot ongeveer 150 meter). Gekozen voor Bragdøya, een natuur haventje, piepklein maar we passen erin. Tot vlak voor de ingang meer dan 150 meter diep en dan ineens loopt het steil omhoog. We liggen nu op 3,5 meter diep water. Nu nog niet druk. In de zomer is het een soort Vlieland en “kindereiland”, waar je maar een beperkt aantal dagen mag blijven. Het heeft iets van een kitscherig decor, zo mooi! 

Afijn vanmorgen douane gebeld i.v.m. Duca en het is toch weer anders: we moeten met haar langskomen op het kantoor in Kristiansand en dan wordt alles gecheckt. Gelukkig hebben we nog tijd: binnen 4 dagen dus dat doen we morgenochtend. 

22 juni. Naar Marina vlakbij douanekantoor gevaren.

Daar een bijzonder ongeïnteresseerde en chagrijnigste beambte getroffen. Hij keek naar de papieren en wapperde met zijn handen: ok you can go. Met moeite kreeg ik hem zo ver een handtekening, datum én stempel te zetten op de nota van de dierenarts uit Skagen. Neem aan dat dit genoeg is. 

Vanmorgen gebeld met een huisartsenpraktijk en na lang wachten was ik aan de beurt: als je hier geen dokter hebt, kan dat niet. Dus een algemeen Noors nummer bellen. Ook al was het Engels ik kwam er niet uit. Nummers per provincie die ik niet wist. Laten we eerst maar naar Mandal gaan, dan zien we daar wel. 

Naar Mandal of toch niet?

Het waait hard maar grootste deel binnendoor. Het binnendoor was minder binnen dan ik dacht en ook tunnel effect, stroom tegen en harde wind. Gekkenwerk en zonde van de diesel. 2,5 knopen snelheid slechts. Dus een andere ankerbaai opgezocht. Prima plekje en beschut. Bij het eiland Skålevik. Uitzicht op de vuurtoren Grønningen. 

Meine gaat met het bootje gaan vissen en komt met een vis (een wijting) terug. Mooi gemiddelde: na twee dagen Noorwegen 🇳🇴 1 vis. De volgende dag is de wind een stuk minder en pakken de route naar Mandal weer op. De route van zo’n 25 mijl is schitterend. Het is zonnig, de wind valt nu mee en ik vind het heerlijk om weer door de scheren te varen. Natuurlijk op de motor want ook nu hebben we wind tegen. We hebben maar besloten dat we doen alsof we een motorboot hebben en dat we als we geluk hebben kunnen zeilen.

Douane (Toll) aan boord en een boete gekregen.

Ik zag ze al op de steiger nadat ik terug was van het uitlaten van Duca. Twee mannen en een jonge dame. Die zag natuurlijk direct het hondje. En Duca haar ook. Blaffen toen ze aan boord kwam. Gelukkig was ons bezoekje aan het Toll kantoor in Kristiansand dus niet voor niets! Alles heel goed in orde.

Toen keek ze me vriendelijk aan en zei slechts 1 woord: “Alcohol?”. Ik zei maar direct dat we meer hadden dan is toegestaan en ze wilde het graag zelf zien: 6 flessen wijn, een 3 liter kartonnetje, een paar biertjes en wat aangebroken sterkte drank. Aangebroken is goed, want dat telt niet mee, omdat we het niet kunnen verkopen. Het kartonnetje rode wijn had Meine net geopend, maar de witte wijn nog niet. Voor het 3 literpak moesten we via de Toll app 179 NOK betalen, dus dat viel mee. Je kunt op de app zelf precies zien wat is toegestaan afhankelijk van het aantal mensen aan boord. Ik kreeg een bevestigingsmail, die ik kan laten zien bij een volgende controle en ik denk dat we bonnetjes van eventuele nieuwe aankopen bij de Vinopolaget bewaren.

Petra en Peter op bezoek!!

Niet om mee te varen, want dat zit er deze keer niet in, maar wel om elkaar even te zien. Ze zijn op vakantie in Noorwegen en gaan komende vrijdag weer terug met de veerboot. Heerlijk om ze te zien. We verkennen Mandal, lunchen op een terrasje en beklimmen het uitzichtpunt. 

25 juni. Mandal. We gingen alleen maar even Duca uitlaten, maar de paadjes in Noorwegen zijn steil.

Voor we gaan varen even samen met Meine Duca uitlaten. Daarna weer een stukje westwaarts varen. We wilden eerst nog boodschappen doen maar het blijkt dat supermarkten op zondag dicht zijn. Verrassend.

We lopen langs het langste strand van Noorwegen: 1 kilometer. Tsja na de standen van Denemarken valt dat een beetje tegen. Aan het eind is een paadje omhoog. Ik had het al van verre gezien. Het paadje wordt een uitdagende klauter tocht met ook nog een gammel hekje. Niet te veel leunen, zegt Meine. Iets later wordt het pas echt uitdagend. Grote hoge rotsen die voor Duca te veel zijn, dus Meine helpt haar.  Mijn korte benen helpen ook niet echt. Het wordt echt klauteren op mijn knieën en dat met mijn nieuwe linnen broek. Gelukkig heb ik mijn nieuwe wandel Teva sandalen aan. Die zorgen voor goede grip. Ooit in een ver verleden leerde ik altijd te zorgen voor 3 steunpunten. Struiken en takken helpen me omhoog te komen en ook wortels zijn handig. Wel opletten voor dode takken want die laten los. Uiteindelijk komen we boven bij een oude betonnen schiet bunker en dan zie ik dat we het verkeerde pad genomen hebben. Er was een iets gemakkelijker paadje. Boven op een bankje kom ik bij van een stijging van slecht 65 meter. Echter zeer inspannend. Even later voel ik dat ik duizelig word en zeg dat tegen Meine: “Ik denk dat ik ga flauwvallen” Wat later kom ik bij van een geruststellende hand op mijn schouder: iemand wil me helpen.  Ik was maar een paar seconden weg en was al op mijn knieën gaan zitten. Ruim een uur zitten we op het bankje want het voelt nog niet goed. Een prachtig uitzicht en in de verte zien we zeemist opkomen. Terug aan boord rusten en een paar uurtjes slapen. We varen vandaag niet uit. Onderstaand verslag vond ik op een blog van iemand anders:

“We reden rond de landtong aan het einde van het strand net onder de camping en dachten dat we de landtong naar Hobdeodden konden volgen. We zagen een paar houten bruggen in het terrein en dachten “piece of cake”. De houten bruggen brachten ons naar prachtige rotsachtige kliffen die recht naar beneden in zee leidden. Het alternatief was omhoogklimmen. Het leek erop dat iemand daar eerder zou hebben gelopen, althans op sommige plaatsen. Ik raad deze route op zijn zachtst gezegd niet aan. Het was een beetje kruipen en kruipen, en we waren het erover eens dat dezelfde weg niet gepast was! Maar we bereikten de top, en we waren hier nog niet eerder geweest, en we kenden de plaats niet. Maar wat een plek! Check dat uitzicht! Er zaten mensen op de bank bovenaan en ze keken ons een beetje vreemd aan, misschien met goede reden, gezien de keuze van de weg naar boven. Hobdeodden is een steile rots tussen het strand van Sjøsanden en Lordens, dat onder Risøbank ligt”.

26 juni. De gehele dag regen, dus blog etc. bijwerken. Wifi-gezeik.

Sinds we in het buitenland zijn ben ik zuinig met gebruik van ons wifi-internet aan boord. 35 gb per maand hebben we. Afgelopen maand is dat goed gegaan en hoefden we niet bij te kopen (5 gb voor 15 euro). Eergisteren ging de nieuwe periode in en vandaag is alle alweer op. Wat is er gebeurd? Ik zet steeds mijn laptop uit als ik niet gebruik, automatische downloads staan sowieso uit en onze smart tv-stekker uit het stopcontact. Op de laptop gebruik ik mijn iPhone als hotspot omdat dit op de een of andere manier veel minder gb’s gebruikt. Echter gisteren even met Duca gaan wandelen, laptop op de hotspot laten staan en ja dan zoekt mijn Mac dus automatisch het boord wifi. Toen ik terugkwam was alles verbruikt. Meer dan 35 gb naar I-Cloud gesynchroniseerd. K…T. 

Ik had vanmorgen net een reservekopie gemaakt op mijn LaCie externe harde schijf, want I-Cloud gebruik ik dus liever niet in het buitenland. Dus I-Cloud uitgezet en een aantal belangrijke documenten weer van de harde schijf teruggezet. Niet echt praktisch, want nu raakt mijn laptop vol en kan ik ook niet meer via de IPhone bij mijn bestanden. Wat een gedoe. Toch maar eens nadenken over Starlink…

27 juni. Nog steeds in Mandal want beaufort west kracht 6.

We wisten het al. Veel dominante westenwinden aan de zuidkust en dan is Kaap Lindesnesronden met harde wind niet een goed idee. Een oplossing is om ’s ochtends vroeg te gaan varen, want dan is de wind minder. Het voorlopig doel: Flekkefjord. 

Sinds vanmorgen voel ik me trouwens eindelijk beter. Het genezen van de gordelroos kost duidelijk energie. Gisteravond ook weer echt heel moe en vroeg naar bed rond 21.30. Goed geslapen, dus ik heb het nodig. Ik droomde dat ik op een groot ouderwets ledikant lag, dat op het strand stond.

Voor de komende dagen is ons doel om rond de kaap te komen. Ik werd er ook een beetje somber van dat het nog niet lukt. Echter vandaag Havneguiden 3 erbij gepakt voor de gebieden na Lindesnes en daar word ik dan weer heel vrolijk van. Zoveel mooie plekken en we hebben zoveel tijd. Eerst dus maar naar Flekkefjord voorbij de kaap. Wanneer we daar zijn lees je in een volgend blog.

Vind je het leuk om ook meer bewegende beelden te zien, kijk dan naar deze nieuwe YouTube film.

Een 2e blog dit jaar over onze 3 weken naar het noorden zeilen langs de westkust van Denemarken. Veel en vaak harde noordenwind, dus veel stops in veilige havens. Zoals je hier kunt lezen en zien, was dat geen straf. We hebben de tijd. Onderaan dit blog ook een eerste wat langere (12 minuten) YouTube film van het gehele traject. Ook deze keer een google translate knop toegevoegd.

Leuk als je een reactie achterlaat en/of je abonneert.

Het bijkomen in Helgoland na 110 mijlen varen ging verrassend snel.

Hele nacht niet geslapen en toen twee keer een uurtje gisteren in de ochtend.

Vandaag mijn blog 1 zo goed als klaar gemaakt. Morgen nog shit weer dus dan maak ik het af. Vanaf vrijdag wordt het zonnig en oostenwind. Gunstig om in 1 keer naar Thyborøn te zeilen. Hier nu droog en bijgaand weerbericht voor komende dagen. Oostenwind dus gunstig om verder noord te varen langs westkust Denemarken 🇩🇰.

Helgoland was weer eens heel erg leuk. Eerste dagen regen en hele erge mist maar de laatste dag prachtig zonnig weer. Dus naar de klif gelopen en prachtige foto’s gemaakt. Marja ging met ons mee. De avond daarvoor uit eten geweest met Jan en Marja van de Swing. Erg gezellig en lekker.

Nog even over Helgoland: je ligt goedkoop wij met 14 meter 17,50 euro per nacht inclusief kuhrtax. Wc één euro. Douche € 0,50 per minuut. Elektriciteit een euro voor 70 kWh. Dat is dus zo op.

Aan de westkant van het eiland bij laag water liggen nu grote zeehonden die normaliter op Düne liggen. Mooi om te zien.

We vertrokken laat want moesten 1 1/2 uur wachten voor we diesel tanken konden tanken. Niet handig van ons. We hadden dat natuurlijk een dag eerder moeten doen. Toen we aankwamen ging dat niet omdat er te harde wind was en we bovendien veel te vroeg waren. Wel lekker goedkoop: 750 liter 1.18 euro.

Voordat we gaan varen zie ik nog een karretje met een aanhangwagentje vol met kreeften en krabben. Als we inmiddels onderweg zijn we vertrekken om 12:00 uur zien we inderdaad hier en daar een lobster pot met een groene lijn eraan en een gele boei. Door het heldere water zie ik dat de lijn vrij snel de diepte ingaat dus we hoeven niet ver uit te wijken. Naarmate we verder van Helgoland komen verdwijnen de potjes. Het is prachtig weer en we motor-zeilen richting de kust, dus niet heel noordelijk. Prachtig weer. 

14 mei. Thyborøn gaan we niet halen vandaag.

Gister hield het weer zich niet aan de voorspelling. De wind draaide niet naar Oost. En werd hard Noord windkracht vijf. Je zou dan langs de kust kunnen varen maar met een waddenkust is dat wat lastig met alle ondieptes. De koers die te doen was ging de zee op en dat was ook niet handig, dus besloten naar Hornüm op Sylt te varen en daar de nacht te liggen. We liggen daar prima aan een vingerpiertje maar er is geen wind dus dat gaat wel prima deze nacht. De volgende morgen nog even met Duca naar het strand en kan ze eindelijk zwemmen. En een enveloppe ophalen om het havengeld te betalen. Voor ons nu 30 euro. Het is te doen. Stroom hebben we niet nodig want de accu’s zijn door het varen op de motor volledig opgeladen. Het havenkantoor is helemaal nieuw en het schijnt dat de faciliteiten erg mooi zijn maar die hebben we niet gezien. Gisteravond te moe om te douchen en vanmorgen toch wel weer redelijk vroeg op pad.

10 uur HW vertrokken. Naar ⚓️ plek Ho bucht. 1100 zeilen omhoog en motor uit.

We krabbelen rustig naar het noorden. Vandaag ook prachtig weer. 4 uur kunnen zeilen en toen was de wind weg. Het boek van René Vleut er maar eens bijgehaald. Nu in Rømø, na het lezen van zijn tip. Dan zijn we in ieder geval in Denemarken! Ook nu weer met hoog water aangekomen en we stroomden met 7,5 knopen naar binnen. Aangekleed weer in onze zeilpakken voor een zware dreigende bui die uiteindelijk langs dreef. Lastig met aflandige wind aanleggen aan een dubbele vingerpier aan de buitenkant, maar het lukte Meine uiteindelijk wel na twee pogingen van mij. Hier het slechte weer met harde noordenwind afwachten. Aggenebis plekje maar wel veilig. Eiland moet prachtig zijn dus dat gaan we ontdekken. 

App aan jaarclub i.v.m. het waarschijnlijk niet halen van mijn vlucht op 30 mei Oslo-Nice

Dit jaar bestaat mijn Leidse jaarclub Rapsodie 45 jaar. Waard om weer eens uitgebreid te vieren. Een van de meiden heeft een buitenhuis vlakbij Nice, waar we al eerder zijn geweest. Ook nu zijn we welkom. In januari dus een ticket geboekt van Oslo naar Nice in de verwachting dat we daar op 30 mei wel zouden zijn. Ik ben van plan om vanuit bijvoorbeeld Kristiansand met OV naar Oslo te gaan. Niet dus. Het weer is heel instabiel en zoals de zeilsters in de club weten, als je naar het noorden wilt zeilen is noordenwind niet echt handig. We zijn best vroeg uit Nederland vertrekken, hebben ook een nacht doorgezeild richting Helgoland, maar sinds we daar waren zat het qua windrichting niet mee. 

Vrijdag 19 mei. Vandaag half uur voor laag water (8.30) vertrokken uit Rømø.

Op deze manier niet te veel stroom tegen. 2 uur later zijn we buiten en ook nu geen wind om te zeilen. We zijn op weg naar de HoBucht bij Esbjerg. (Lees trouwens net dat het vanaf 15 mei beboeid is t/m 15 oktober) We willen daar ankeren, mits we naar de kant kunnen i.v.m. Duca uitlaten. Het is mooi rustig weer. Er staan hier meer (rode) boeien dan op de kaart staat aangegeven. Het zijn ook grote nieuwe en dat is fijn als je met slecht weer dit zeegat in of uit moet. Toen we aankwamen in Rømø, waren de boeien bij het eiland moeilijk te zien. Ze zijn klein en de rode zijn eerder roze dan rood. Het liggeld was trouwens prima. 18,50 per nacht voor een boot langer dan 10 meter. Elektriciteit 5 euro per dag, maar dag hadden we maar 1 dag nodig i.v.m. boiler en wasmachine.

Echter vanaf dinsdag weer harde NW-wind op de kust hier. Nu we geen haast meer hebben en ik het lustrum met de jaarclub voor 99% heb afgezegd geeft dat ook rust. Het weer is nog steeds instabiel en de nationale feestdag van Noorwegen op 17 mei halen we dan volgend jaar.

Gisteren met mooi weer op de fietsjes Rømø verkend.

45 km. Het natuurschoon waar René Vleut het over heeft is ver te zoeken. Er zijn hier in de loop der jaren veel vakantiehuisjes gebouwd, zelfs op plekken waar oude gebouwen voor afgebroken moesten worden. De nieuwe huisjes zijn zwart en vierkant. Op zich geen eens lelijk maar het zijn er zoveel. Modern winkelcentrum vlak bij de haven. Visboer goed gesorteerd.

We bezoeken het kerkje uit de 16e eeuw, de oude reddingsboot huisje met toren erop om zicht te hebben op de gevaarlijke zandbanken aan de oostkant van het eiland. En het commandeurs huis dat zeer de moeite waard is. Ook de extreem goede cappuccino en de kaneelbroodjes. Walvis skelet aangespoeld vissen in 1996 en 1997.

“Kommandørgården is een van de oude, rijke erfelijke landgoederen op Rømø. Sinds 1600 is het 12 generaties lang binnen dezelfde familie geërfd. In 1749 kreeg de boerderij zijn huidige aanzien door Margaretha Petersdatter. De naam van de boerderij doet denken aan de kapiteins van de walvisboten die Rømø verlieten. Ze bereikten aanzienlijke welvaart door de walvisjacht of de koopvaardij. De rijke uitrusting van de Kommandørgården getuigt hiervan. Beschilderde plafonds, houtsnijwerk en timmerwerk, gemeubileerde kamers en de Sønderdørns zijn hier te zien. Sønderdørns is een grote kamer op Zuid-Jutlandse en Friese boerderijen die verwarmd kan worden. In de schuur staat het skelet van een potvis die hier in 1996 op Rømø is gestrand.”

Een opknappertje

In Rømø lag trouwens nog een “Opknappertje”; een totaal verwaarloosde Scheldeschouw met opkrullend teak op het dek. Zonde! Ik vond het altijd fijne schepen en weet dat zelfs mijn moeder dat ook vond. Worden al lang niet meer gebouwd, dus als iemand zin heeft in een klus??

“De Scheldeschouw is in het begin van de jaren zestig ontworpen door LA Vermeulen jr. uit Terneuzen. De ligging van de werf aan de Westerschelde zal de reden zijn waarom het ontwerp de naam Scheldeschouw meekreeg. Bij dit jacht zijn de voordelen van een platbodem – ruimte en geringe diepgang – met die van een kieljacht – zeileigenschappen en zeewaardigheid – samengebracht. Het meest opvallende kenmerk van de toch als platbodem ogende Scheldeschouw is het ontbreken van de zijzwaarden. Minder opvallend, maar zeker zo belangrijk, is het platte onderwaterschip met de dooskiel. Torentuig, stuurwiel en voorpunt doen aan een scherp jacht denken. De positieve spiegel, geknikte zijkant en het aangehangen roer juist weer aan een platbodem. Een laatste kenmerk is de zogenaamde ‘banaan’; dit is het witte vlak aan de zijkant van de romp boven de ‘knik’”

20 mei. Plons!! Een zeehond naast de boot.

We liggen op onze ankerplek in de HoBucht vlakbij Esbjerg. Niet zo ver door gevaren als op de kaart stond aangegeven want dat werd met aflopend tij en geen boeien toch een beetje te spannend. Op een bepaald moment (1 uur na laagwater) zaten we ineens op 1,60 meter en spoelden modder op. En dan te denken dat het water nog 1,50 cm zakt. Snel terug en dan is de track ook handig. Meine kreeg eerst de lier niet aan de praat (er zat een bout in de weg) en ik cirkelde rondjes tot het kon. Geankerd op 5,5 meter diep water. Vannacht valt de wind helemaal weg en morgen wordt het volledig zonnig. Net gekeken of ik hier met de drone mag en dat kan. Misschien dus morgenochtend met laag water vanaf een zandplaat.

21 mei. Twee nachtjes heerlijk voor anker gelegen.

Dat was voor het eerst in lange tijd en zeker op zout stromend water. Tussen de droogvallende zandplaten en de zeehonden. Af en toe kwam er eentje nieuwsgierig kijken. Het blijft leuk. Bovendien hadden we natuurlijk helemaal niet verwacht in een waddengebied terecht te komen. Dat is weer het mooie van het onstabiele weer. We maken korte tochtjes. Dronen is niet gelukt tot nu toe. Gisteren moest er toch een firmware update gedaan worden en dat ontdekte ik toen we al op de drooggevallen plaat stonden. Ik wilde het net doen toen ik van Meine een appje kreeg: Het water komt op! Firmware update dus aan boord gedaan. Vandaag had het vliegen gekund maar de plaat waar we naartoe waren gegaan gisteren was vol met slijm en modder. Dat is heel moeilijk van laarzen te verwijderen. Er was nog wel een echt mooie zandplaat maar daar lagen dus steeds zeehonden op en die wilde ik niet storen. Bovendien waren er vanmorgen nog wat regenbuien.

Vanmorgen dus maar na de Marina gevaren. Supermodern en nog niet helemaal af. Er komen vast nog heel veel moderne gebouwen en hotels etc. bij. Maar we liggen hier wel goed en veilig en het is niet duur. En we liggen aan een heel mooi plekje waar ik zelf niet had durven gaan liggen. Alternatief was achteruit een box in met oog op de komende harde wind en dat is met de rubberboot in de Davits niet zo gemakkelijk. Maar er was iemand om ons op te vangen en die zei dat we hier konden gaan liggen.

23 mei. Verwaaid in Esbjerg.

Ook hier liggen 2 ZeilNoord schepen te wachten op betere wind: de Swing van Marga en Jan en onze Cestlavie. De Marina van Esbjerg is spiksplinternieuw en geopend in maart 2023. Luxe en eenheidsprijzen voor alle maten: 21 euro incl. elektriciteit. Betalen met app of bij de automaat (die ik na twee dagen gevonden heb, want nergens nog bordjes.) Het zeilcentrum is mooi met Wi-Fi en een enorme smart tv met Google Chrome cast voor wie dat wil. We werden heel vriendelijk welkom door Jesper, die goed Nederlands spreekt een zijn eerste zeilboot gereed aan het maken is voor een tocht naar het zuiden. We mochten van hem aan de Brygge liggen. De stad is ver weg maar bus om de hoek. Strand dichtbij. Het vensterbankje met vondelingen raakt alweer bewoond. (Ieder jaar verzamelen we van alles en dat krijgt dan een plekje. De mooiste mogen het langst blijven, maar uiteindelijk ruimen we die meestal weer op. We hebben aan boord veel ruimte, maar toch niet zoveel als in ons vroegere huis.)

Blij dat we het korte weergat van zaterdag hebben benut: van Esbjerg naar Hvide Sande via Horns Rev. 

Horns Rev is een ondiep zandrif van gletsjerafzettingen in de oostelijke Noordzee, ongeveer 15 km van het meest westelijke punt van Denemarken, Blåvands Huk. Het rif bevat het Horns Rev Offshore Windpark. We vertrokken om 9.30 en met motor bij opkruisend richting de vuurtoren. Afscheid genomen van Jan en Marga. Leuke mensen en een fijn contact. De 50 jaar oude Colin Archer die gisterochtend om 06.00 uur langszij kwam (vanuit Den Helder) was al om 05.00 vertrokken. Ze wilden naar Kristiansand.

Precies met eb waren we bij het rif. Windkracht 2-3. 4 meter water op meest ondiepe deel. Toch wel behoorlijk wiebelig. Beetje lastig sturen. In de verte zien we de branding. Na het rif is er een lange deining. Heerlijk. Na de harde wind was de zee toch snel tot rust gekomen. Alle zeilen bij uiteindelijk maar wel met motor bij. Schitterend weer maar fris. Onderweg veel vissersboten, die ons wel onze koers laten houden. Fijn!

Duca was voor het eerst zeeziek en dus paar keer kotsen 🤢Zielig. Meine heeft haar in badkamer op kleedje gelegd dan had ze rust. Ze was even in paniek, kwam naar buiten en wilde weg. Gelukkig was ze aangelijnd. 

Aan het eind werd de wind pas echt goed qua richting en sterkte maar ja dan ben je er hihi. Doorvaren tot Thyborøn ging niet vanwege harde wind voorspelling in de nacht en west 5 bij aankomst.

Nadat we zijn aangekomen in Hvide Sande worden we verwelkomd door havenmeester Allen. Tegenwoordig best bijzonder. Nog steeds het ene gasten steigertje (de tweede in beslag genomen door vissersbootjes). In 11 jaar is het hier wel veranderd. Veel nieuwe eettentjes, winkels en een grote Spar. Gisteren gewandeld over het prachtige strand en ook nog omgelopen naar de vissershaven. Altijd leuk die bedrijvigheid. Er werd ook veel gevist vanaf de kade. 

31 mei. Na 3 weken eindelijk in Thyborøn.

Lauwersoog-Thyborøn hink-stap-sprong. 3 weken deden we er over via 7 stops. Helgoland. Hornüm. Rømø. HoBucht ⚓️plek. Esbjerg. Hvide Sande. Thyborøn. Steeds een kort weergaatje kunnen pakken. Daartussendoor fijne dagen gehad op de verschillende plekken. Het was alleen de wind die tegenzat. De 🌞 scheen vaak en gelukkig uitbundig. Wat ben ik blij dat we de tijd hebben. 

Gisteren dus het laatste stuk: 48 mijl gevaren van HS naar Thyborøn. Wind noord 2-4. Zeer krappe koers met motor bij, maar het zeil kon wel als ondersteuning erbij. Eerste deel nog behoorlijk hoge 🌊 en onrustige zee. Ons zware schip kan dat wel aan. Ikzelf moest opletten om niet zeeziek te worden, dus buiten blijven. Het was ondanks de zon koud en uiteindelijk mijn Noorse winterpak aangetrokken. Dat ging beter. Voor de lunch had ik kant en klare Noodle curry bekers gekocht. Alleen kokend water erop. Dus wel voorzichtig ⚠️ maar ideaal en wat calorieën binnen. Daar word je ook warm van. Duca hield zich goed deze keer en dus niet zeeziek gelukkig. Denk toch dat ze die andere keer iets verkeerds gegeten had. Als ze de kans krijgt vreet ze steeds 🦀 schalen. Het tweede deel nog meer onder de kust. Water werd rustiger en dus kunnen genieten van de prachtige witte stranden en duinen. Om 1700 kwamen we aan en ook wij werden verwelkomd door 🐬. Wat een cadeautje. Volgens mij zijn ze hier altijd want er voeren ook bootjes met toeristen. Onze boot vonden ze net iets interessanter hihi. Snel foto gemaakt maar helaas niet van de grote sprongen die ze maakten. Blijven opletten bij het invaren van de haven!!

Nog even over Thyborøn: 17 euro excl. elektriciteit, mooie (keuken) ruimte met gratis Wi-Fi en meer dan voldoende Sejlerens én een papieren kaart met alle Lystbådehavne van Denemarken.

1 juni. Stormy Weather.

Een dag nadat we hier aankwamen, was er weer harde wind. Ik schat in BF 6-7. Wij lagen veilig en dus maar eens een filmpjes gemaakt. Van de spectaculaire opnames van de storm een kort YouTube filmpje gemaakt. Zie hieronder. 

Vandaag 2 juni is er nog steeds wind, maar veel minder en dan eerst maar eens zout en zand afspuiten. Ook weer uitgebreid 2 wassen gedraaid. Met passende muziek van Beethoven.

Hoe nu verder richting Noorwegen?

De wind blijft nog steeds veel noord, dus eerst maar eens een weekje relaxen in de Limje-Fjörd, waar we 11 jaar geleden ook waren. Dan wellicht aan de oostkant van Denemarken viaSkagen naar Kristiansand.

Vanmorgen de douane in Noorwegen gebeld om even precies te horen hoe het gaat met het importeren van Duca. Het volgende blijkt. Paspoort en alle in entingen moeten natuurlijk in orde zijn. Maximaal 4 dagen vantevoren door een dierenarts haar een wormenkuur laten geven. Dan een speciaal nummer bellen op moment dat we de grens over zeilen. Zij maken dan een notitie dat het op tijd is v.w.b. het moment van de wormenkuur. Mocht er controle komen op een bepaald moment dan moeten we de papieren laten zien. We hoeven dus niet speciaal ergens naar toe.

In de YouTube film hieronder dit hele verhaal weer gegeven in 12 minuten, maar wel weer met andere foto’s en films. Enjoy.

Er gaat niets boven Groningen, voor ons een winter lang.

En zo wonen we ineens weer een halfjaar in een stad. Sinds we hier 1 november aankwamen loop ik veel. Gemiddeld >10000 stappen per dag. (en nu 1 Mei is dat daggemiddelde er nog steeds) De stad zelf is heerlijk compact dus meine en ik doen alle boodschappen, lopend met een boodschappenkarretje. Oud Jaar vieren we aan boord met Petra en Peter, die ook in Zweden met ons meevoeren. Direct na dat weekend vereren Caroline en Gert ons met een bezoekje. 18 Januari een heerlijk rondje Paterswoldemeer in het zonnetje gelopen. De regen begon pas toen we weer in de bus terug naar het centrum zaten. Goed getimed en een heerlijk smakelijk intermezzo bij het Scandinavisch dorp.

We halen cultuur in. Van Wende’s “de Wildernis, Loes Luca t/m een prachtige film.

O Malleys pup is een perfecte plek om na te genieten van een schitterende Ierse film. The Banshee of Inisherin  Over een vriendschap. Over aardig zijn. Over heel ver gaan om je punt te maken. En dat alles in het schitterende landschap van een eiland aan de westkust van Ierland. Dus ook herinneringen aan onze zeiltocht rond Ierland. (Een eerdere film uit 2008 van hetzelfde stel is ook zeer de moeite waard. In Bruges) 

11 februari ZeilNoord dag Enkhuizen

Sinds het overlijden van René Vleut ben ik beheerder van ZeilNoord. Een facebook groep gericht op zeilers die naar Scandinavië varen. Ik doe het samen met Arjen Weber. Afgelopen najaar kregen we het idee om elkaar eens life te ontmoeten. Daar bleek veel animo voor. Uiteindelijk kwamen 165 mensen naar het Strandpaviljoen in Enkhuizen. Ik organiseerde een Open Space conferentie, zoals vroeger tijdens mijn werk. Echter nog nooit gedaan voor zover mensen. Het was een geweldige dag en iedereen werkte positief mee.

28 februari herinneringen aan mijn moeder Aafke

Vandaag zou mijn lieve mama 102 geworden zijn. Ze werd 79 en toen ze al borstkanker had, wilde ze nog een mooi reis maken. Een laatste wens. Met de trans Siberische trein van Petersburg via het Baikalmeer en Mongolië naar Peking en Shanghai. Dat hebben we gedaan, waarna ze een werk na thuiskomst in haar slaap overleed. Wat was dat een grote troost, eindigen voordat de echte uitzaaiingen en pijn kwam. Ik ben er ook trots op dat ik dat toen gedaan heb, er het lef voor had. Dit alles is inmiddels ook alweer bijna 23 jaar geleden. Naast haar nieuwsgierige zwerversgeest (ze ging nadat ze weduwe was geworden ook nog naar de Noordkaap en ging mee met een trans-Atlantische cruise, omdat ze varen op zee mee wilde maken) erfde ik van haar en van mijn vader de liefde voor bootjes. Geboren in Rotterdam zei ze als kind dat ze later matroos wilde worden. Dat gebeurde niet maar in 1939 stapte ze op de Rottemeren wel bij mijn vader in het bootje, een mooie houten BM, om nooit meer uit te stappen. Uit de oude doos wat foto’s van onze zeilvakanties met de Fair Lady zo’n 60 jaar geleden!! Wat ben ik dankbaar dat dit varen nu “in mijn genen” zit. Vorige week was het precies 5 jaar geleden dat Meine en ik aan boord van onze Cestlavie gingen wonen. Ik in ieder geval geïnspireerd door Aafke en Jan.

22 maart Onze Tibetaanse “dochter” Tseyang kennen we al 20 jaar en komt op bezoek

We hebben haar financieel geholpen met haar studie on Kathmandu destijds in 2002. We hebben al die jaren contact gehouden. Nu komt ze met haar Hongaarse vriend Norbi op bezoek. Ze blijven 4 nachtjes, we koken om beurt en ik huur een auto, zodat we Noordpolderzijl (in 2013 lagen we hier voor het laatst met de Ithaka. Nu kunnen we er niet meer komen, want bijna geheel dichtgeslibd. Het Zeehondencentrum in Pieterburen was ook zeer de moeite waard. Veel positief veranderd in de afgelopen jaren. Op de terugweg naar Groningen stoppen we bij een dijk om de eerste lammetjes te zien. Norbi maakte een goulash en tseyang de volgende dag een curry.

7 maart. Gisteren een buitenkansje.

Met de Klipper Najade van Hans Vlasbloem van Groningen naar Zoutkamp gevaren. Prachtig tochtje. Beter weer dan voorspeld. Wel nog twee sneeuwbuitjes. Na heerlijk stil slapen in de ochtend een witte wereld.

In verband met ov-staking (elektrische) fiets meegenomen. Volgende dag met een paar omwegen 37 km teruggefietst door het nog gedeeltelijk witte Hoge Land. Koud dus🥶. Opgewarmd bij Wierdenland museum in Ezinge. Daar bleek een schitterende expositie van kunstschilder inclusief 50 minuten durende film van kunstschilder Matthijs Röling. Verkleumd aan boord gekomen Meine maakte een finishfoto. Om 2100 uur in mijn bedje en klokje rond geslapen.

Veel (nieuwe) vrienden op bezoek. We verkommeren niet in Groningen

Velen komen op bezoek. Ad en Elzo, de broers van Meine: Hans en Drikus. Biljarten. Ilona en Joost. Frank en Lucie. Annet en Rainier, met wie we samen Boot Holland in Leeuwarden bezoeken. Wim en Babette. Sebo en Jolanda. Peter en Petra. Stef en Manon even ver vanuit Gambia voor familiebezoek. Bij Eke en Gerard bij op bezoek geweest in Haren, maar helaas niet meer gelukt elkaar voor het varen nog te zien

 Via de havenapp maken we nieuwe vrienden. Begin november organiseerde Christa een borrel voor alle “winterliggers”.  Dat hielp! Tijdens een wandeling ontmoet ik Wilma, die mij aanspreekt omdat ze Duca zo leuk vindt. We ontdekken dat we elkaar kennen, want ze sprak me afgelopen zomer ook al in Sneek op het Starteiland. Ook over Duca. Wat een toeval! Extra leuk is dat ze bereid is Duca bij haar te laten logeren, toen we naar Sauna Nieuweschans gingen. Op het sportveldje voor de haven ontmoet ik Wendel, die mij in het voorjaar als PT helpt mijn conditie te verbeteren. Top! En we laten hen die niet naar Groningen kunnen komen zelf ook niet verkommeren. Begin april huur ik weer een autootje bij Autohopper Een geweldig bedrijf met vele vestigingen. Ik huur dan de goedkoopste voor 29 euro per dag, maar kreeg regelmatig een upgrade zonder extra kosten, als die niet beschikbaar was. Zo bezoeken we Daan en Reni, Henk en Garmyn, Karin en Ton en rijden we naar Havelte waar de dochters van Meine; Nanet en Laura ook naar toe komen voor een heerlijke lunch. Heerlijk om iedereen nog gezien te hebben voordat we aan onze lange reis beginnen!

April. De eerste voorbereidingen voor 1,5 jaar Noorwegen.

Er gaat dus wel iets boven Groningen: Noorwegen dus.

• Eerst maar eens begonnen met het regelen van een winter ligplaats in Trondheim. Het belangrijkste als eerste want Ik heb begrepen dat dat in Noorwegen echt nodig is. Een tijdje geleden bevestiging gekregen van Roar Johnsen, de havenmeester dat we een plekje krijgen in Brattøra Basin. Het lijkt op afstand een mooie plek, met pal naast de haven het grootste zwembad van Noorwegen. En er is ook een Sjøbadet. (Zout buitenbad). Als het goed is bevriest het water in de haven niet als gevolg van de warme golfstroom.
• Afgelopen najaar hebben we ook alvast nieuwe accu’s en nieuwe zonnepanelen geregeld en met oog op de koude winter in Trondheim een Noors elektrisch kacheltje aangeschaft. Een convector wandkalender van 600 watt van het merk Mill. Werkt hier in Nederland ook goed. Als het hier vriest dan is het ‘s ochtends zonder dat kacheltje in de deck House een graad of acht. Beetje fris dus. We verheugen ons nu al op de goedkope energietarieven in Noorwegen.
• Ook weer een abonnement op https://www.harbourguide.com  afgesloten, zodat we de tekst in het Engels kunnen lezen. Nieuwe papieren zeekaarten besteld. Ik heb oude uit 2005.
• Toch nieuwe papieren kaarten besteld. NV Verlag 2023. 
• Onze extra 40 meter lange ankerlijn opgediept die we al die tijd al aan boord hebben. Zo kunnen we de ketting verlengen.
• Eet voorraad geïnspecteerd en ouder dan 2 jaar over de datum (2 blikken soep) weggedaan. 
• Lid geworden van Noorse reddingsmaatschappij en app gedownload. Kost iets meer dan 100 euro, maar wel de moeite waard, omdat ik begrepen heb dat hulp tot hoge kosten leidt. Bovendien, goed om dergelijke organisaties te steunen.
• Nieuwe handheld marifoon met Gps en nood knop die de positie uitzendt. Dat kan onze sailor niet. 
• Schaatsen en de langlaufschoenen van Meine opgehaald uit onze opslag bij broer Drikus. Daar bleek ook nog mijn blauwe wollen zeeduffel van de Biesot uit Leiden te liggen, 30 jaar oud, nog helemaal goed én ik pas hem nog. 
• Tot slot: rigoureus minderen met alcohol. Niet alleen omdat het in Noorwegen zo duur is, ook voor onze gezondheid! Dan hoeven nieren en lever hoeven niet zo hard te werken.

18 april Zo blij als een kind, maar wel met mededogen

Gisteren de stad Groningen verlaten. Zonnig maar koud. Ons zoveelste “thuis”, zoals mijn iPhone aangeeft. Na Langbroek, Nederhorst den Berg, Sneek, Enkhuizen, weer Sneek, Stockholm en Groningen. Allemaal plekken waar we sinds we nu 5 jaar aan boord wonen, de winter doorbrachten. Wat een rijk leven hebben we toch! Een winter in Groningen sprong er wel uit. Wat een heerlijke stad én een verleiding voor de portemonnee hihi. 

Ook een stad met zwarte kanten. Best veel zwervers en verslaafden. Aan de kade waar we lagen werd het bankje druk bezocht. Ik noemde dit het “blow bankje”. Met een van die jongens had ik meer contact, een 30-jarige Pool, die vaak zijn telefoon bij ons aan boord liet opladen. Een paar dagen geleden vertelde hij mij in tranen zijn levensverhaal. Gewelddadige vader die zijn moeder het ziekenhuis insloeg, hij reagerend door hem neer te steken (niet dodelijk). De rechter die vroeg: wilde je hem doden? Ja. 7 jaar gevangenis. Ik was er helemaal stuk van. Ik heb er een halve nacht wakker van gelegen. Een intelligente jongen op weg naar een diep dal en je kunt niets doen. Zijn oudere “collega’s”, zie je strompelen door de stad. Zijn voorland? Het enige dat ik kon doen was luisteren met mededogen. Trouwens, contact leggen met deze mensen is naar mijn mening goed. Ook voor onszelf. Toen we een keer een week weg gingen bepakt met koffers etc., bedacht ik me: “Als ze nu op het bankje zitten, spreek ik ze aan met letten jullie een beetje op de boot”? Beter vertrouwen dan wantrouwen. Zonder al te naïef te zijn natuurlijk!

De winter van ons af laten glijden.

Zoals vaker of eigenlijk altijd na een lange winter varen we een klein stukje en zoeken een mooi plekje voor een paar dagen. De eerste 3 dagen liggen we dus in het Reitdiep midden tussen de weilanden. Lekker met zijn tweetjes in de natuur aan boord. De winter van ons af laten glijden en onze plannen verder concretiseren. Zonnig en koud met noordoostenwind kracht 5-6. Hierna voeren we naar Zoutkamp, door de brug en vinden een plekje in de Hunzegat Jachthaven Via de kraan van havenmeester Pieter wordt Meine en een kompaan naar boven getakeld om de Mussenstag vast ts zetten. Moest nog wel even gebeuren. We liggen afwisselend in de haven en aan een Marrekrite plek. Life is good 🤗. In de avondschemering loop ik voorzichtig om slakken te ontwijken. Het knappend geluid af en toe geeft aan dat dit niet lukt Vogels spotten: kiekendief, zeearend (de foto’s die ik maak, halen het qua kwaliteit helaas niet bij degene die ik in Zweden maakte), havik, Vitis gezien en Wielewaal gehoord. (Wist niet dat Wim de Bie deze tekst schreef) De Wielewaal Wim de Bier

Kom mee naar buiten allemaal, dan zoeken wij de wielewaal 

En horen wij die muzikant Dan is zomer weer in ’t land! 

Dudeldjo klinkt zijn lied, Dudeldjo klinkt zijn lied, Dudeldjo en anders niet.  

Hij woont in ’t dichte eikenbos Gekleed in gouden vederdos. 

Daar jodelt hij op zijn schalmei Tovert onze harten blij. 

Dudeldjo klinkt zijn lied, Dudeldjo klinkt zijn lied, Dudeldjo en anders niet.

In de poeltjes veel drukte als gevolg van kuitschietende karpers. Al deze kennis hierboven opgedaan via praatjes met mensen die ik onderweg tegenkwam. Gisteren gevlogen met mijn drone vanaf de parkeerplaats bij he haven. Daar mocht het nog net. Kort filmpje en geniet van de beelden.

Bijna zover om richting Noord te gaan. In 1 keer naar Helgoland?

Alle voorbereidingen zijn gedaan en het ziet er naar uit dat maandag 8 mei een mooi weergat oplevert. Besloten om van hieruit in 1 keer naar Helgoland te zeilen. Hier even na hoogwater vertrekken rond een uur of 13.00. In het donker hopelijk bijgelicht door de volle maan van 7 mei. Ik heb er zin in, ook al voel ik straks vlak voor vertrek vast spanning. 

Nog even onze plotter opgeschoond. Alle oude routes en waypoints eruit. (Ik heb ze nog wel als file op de laptop) Nu alleen een nieuwe route naar Helgoland vanaf Lauwersoog erin. Cestlavie ombouwen van woonboot naar zeilboot ⛵️

8 mei, We doen het toch maar met zijn tweetjes, totaal 110 mijlen

Vanmorgen spaghetti gemaakt met de zelfgemaakte saus die ik van Ad kreeg toen ze aan boord waren.

Verslag van 22 uur varen. Vertrek marrekrite 10.00 uur. Door de sluis 1130. Op motor tot we buiten zijn en wat wind kunnen pakken. Om 13.15 zeilen we! 14.45 wordt het een krap koersje, dus motor aan. Om 18.30 wind helemaal weg en zeilen weg. 23.00 beetje wind, dus kluiver erbij. Af en toe kleine miezer buitjes, maar niet de buien die voorspeld waren. Verder een prachtige nacht en niet koud.

Om 01.45 maan komt bloedrood op boven Baltrum op. Om 6.30 stevige zuidenwind, kracht 5 en met kluiver en bezaan zeilen we nog even heerlijk 12 mijlen. Dicht bij Helgoland wordt de zee woelig, dus goed sturen. We leggen om 06.30 aan naast een grote Lagoon. Een paar uur later kunnen we verkassen naar een plek direct aan de drijvende steiger. 

Ook Duca heeft het perfect gedaan en de meeste tijd geslapen. Ik heb de hele nacht juist niet geslapen en toen twee keer een uurtje in de ochtend nadat we waren aangekomen.

Wij hebben de eerste 110 mijlen dit seizoen weer gedaan. Verrassend hoe snel na anderhalf jaar niet op zee varen we onze routine oppakten en weer een goed team werden. Dat voelt erg goed en geeft zelfvertrouwen. De laatste grote tocht was november 2021 vanuit Cuxhafen terug naar Nederland en toen waren we samen met Stef en Manon 

Bijvoorbeeld hoe we samen beslissingen nemen bij oversteek boei jade 1 en 2. Oversteek over de traffic Lane van de Jade is geen probleem, maar nu wilden we naar Helgoland en dan moet je over een druk “kruispunt” heen! Bijna nog donker! AIS helpt maar groene en rode lichtjes geven me toch nog steeds meer info. Voor de “zee-leken” deze info gehaald van www.gratisvaarbewijs.nl “Om in het donker zichtbaar te zijn maken alle schepen gebruik van navigatielichten. Behalve voor het zichtbaar maken, helpen navigatielichten je om te bepalen van welke kant je een schip ziet en om welk soort schip het gaat. Het is makkelijk om de verlichting van vaarwegmarkering en navigatielichten uit elkaar te houden want vaarwegmarkering (boeien) heeft verlichting die aan en uit gaat en navigatieverlichting is altijd aan. 

Boordlichten: Aan bakboord een rood licht en aan stuurboord een groen licht die van opzij en van voren zichtbaar zijn. 

Toplicht: Een wit licht dat van opzij en van voren zichtbaar is. Het toplicht is altijd hoger geplaatst dan de boordlichten. Heklicht: Een wit licht dat van achteren zichtbaar is. 

Als je een schip recht van voren ziet, zal je dus de beide boordlichten en het toplicht zien. Zie je een schip van recht opzij, zal je één boordlicht en het toplicht zien. Als je een schip recht van achteren ziet, zie je alleen het heklicht. De hoek waaronder de navigatielichten zichtbaar zijn overlappen een klein beetje. Daarom zie je beide boordlichten als je een schip recht van voren ziet (het schip komt recht op je af… opletten dus!) en als een schip je voorbijvaart, zal op een gegeven moment heel even zowel een van de boordlichten, het toplicht en het heklicht zichtbaar zijn.” Als je de lichten ziet wisselen van rood naar groen of omgekeerd, kun je zien of een schip voor of achter je langsgaat.

Hieronder een animatie van onze track vanaf Groningen t/m Helgoland.

De komende dagen?

Vanaf vrijdag wordt het zonnig en oostenwind. Gunstig om in 1 keer naar Thyborøn te zeilen. We weten nu weer hoe het moet! Of dat lukte, lees je in een volgend blog.

2 juni 2022. Even over het behouden van mijn gezondheid.

In deze blog ook linkjes naar relevante en leuke plekjes. Hierna volgen kortere en meer recente verhalen, dus “stay tuned” en abonneer je op mijn blog. https://cestlaviezwerft.blog

Sinds vorige week is de knop om. Ik voelde het bijna letterlijk gebeuren. Ik wil mijn gezondheid goed houden. Naar de huisarts geweest voor het jaarlijkse bloedonderzoek en vooral ook mijn bloeddruk laten bekijken. 

En natuurlijk mijn gewicht. Inmiddels weeg ik toch weer ruim 85 kg. Vorig jaar in Stockholm was het mij gelukt om af te vallen tot 79. Toen ik begon woog ik 89. Zo erg als toen is het nu niet maar de stijgende trend zit erin. Het is niet anders. Via de huisarts toch maar eens een 24 uur‘s bloeddruk meting gedaan. Dinsdag voor de resultaten een bezoek. De bloeduitslagen zijn goed: nieren, lever, suiker, vitamine D, cholesterol, hemoglobine. Meting geeft ook aan dat er voldoende zuurstof in het bloed zit. Ook geen ruis op het hart. Geen reden voor een hartfilmpje.

Alle goed en sommigen waren zelfs beter dan twee jaar geleden.

Die bloeddruk dat is toch wel een dingetje. De huisarts schrijft mij medicijnen voor. Ik ben er erg door aangedaan. Diep in mij is toch altijd nog de overtuiging van: “ik moet het zelf doen”. Ik ben er zelfs een beetje neerslachtig van. Heb dus ook geen zin om naar de sportschool te gaan, maar ga toch. Na er een nachtje over geslapen te hebben besluit ik eerst nog een keer een poging te doen om toch vier of 5 kg af te vallen, nog meer te bewegen, dus ook naast de sportschool iedere dag 10.000 stappen en vooralsnog de medicijnen niet te slikken. Eerst maar eens kijken of ik zelf de bloeddruk kan verlagen d.m.v. levensstijl verandering. Belangrijk is natuurlijk wel ook om de alcohol te laten staan want iedere dag drinken en vaak zelfs een fles wijn per dag kan niet gezond zijn. Gisteravond dus voor het eerst in tijden niet een glaasje wijn maar veel water. We gaan het zien! Trouwens de rust die ik nu hier ervaar nu we eindelijk in het huis in Lelystad zitten en veel minder sociale afspraken hebben voelt erg goed. Voor mij toch iedere keer belangrijk. Vrienden zijn heel fijn maar ik blijf in mijn hart toch een einzelgänger

31 juli. Daan en Faas aan boord voor twee nachtjes.

Naar een Marrekrite plekje. Zwemmen. Faas roeit in het bootje en drijft weg. Niet zo leuk. Wordt gered door een Fries in een 12-Voets-jol. Die neemt hem op sleeptouw. Tranen weg!

12 augustus. We verlaten Yme om erop uit te gaan. Sebo en Jolanda aan boord.

Helemaal naar Terherne. Drie nachten ankeren. Net als 2 jaar geleden komen Sebo en Jolanda aan boord om te BBQ’en en bij te praten. Eerder besloten we om nu niet meer naar Noorwegen te gaan dit jaar. Het geeft me te veel stress om daar een overwinterplek nu nog te vinden. Achteraf maar goed ook, maar dat lees je later in dit verhaal.

17 augustus. Sneekermeer. Het zwerfgevoel is terug.

Sinds gisteren voel ik me eindelijk relaxed na al de stress en drukte rondom het schilderen, het wegwerken van roest en vooral de renovatie van het teakhouten dek. We wonen inmiddels weer een week of twee aan boord en dit is toch wel waar we thuishoren.

Het zwerf gevoel is terug en bij mij betekent dat het niet uitmaakt waar ik ben. Niet vooruitplannen.

20 augustus Sloten. Zoo fijn zwerven door Friesland zoals vroeger met onze Fair Lady.

Veel veranderd en toch ook weer niet. In de kern blijven de groene weilanden, de koeien, stille anker plekken met visnetten in de verte. Op ieder paal een meeuw. Kijken naar het skûtsjesilen. Een vader en zoon kamperend op de kant naast hun randmeer. Boodschappen doen bij het bakkertje in Sloten en eten bij de Mallemok. We kwamen hier al zo’n 50 jaar geleden net na de opening. Er komt een herinnering in mij boven. Ik die tijd hield ik een plakboek bij van de vakantie. De rekening van het restaurant moest daar natuurlijk ook in. Echter we waren met vrienden met een dochtertje. Jonger dan ik. Zij wilde de rekening ook. Ik moest de wijste zijn van mijn ouders en het haar gunnen. Dat was ik niet, maar verscheurde de rekening met de opmerking: ”Nu hebben we beiden niets!” Niet om trots op te zijn.

Nieuw: mooie karaktervolle nieuwgebouwde motor scheepjes, die lijken op de bak dek kruiser Pavia, die we voor de Fair Lady hadden.

23 augustus. Gisteren wel 3 mijl gevaren! Ankeren op de Grote Brekken.

Als we langs een andere Ketch varen, worden we aangeroepen. Dus even achteruit. Het zijn Cor en Ingrid met hun SY Jonathan Seagull. Zij kennen Cestlavie van vroeger. Later roei ik naar hen toe voor een praatje. Leuk! Zo worden we steeds meer bekend met haar historie.

De volgende dag wordt er druk gezeild door jeugd in kleine bootjes die zeil les krijgen. 1 van de bootjes vaart dicht naar ons toe: “mevrouw, we hebben zo’n honger!”. Ik geef beide jongens een Barebell energie reep. Helemaal blij.

25 augustus. Via Lemmer een mooi zeiltochtje naar Enkhuizen.

Prachtig weer en een klein windje. Heerlijk. Dan gaar mijn telefoon. Het is Mabel van de Dreamcatcher. “Waar ben je dan”? Vraag ik. Ze vaart naast ons en post een leuk berichtje op facebook.

Zomergasten gekeken. Voor het eerst in jaren. Raven Van Dorst wilde als kind al nooit zomaar ergens bij horen, omdat dat ‘te makkelijk’ zou zijn, en je dan ‘nooit voor jezelf gaat nadenken’. ‘Als je in je jeugd in een warm bad valt en overal bij hoort, ga je dan ooit nog zoeken en nieuwsgierig zijn

27 augustus. Na heel lang niet gezien: Ilona en Joost aan boord.

Door allerlei omstandigheden waren Ilona en ik het contact verloren. Even wat geschiedenis. Onze ouders ontmoetten elkaar toen onze moeders in Rotterdam in het oude St Franciscus Gasthuis in het kraambed lagen. We zijn dus bijna even oud. Onze ouders raakten bevriend, gingen ook varen en Ilona was vaak bij ons aan boord. Ze voelt als een zusje. Het weerzien na die jaren voelt als vanouds en binnen de kortste keren zijn we “thuis” bij elkaar. Ze blijven 2 nachtjes slapen, dus er is tijd om uit te varen en te ankeren!

5 september Terherne. Niet ver varen want schroefas lager moet vervangen.

Trippel, trippel aan dek vanmorgen rond een uur of 8. Duca. Zou ze dan eindelijk een keer haar behoefte doen aan boord? 

Op het Sneekermeer voor anker. Heerlijk weer. Zojuist het schip voor het eerst na de schilderbeurt langs de romp en waterlijn schoon gemaakt. 14 meter is dan best lang. Hele klus, maar geeft voldoening. Morgen spierpijn?

We blijven hier in de buurt want veel varen kan helaas niet: lager schroefas moet dus vervangen worden. Daarvoor gaat ze 27/9 op de kant bij onze werf. Het is even niet anders. Ik ben al blij dat we het nu ontdekken en niet komend voorjaar onderweg naar Noorwegen. Het bedrijf https://bakker-ijlst.nl dat ook ons motoronderhoud van onze DAF diesel 575 doet, komt dan ook nu doen. Prettig en vakbekwaam en afspraken waar men zich aan houdt. Waar vind je dat nog. Om bij de schroefas te komen, moet eerst het roer eruit. Daar blijkt ook wat speling te zitten en dit wordt direct ook aangepakt. 

11 september Goedemorgen wat een prachtige ochtend hier op dit Marrekrite plekje aan de Greate Griene.

Goingarijpsterpoelen in Friesland. Greate Grienen We zouden vandaag hier vertrekken naar starteiland om aan de stroom te gaan na 4 nachten. Toch maar niet dus even motor aan. Deze laat in vrijstaand ongeveer 700 watt op. Eventueel later nog de generator erbij. Binnenkort worden in Sneek nieuwe accu’s geplaatst.

Vandaag met mijn drone geoefend. Best leuke stabiele opnames van het eiland!!

24 en 25 september Slotwedstrijden Sneek

Mooi weer en harde wind. Mooie condities om een filmpje te maken van de slotwedstrijden op het Sneekermeer. 

3 oktober. Schrikken van 4 opgeblazen accu’s en vrijgekomen gassen

Omdat onze accu’s de laatste tijd wel erg snel leeg gaan, besloten te investeren in nieuwe. Ze zijn ruim 6 jaar oud. Ook met het oog op onze grote reis naar Noorwegen. We laten het doen bij https://www.aquasolar.nl in Sneek, een mooi bedrijf, waar we eerdere goede ervaringen hadden. In mei heb ik al foto’s opgestuurd van de accu’s, want we willen precies dezelfde omdat ze mooi in de bak onder de hondekooi passen. Dus Nee, geen Lithium voor ons; te duur en wij hebben te weinig elektronica kennis om eventuele problemen op te lossen. In oktober liggen we dus bij hen voor de kant in Sneek en maakt ik de luiken open. Wat blijkt tot mijn schrik: 4 van de 6 helemaal bol en dus opgeblazen. Iedereen schrikt, want we hadden wel dood kunnen zijn door de gassen die in zo’n geval vrijkomen. Terug redenerend vermoeden we dat het is gebeurd in de schilders loods, waar de boot lang stond. We herinneren ons dat we inderdaad een keer “rotte eieren” geur roken toen we bij het schip kwamen. Afijn er gaan 6 nieuwe in. Een paar weken later bedenk ik me dat we dit misschien wel kunnen opvoeren bij onze verzekering. Zogezegd, zo gedaan. De oude accu’s zijn nog bij het bedrijf en een inspecteur komt kijken. Wat schetst mijn verbazing als begin januari plots een 1/2 van het bedrag op mijn rekening staat. We zijn al jaren tot volle tevredenheid verzekerd bij https://www.kuiperverzekeringen.nl

9 oktober. Friesland wat ben je mooi!

Aan “ons” Marrekrite plekje in het zonnetje net uit de wind in de kuip. Wollen vestje opgezocht, fleece handschoenen en sokjes aan. Een kop espresso. Zo warm ik op na de verfrissende duik met Meine. In het weiland achter ons zes reeën.

Prachtig scheepjes zeilen voorbij: een Neptune scherenkruiser bijvoorbeeld. Een kleine Drascombe. De Volkerak Dol-Fijn van René die we hier eerder ontmoetten. Een trintella 1a met polyester opbouw, dus eigenlijk een Harmony 29. Leuk gesprek met bemanning skûtsje Gudsekop, Akkrum uit 1908 dat nu mensen opleidt tot schipper en maat. Geen motor, alles met de vaarboom. Slapen aan boord in het ruim. 

De rest van het weekend besteed aan vertragend lezen. Zelden las ik zo’n mooi boek en ik wil er lang mee doen. Gelukkig bijna 500 pagina’s: “Jouw afwezigheid is duisternis” van IJslandse 🇮🇸 schrijver Jón Kalman Stefánsson : “Het beschrijft balancerend op de rand van proza en poëzie meesterlijk hoe tijd verstrijkt en niemand onberoerd laat. Het is een caleidoscopische generatieroman van de IJslandse meester.”

Extra interessant is ook de muziek die daar geluisterd wordt. Aan het eind van het boek worden alle nummers weer gegevens. De playlist waar over geschreven wordt in Spotify bestaat ook echt! Eiríkur. 

16 Oktober. Duca jarig. Al 10 jaar een vreugde in ons leven.

18 en 19 oktober. Eindelijk dan toch een beetje ZeilNoord en vakantie dit jaar na al de klussen aan Cestlavie.

En wat een heerlijke zeildagen waren het. Eerst met Annet en Rainier bijgepraat in Enkhuizen, toen de volgende dag richting Kornwerderzand. Schitterend weer en wie komen daar aanvaren vlak buiten de haven? Albert en Claudia van de Orion. Normaal komen we elkaar in Zweden tegen hihi. Ze cirkelen wat om ons heen met hun snelle schip en we maken foto’s van elkaar. Leuk. Een paar uur later komt er een zeiljacht aan en ik denk: Dat lijkt de Nehelennia van Dick en Johanna wel. Ze komen vanaf Makkum op ons toe. Meine herkende het schip niet direct en zei nog: wat vaart die man zwabberend op ons af! Nabij Kornwerderzand komt de Zeezot van Albertine en Joop ons tegemoet. Prachtige foto’s van hen onder spi gemaakt. 

We leggen aan op ons favoriete plekje aan de steiger bij Kornwerderzand.

Woensdag draait de wind inderdaad volgen planning naar oost en een prachtige zeildag naar Texel volgt. Heerlijk eindelijk weer op zout. Bij invaren zien de we Zouterik van Tjarda en familie liggen. Misschien de komende dagen even buurten? 

En vanmorgen natuurlijk even over boord in zout water.

24 oktober. 2 dagen. 3 avonturen.

Drie nachtjes blijven we op Texel, een echte vakantie. Wandelen en iedere ochtend even zwemmen in het heerlijke zoute heldere water.

1: Zaterdag is er een goede wind. We vertrekken rond 10 uur op een ongunstig moment qua getij en stroming. Paar buien in het begin. Politiepatrouille die aan boord willen controleren. Zee echter te onstuimig dus het lukt niet. Of ik de gegevens wil sms’en. Prima. Af en toe motor bij en een paar buien. Einde middag is prachtig.

Met 7 knopen glijden we langs de zandbanken in de zon. Een klein zeehondje maakt zich zo hoog mogelijk om toch nog even te kunnen blijven liggen. Later zie ik een aalscholver boven in een prik zitten. Geestig. Wonderschoon is het nu en ik zou wel uren door willen zeilen. Echter Harlingen is in zicht en dan maar direct door de sluis. We zijn immers op weg naar Groningen voor de winter ligplaats. 

2: Een klassiek houten jacht stuntelt wat dus maar voor laten gaan. Na de sluis in het kanaal zien we haar scheef liggen. 4 Duitse mannen gebaren ons: aan de grond met 2.40 diepgang. Te veel langs de kant gevaren. Hulp bieden dus en zoals vriend Arjen het later noemt: een SmitTakje doen. Nog niet zo eenvoudig. Vooruit lukt niet. Uiteindelijk achter vast gemaakt en helemaal richting de overkant van het kanaal. We versperren het kanaal zo en dat heeft het vrachtschip dat nu uit de sluis komt ook in de gaten. Gelukkig houden ze in!  Een blauw zeiljacht lijkt nog even tussen wal en Duits jacht voorbij te willen varen. Net op dat moment komt het jacht los en draait met de punt naar de wal. Dus het blauwe schip moet krachtig achteruit. Dat heb je ervan als je niet even kunt wachten. De Duitsers zijn dolblij. Helaas geen foto’s gemaakt. Concentratie was vereist om geen schade te varen. Dat ging even voor. We stoppen uiteindelijk in Franeker. Geen zin meer om te koken zo laat, dus maar even wat besteld. Lekker en gemakkelijk. 

3: Zondagochtend wil ik nog even een wandeling gaan maken, maar besluit dat niet te doen. Later lees je dat dit een wijs besluit was. Dus doorgevaren richting Leeuwarden. Al jaren wil ik een keertje aan de Prinsentuin in het centrum liggen maar altijd te druk. We arriveren rond 1400 en vinden een prachtige plek. Geen bomen in de buurt dus hopelijk weinig blad op de boot. Rond 1500 komt havenmeester Sytze langs. Ik reken direct 55 euro af voor twee nachtjes. Leuk Leeuwarden verkennen! Dan herinner ik me het bord aan het begin van de stad over de stremming van de Hegedyksterbrug bij Dokkum die zo’n 14 dagen gaat duren. Oeps direct trossen los. Sytze geeft ons de tip om via contactformulier het liggeld terug te vragen. We halen het net op tijd voor 1800 uur de bruggen van Dokkum te halen. De brugwachter van Burdaard werkt geweldig mee. Hij belt zijn collega’s verderop en als we aankomen bij de bruggen gaan ze al open voor we er zijn. Heel fijn en het bruggeld in het klompje meer dan waard. 

Bij aankomst staat de Hegedyksterbrug open en varen we door naar de schreiersbrug die tot 1900 draait. Echter geen reactie op de marifoon. Dan maar achteruit terug naar de steiger die we zagen. Mooi aan een weiland. Heerlijk voor Duca. Straks met de fietsjes naar Dokkum voor boodschappen. Net even gecheckt dat fietspad eerst komt en dan pas de sloot 🤪.

Voor Groningen nog 4 nachten aan een steigertje.

Bij het Lauwersmeer liggen we met heerlijk weer nog 4 nachten aan een steigertje. Schitterend. Veel vogels, waaronder de zeldzame roerdomp, die in het riet naast onze boot een plekje heeft blijkbaar. 

30 oktober. Vanmiddag maar eens stevig aangepakt in Garnwerd.

Lentejurkje uit de kast en een beetje opgetut. Vervolgens van 12.00 uur tot 16.30. Lazy Sunday lunch bij https://www.bijhammingh.nl  in Garnwerd. Vijf gangen én twee amuses. Hard werken dus vooral voor de chef. Wat een geweldige culinaire ervaring! Inclusief wijnarrangement dus vandaag maar niet meer uitvaren. Bij de schuur tegenover ook hierbij behorend sjouwden de gasten zelf hun tafels en stoelen naar buiten vanwege het extreem mooie weer. De wintertijd kan slechter beginnen 👍😋

3 november. Zeilmeisje in de grote stad Groningen kijkt haar ogen 👀 uit!

Paar dagen geleden in de ochtend nog even rondje Garnwerd gelopen en de laatste mooie bloemetjes gefotografeerd. 

Precies volgens planning op 31/10 aangekomen in de Oosterhaven; dus voor de winterregeling bruggen. Tip in deze tijd varen: check de berichten pagina van RWS voor stremmingen. Ook nu weer een brug voorbij Garnwerd die alleen voor 07.00 en 12.00-12.30 en na 16.00 draait.

Oosterhaven is onze winter ligplaats.https://jachthavenoosterhaven.nl Christa de havenmeester stond ons al op te wachten, samen met Ineke van de Zeezwaluw.

We liggen in een bad van blad 🍁Gisteren ging Meine een brief posten en kwam terug met het provincie gastenvlaggetje van Groningen én een bos bloemen. Nu we stilliggen kan dat weer. Gisteren net voor donker Duca uitgelaten en inderdaad pal aan de grens met de oude binnenstad. Doet me denken aan Leiden toen ik daar studeerde, zo’n 45 jaar geleden. Daarna heb ik nooit meer in een stad gewoond. Erg leuk om mee te maken maar ook wennen aan stadse geluiden. De klok van de Martinitoren vlak bij slaat snachts niet zoals in Enkhuizen. Het waait hard en de blaadjes gaan nu snel van de bomen aan de gracht. Vele op onze boot. 

De volgende morgen blijkt de zeilmaker toch niet aanwezig en ik vind een andere in Göteborg aan de rivier richting Lilla Bommen. Lundh, een familiebedrijf blijkt later en echte topspecialisten. We leggen aan in de oude marinehaven, waar ook een paar houten oude zeiljachten liggen. Kluiver naar beneden en weggebracht is morgen klaar. Weet nog niet wat het gaat kosten. Uiteindelijk slechts 250 euro en alle naden in de door de zon aangetaste strook helemaal gestikt in een keurige zigzag. Erg blij mee.  Joost komt aan in de regen, dan klaart het op en varen we naar de oude marinehaven van Göteborg om de volgende ochtend ons gerepareerde kluiver bij zeilmaker Lundh op te halen. Later lukt het Meine om de elektriciteit te ontsluiten. Ik heb me wel even gemeld bij een paar mensen en die zeiden dat we welkom zijn. Met weinig wind de kluiver kunnen hijsen en met een zuidwestenwind je naar eiland Rörö gevaren.

23/9 Rörö. Spannend dagje want het gaat hier hard waaien en veel regenen. Zelfs de vissersboten komen eerder van zee. Dat zegt wel wat!

Dus in plaats van ⚓️ plek gisteren een veilige en op de westenwind beschutte haven gezocht: Rörö. Die haven is behoorlijk beschut want het gaat heel hard waaien. Ook valt er veel regen. Gisteren nog mooie wandeling gemaakt. De volgende morgen toch nog de boot verkast verder naar binnen. Er wordt Beaufort 7-9 verwacht en ik wil niet zoals destijds op Terschelling de ringen uit de steiger rukken met onze 22 ton. Het waaide al behoorlijk toen we verplaatsten, dus goed zeemanschap toegepast: reddingsvesten aan, procedure door gesproken. Joost en Meine op de steiger om met de lijnen mee te lopen en ik met motor en boegschroef meehelpen. Eerste stuk ging goed. Ook dankzij de elektrische lier, waarmee ik het schip naar de kant kon trekken. Toen wilden we nog iets verder, maar inmiddels stond de wind al helemaal dwars op het schip. 

Dan glijd ik uit, kom met mijn heup tegen het stag aan, val en klap met mijn hoofd op het tafeltje. Best even beetje duizelig. Verder niets aan de hand behalve pijnlijke plek op mijn been. Nu buil op mijn hoofd en paarse plek op mijn heup.

Na twee nachtjes is de wind gedraaid en zeilen we naar Donsö. Ook een haven omdat het ook vannacht weer hard gaat waaien. 

Zaterdag lijkt het ineens weer zomer met strakblauwe lucht en de wind die gaat afnemen. Stora Kläh. 

We zoeken een ankerplekje voor een paar uurtjes om daarna naar Långedrag te varen zodat Joost daar van boord kan voor het vliegtuig. Als we na lang zoeken een plekje Stora Kläh gevonden hebben waar niet allerlei kabels en leidingen lopen liggen we nog maar vijf mijl verwijderd van de haven en we besluiten hier vannacht te blijven. Onderweg heeft Joost ook nog een makreel gevangen. Prachtige avond met eten in de kuip en een maan die mooi opkomt. Wat een cadeautje! De volgende dag zetten we Joost af in Långedrag, waar hij de bus naar het vliegveld neemt. Het was heel fijn.

In deze korte blog meerdere linkjes naar korte YouTube filmpjes. enjoy.

29 augustus. Hier is het weer stralend weer. Gestoken door een Hoornaar: ik blijk allergisch. Alvö.

Vandaag drie uur kunnen zeilen en toen twee uurtjes op de motor. Weerbericht is best oké. Waanzinnig dus hoe hier steeds na een paar slechte dagen het weer opknapt en de zon zich laat zien. Toch maar even vanmorgen een arts gebeld want mijn arm zwol helemaal op. Hard en dik en pijnlijk. Zojuist van de ⚓️ plek naar FJÄLLBACKA gevaren en bij de apotheek medicijnen opgehaald. Voelt goed dat ik contact heb gehad met een arts. 

3 september. Wat een geweldige zeildag gisteren van onze ankerplaats bij Väddo naar de noordelijk gelegen Koster eilanden, 20 mijlen verderop.

Met een 1 dag geldende zuidenwind, opbouwend van kracht 4 naar 5. En volop zon natuurlijk. We volgen de route richting de koster eilanden tussen de scheren en kleine rotsjes door. Zie screenshot. Best spannend en omdat het ook nog hard gaat met 6 tot 7 knopen, nemen we de kluiver weg om vaart te minderen. Nauwkeurig sturen en blijven opletten. Natuurlijk ook naar de prachtige door de zon verlichte rotsen kijken.

Als we door de nauwe ingang naar binnen zeilen, zijn er heel wat zee kanoërs, die ons ruimte geven. Gelukkig voor ons en voor hen hihi.

Aangekomen bij Breviks Fiskehamn is het nog even een kunst om ons 22 ton schip langs de kade te krijgen, want nu staat de wind er pal op en veel ruimte om te manoeuvreren is er niet. Met pure spierkracht van Meine en mijzelf trekken we de boot naar de wal. Het lukt. BBQ aan. Wijntje erbij. Later komt Thomas de havenmeester het havengeld innen. Aardige vent die ons mooie tips geeft om te liggen. Maar eerst dit eiland verkennen en lekker slapen. Bijna het klokje rond en wakker worden met spierpijn in de armen. Het hoort er allemaal bij. En Oja, de zon schijnt ook vandaag en de wind is weer gedraaid naar Noord.

Zondag 5 september SydKoster. Op het fietsje naar het Naturum. Breviks.

Mooie film over vooral het onderwater leven. De fjord die wij overstaken om hier te komen is zo’n 250 meter diep.

Daarna naar een door Nederlanders gerund ecologisch restaurant in een tuin: Kostersträdgårdar. Erg leuk want toen we vertelden dat we uit Nederland kwamen zei hij dat hij net een foto doorgestuurd had gekregen van een jacht uit Nederland dat in de haven van Breviks ligt. Dat zijn wij dus! Erg leuk en heerlijke salade gegeten. 

We zijn hier nu al een dag of 4. Perfect. Alles wat we nodig hebben: stroom, de Ica voor boodschappen, een wc en een magnifiek uitzicht. Lekker relaxen dus! Ook wel eens fijn. Hoe geweldig ons leven/zwerven ook is, soms is het fijn om daar een “vakantie” van te nemen. 

Gisteren na 5 nachtjes Breviks 9 mijltjes naar het Noorden gezeild. Tjurholmen.

We voeren eerst tussen de twee Koster eilanden door. Wat een rust nu hier en wat zal het in het hoogseizoen druk zijn hier. We liggen nu in de wat onrustige kleine baai van het eilandje Tjurholmen en met een zandstrand op 2,5 meter diep water. Dit is onze meest noordelijke plek dit jaar. Ik schat ook in dat dit het meeste noordelijke eilandje van west Zweden is, waar je kunt ankeren. Zojuist kwam trouwens de kustwacht in een grote RIB nog even langszij. Ze wilden eigenlijk alleen een praatje en onze plannen weten. Papieren hoefde men niet te zien.

Het begon toch wel erg hard te schommelen met deze harde wind, dus hoe mooi dit eilandje ook is, we zullen vannacht niet veel slapen, daarom verkassen we 2,5 mijl zuidelijker naar het beschutte ankerplekje van Stora Trollholmen, vlakbij Stromstad.

Ik maak een paar korte filmpjes van de afgelopen dagen. Weer eens wat anders dan die langere. 

8 september Zonnig en puur zomer. Heerlijk lezen, filmpje maken, blog bijwerken. Åkersvass.

Meine vissen. Na 14 maanden in Zweden eindelijk gelukt: Meine heeft 2 makrelen gevangen. Met advies van de visserij winkel in Lysekil, waar Meine bevroren aasvisje kocht. BBQ gaat aan!

9 en 10 september. Als de mist is opgetrokken verlaten we onze mooie beschutte ankerplek bij Stora Trollholmen. Stromstand voor boodschappen.

Bij het uitlaten van Duca ruik ik een verschrikkelijke stank. Er ligt een dode zeehond op het strandje en al behoorlijk vergaan. 

Eerst varen we 1 1/2 mijl richting Strömstad voor een “short visit”. Boodschappen, (Ica direct naast de kade). Systembolaget, stroom opladen, water tanken, gratis wifi gebruiken om een nieuwe YouTube film op internet te zetten en natuurlijk weer een nieuwe blog. (Wat toch niet lukt vanwege de auteursrechten op een nummer van Bob Dylan) rond 1400 uur vertrekken we weer om een eindje verder varen richting zuid.

Ons oorspronkelijke doel (het piepkleine haventje Kalvö) vandaag halen we toch niet. Geen zin om op de motor tegen de wind in te varen. Ik zoek een mooi beschutte baai: Stora Arsklåvet en daar varen we rond een uur of vier naar binnen. Gisterochtend bladstil en glas helder water. 17° dus ik ga ook nog maar even overboord. Met het bootje even naar de kant. Prachtig uitzicht en geen swell deze keer! Later film ik het ophalen van het anker dat door het kraakheldere water heel erg goed te zien is. We liggen op 3 m diep. Omdat de verwachting is dat het morgen de gehele dag regent varen we een klein stukje verder ongeveer 10 mijl richting de Havstenssund. Daar zijn we zo’n 10 jaar geleden voorbijgevaren omdat het loeidruk was. Nu is er bijna geen kip. Als ik de havengelden wil gaan betalen hoeft dat niet want het is naseizoen. Uiteindelijk liggen we er 3 nachten en ontmoeten het gezellige Engels/noordse stel Sue en Lars.

13 september. Wat een top dag. Zon en een klein windje uit het noorden om naar het zuiden te zeilen. Väderöarna.

Onderweg zien we een zeehond zonnen op een steen en vangt Meine 4 makrelen. We zijn op weg naar Väderöarna, de meest westelijke Archipelago van Zweden: “the weather islands”. Echt prachtig. Als we liggen in het kleine haventje, wandel ik naar het uitzichtpunt van de pilots. Ik neem blijkbaar een iets verkeerde route en kan dan niet verder omdat er een hoge steile rotswand voor mij opdoemt. Tot ik een zwarte lijn zie hangen die blijkbaar bedoeld is om naar boven te klimmen. Vooruit dan maar! Goed vasthouden en opletten. Als ik bij het kleine rode Pilot huisje kom is daarbinnen een aardige man van het eiland. Hij had ons al binnen zien varen. Leuk gesprek en hij vertelt dat ik de officiële route van de Swedish Amy Force heb gebruikt. Er is in ieder geval een andere weg terug. Eerst echter nog 32 stapjes het trappertje om helemaal boven op te staan. Rondom uitzicht en werkelijk prachtig. 

Later die avond gaan we uit eten in het restaurant. Dat valt tegen. Geen keus alleen 1 soort voorgerecht en 1 soort matig hoofdgerecht en als ik ga afrekenen moet ik € 175 betalen. Geen goede prijs-kwaliteitverhouding. Gelukkig liggen we hier voor niks omdat de haven meesteres een foutje heeft gemaakt en dacht dat het gratis was. Het blijkt nu voor ons € 25 geweest te zijn in plaats van € 40. 

19 september. Vanmorgen eerst mijn 30 minuten workout aan boord gedaan en toen warm genoeg om even te water te gaan in baai Rörholmen

We zijn zo’n 20 mijl ten noorden van Göteborg. In de baai van Rörholmen. Watertemperatuur nu 14,5 graden. Te doen maar geen rondjes zwemmen meer om de boot. Meine wel natuurlijk. Zondag middag windkracht 3 en er wordt nog behoorlijk gezeild hier in de scheren net ten noorden van Göteborg.

Wij zijn op weg naar Öckero om een zeilmaker te “regelen” om de versleten naden van onze kluiver te naaien.

Gisteravond in de baai nog een paar mooie foto’s gemaakt van een ruïne met de zon erop, waarschijnlijk te maken met vroegere haringvangst en verwerking. En wederom een ultieme zonsondergang.

Link YouTube filmpje onderaan.

12 en 13 augustus. Een vrouw met een missie in Lilla Bommen

Woensdag In Lilla Bommen Marina in Göteborg. Hier word ik een vrouw met een missie. Of eigenlijk met meerdere missies.

Dit verhaal gaat dus niet over het zeilen zelf, maar wel over het organisatietalent dat je nodig hebt als je al meer dan een jaar uit Nederland weg bent zoals wij.

Zoals nieuwe creditcard card ophalen bij Post Nord die hier door zwager Drikus Post Restante naar toe gestuurd is. Na een lange wandeling naar het grote postkantoor met wat omwegen omdat men ook hier enorm aan het bouwen is en wegen zijn opgebroken, zien we het gebouw al van verre, maar waar is nu de ingang. Uiteindelijk gevonden met hulp van een Zweed in een bestelbusje, die ons zoekend ziet lopen en speciaal even stopt.

Dan natuurlijk afwachten of de post is binnengekomen. Natuurlijk kunnen ze het in eerste instantie niet vrienden. Gelukkig heb ik de mail aan Drikus nog met adresvermelding. Het blijkt dat de straatnaam niet genomen had moeten worden. Probeer je iets zorgvuldig te doen, gaat het toch nog bijna verkeerd. Nu komt de brief snel boven water. Missie 1 geslaagd.

Nu naar de Naturkompaniet, de Zweedse Bever zeg maar. Bij deze winkel had ik in Gävle vorig jaar oktober Polyver waterdichte minus 50 graden winter laarzen gekocht. Dit voorjaar bleken ze kapot. Naar de winkel in Stockholm Sickla gegaan, ingeleverd en uiteindelijk geld teruggestort gekregen. Nu nieuwe opgehaald, die ik eerder telefonisch besteld had. Per internet bestellen is voor ons lastig omdat we geen Zweden zijn en soms is een persoonsnummer nodig. Ze liggen klaar in de goede winkel, want er is een aantal vestigingen hier in de stad. Missie 2 geslaagd.

Toen naar een fotowinkel waar ik dit keer per mail een nieuwe zogenaamde oogschelp voor mijn camera heb besteld. Ook deze ligt klaar in de winkel. Missie 3 geslaagd en alles te voet gedaan. Inmiddels 14500 stappen.

Missie 4. Donderdag met de bus naar de noordkant van de stad op zoek naar de winkel Dogstar. Daar wil ik proberen een korte termijn afspraak te maken om Duca te laten trimmen. Niet zo eenvoudig, want bij een schnauzers moet het haar op het juiste moment geplukt worden. Namelijk als de bovenvacht los begint te laten en de ondervacht al gegroeid is. De trimmers zijn altijd heel druk. (In Stockholm kon ik pas een afspraak maken op een termijn van 5 weken!) Hondje meegenomen en wat een enorme winkel en hondenparadijs is dit. In de winkel de trimster gebeld die niet aanwezig is en ze heeft geen tijd. Vandaag niet, morgen niet, maar komende dinsdag wel! We besluiten het wel te doen. Een paar dagen varen en dan weer even terug en met OV. Missie 5 gaat slagen.

In de middag wandel ik naar de binnenstad voor een afspraak met de pedicure. Ook op afstand gemaakt en noodzakelijk vanwege een ingegroeid teentje. Dan ook maar direct een leuk kleurtje erop. Missie 6 geslaagd.

12 augustus. Långedrag hier wachten we Petra en Peter op. 5 dagen verwaaid. 

Zaterdag middag geborreld met Paul en Moniek, die met hun Hutting 40 tegenover ons liggen. Leuke mensen en wat ziet het houtwerk er schitterend uit. Beetje jaloers, maar dit schip gaat iedere winter naar binnen. Zondag zonnig en een mooie wandeling in een stadspark gemaakt. Zonnig, prachtige bloemen en planten, warme kassen. Die avond uit eten in het restaurant van de GKSS. Dinsdag is Duca getrimd en dat was ook een reden om hier langer te blijven. Alles kwam mooi uit, want het weer was niet zo best, dus geen spijt dat we niet konden uitvaren. Verder regende het de gehele dag. Na Duca afgeleverd te hebben met de auto van Peter naar een Ica Kwantum. 

18 augustus. Vanmorgen voor het eerst weer zonnig. Varen! Donsö.

De voorspellingen zijn wel in de loop van de dag veel wind, zelfs windkracht 8 in buien. Toch gaan we eerst op zoek naar een beschutte ankerplaats aan de oostkant van Donsö. Twee keer doen we een ankerpoging, maar we liggen niet echt lekker. Te weinig ruimte en ook dicht bij kabels. Waarom stress opzoeken als het niet nodig. Naar de andere kant van het eiland gevaren en een plaats gezocht in de vissershaven en Gasthamn van het eiland. Nog net 1 plek langszij aan de drijvende steiger. We liggen veilig. 

Later een prachtige wandeling gemaakt door het natuurgebied van het eiland. Echt prachtig hoe nu de heide in bloei staat en de struiken roodgekleurd zijn van de bessen. Nu strakblauwe lucht en zo lekker zeilen richting noord naar een mooie ⚓️ plek. Welke weten we nu nog niet!

20 augustus. Onstuimig varen en een zeedoop voor Petra en Peter. Utkaften.

We verlaten Donsö ook als is de zee nog onstuimig. Eerst stuk op motor tegen de wind in. Onstuimig varen met behoorlijk golven. Petra en Peter vonden het leuk dus mooie zeedoop. Daarna stuurboord uit en heerlijk rustig zeilen tussen de eilanden. We vinden de mooie baai van Utkaften vlakbij Marstrand. Daar liggen ook Albert en Claudia met hun Orion, die we vorig jaar aan de oostkust ontmoetten. Ze komen gezellog borrelen in de kuip en we wisselen vele verhalen uit. Ook leuk voor onze gasten!

21 augustus. Eerste rang in Marstrand. Het mekka van de zeilsport.

Het is hier nog erg druk omdat de wereldkampioenschappen Draken net is afgerond én ze zijn na 31 jaar proberen gewonnen door Nederlander Peter Heerema. Als we aankomen varen er toch aardig wat grote schepen weg en we vinden een zogenaamde “drop-in” plaats aan de kade. Deze keer meer mooring lijnen. Het kost hier nu maar 35 euro. Een week eerdere zou de prijs voor onze lengte nog 57 geweest `zijn. Leuk om hier weer een keer te zijn. 

22 augustus. Zon, tuimelaars, Reeën en oesters en dat allemaal op 1 dag. Oxholmen

Na een rustig nachtje aan de kade in Marstrand, voor de toeristen ook nu nog toestromen met de veerboot, nog even naar de burcht gelopen, wat boodschappen gedaan en om 12.00 uur gaan varen. Op de motor, want er is geen wind. Besloten ten oosten van Tjorn en Onrust naar het noorden te varen. Niet vanwege noodzakelijke beschutting, maar om te ervaren hoe het iets meer het binnenland in steeds groener en heuvelachtiger wordt. Een prachtige tocht van 23 mijl. Aan het begin zie ik ineens een paar tuimelaartjes. Wat een cadeautje. De boot ook maar even stil gelegd om een te vissen. Zonder resultaat. Na 23 mijl komen we aan bij de baai van Oxholmen. Terwijl we nog aan het ankeren zijn, ziet Meine reetjes aan de waterkant. Ze staan rustig te grazen. Een moeder met 2 kleintjes. Prachtig in de middagzon.

Aan de oostkant is een mosselfarm. Als ik Duca ga uitlaten bedenk ik me dat er misschien wel ontsnapte mosselen te rapen zijn. Dat niet, maar wel oesters. We blijven hier een dagje.

25 augustus. Gisteren rond 1300 uur gestopt bij anker baai bij Hjältön & Gåsö.

Geen zin meer in op de motor tegen de wind in. We liggen hier prima op 11 meter diep water. Rustige nacht. Maar even van genieten want het gaat de komende dagen onstuimig worden. Volgende dag vertrokken en omdat de wind nu al uit noord kwam heerlijk twee uur kunnen zeilen. Door de stromingen in de Björnsund. Toen een kort onstuimig stukje buitenom naar het eiland Gåsö. Wat een prachtig natuurgebied is dit! Mooie wandeling tussen het paars van de heide en de bomen met rode besjes. Vanavond gaat het nog wat steviger waaien met uitschieters naar 8 Beaufort.

27 augustus. Vandaag de dag van het grote afscheid van 4 dierbare vrienden. Lysekil.

Allereerst van Petra en Peter, die 2 weken met ons meevoeren. Wat hadden we een geluk met het weer. Ze hebben alles meegemaakt. Zon, geen wind, veel wind, regen. Mooie ankerbaaien en leuke haventjes. Gesupt. Géén vissen gevangen. Wel oesters en mosselen geplukt en gegeten. Reeën gezien. Een dolfijntje en eergisteren een zeehondje. Gisteravond boden ze ons een etentje aan in het visrestaurant aan de haven. Natuurlijk langoustines, garnalen en krab in deze augustus maand in Zweden.

Toen kwamen gisteren door een mooi toeval Frank en Eva uit Uppsala even langs. Ze zijn onderweg vanuit Nederland naar huis en bleken ook Lysekil uitgekozen te hebben met hun camper. Hoe bedenk je het? Als je zoiets wilt afspreken, lukt het vaak niet, maar nu spontaan wel. 

Vanmorgen ook nog even aan boord voordat ze onderweg naar huis gingen. Heftig, vier dierbare vrienden aan boord en dan ineens zijn ze weg. Wel een traantje gelaten.

Zoals altijd inmiddels aan het eind van dit verhaal een link naar een nieuwe YouTube film.

Een film over onze zwerftocht over de Vänern. Een maand lang. De Kriskras gaat het. De volgende beelden krijg je te zien. Veel mooie anker plekken. Schitterend weer met af en toe een buitje. Een bezoek aan Peter en Monica in hun zomerhuis in Åmål. Oude rotstekeningen van de Vikingen. Met weinig wind een mooi kruisrak naar Vlavik. De mist die daar de volgende ochtend komt binnen drijven. Maar toch gaan we varen richting Ekenäs. Een hele nauwe vaargeul daarnaartoe. Prachtige plompenbledden alsof je in Friesland vaart. Puur zomer is het daar heet. In het water spelende kinderen.

Met ruime wind zeilend richting Spiken. Visnetten waar we bijna in verzeild raken omdat het niet goed aangegeven stond.

Drie jonge vrouwen met een klassieke oude prachtige licht blauwe scherenkruiser. 

Een dwaaltocht op de fiets door het bos richting het Slott Lacko. Mooie beelden van het interieur en van de prachtige tuin.

Een onverwacht bezoek van dierbare vrienden Caroline en Gert die drie dagen met ons eens meevaren. Zeilend naar het mooie natuureiland Djurö. Een wandeling daar en de volgende dag met gedraaide wind weer terug kunnen zeilen naar Spiken. 

Voor een dreigen de bui uit zeilen en net niet op tijd aankomen in Säffle.

Gakkende ganzen die zwemmen in de avondzon. De nauwe ingang bij de Dalbergså. En vervolgens Vänernborg.

Het Trolhattän kanaal met diepe sluizen. En tot slot Göteborg waar we in de haven Lilla Bommen liggen

We blijven 5 nachten in Sjötorp. Lekker uitrusten. Zullen jullie ook wel behoefte aan hebben denk ik. Morgen weer varen en dan blijven we een tijdje op Vänern. Waarschijnlijk dit weekend onze vrienden uit Stockholm ontmoeten die hun huis aan de overkant van het meer hebben. 

De Vänern. Vooraf had ik er weinig voorstelling van, behalve dat ik wist dat het een meer was 6,5 keer zo groot als het IJsselmeer. 

Dus had ik een groot IJsselmeer voor ogen. De enige overeenkomst is echter het zoete water. En her en der leuke plaatsjes aan de kust.

De Vänern is een echte binnenzee, met scheren, rotspartijen, diepe plekken van meer dan 70 meter en prachtige ankerbaaien.

Ook kan het er behoorlijk te keer gaan en is navigeren en op het weer letten weer aan de orde.

We bleven hier dus ruim een maand. Ook omdat het hier rustig is. 

Ik had verhalen gelezen van vrienden aan de westkust waar het nu hoogseizoen is en alle haven vol lopen. Liggelden zijn hier ook niet hoog, ongeacht de grootte van je schip € 20 inclusief elektriciteit.

De afgelopen dagen heerlijk geankerd in een mooie baai Kvarholmssund, vier mijl ten westen van Sjötorp. 

Weer een goede tip van René Vleut! In ons blootje overboord. Water was 5 graden kouder dan in Götakanaal. Daar 23. Dat was ons te warm. 

Toen we net lagen vloog er een grote visarend voorbij die een vis ving. Prachtig gezicht. De vogel werd achternagezeten door een meeuw, die het maaltje wilde verschalken. Een paar uur later zag ik een meeuw met een groot zilver vissenlijkje worstelen. Hij kon er niets mee. Dus wel te pakken gekregen, maar te groot. Jammer voor de vis. De volgende dag op de motor naar een volgende anker plek Huson. 

Hier blijken veel steekvliegen die erg agressief zijn dus een boswandeling zit er niet in. Duca laat zichzelf uit. Springt uit het bootje, doet haar ding en springt weer aan boord. 

Met Peter en Monica uit Saltsjöbaden toeren in Dalsand.

De wind is tegen en we willen vrijdagavond in de haven van Åmål zijn aan de overkant zijn voor een afspraak met Peter en Monica. Ze hebben ons uitgenodigd in hun zomerhuis. De gasthamn is erg fijn en als ik ze vantevoren bel voor een ligplaats omdat het vrijdag is gaan ze zeer actief op zoek. Later belt Mathilde terug en heeft voor ons een plek langs een oude vissersboot. Later ontdekken we waarom het zo druk is. Niet alleen door het weekend, maar het is hier blues week. Dat pikken we dan ook weer even mee. De volgende dag gaan we met Peter en Monica toeren door Dalsand. Het blijft waarschijnlijk de gehele dag regenen. Ze laten ons van alles zien.

Een onverwacht mooie zeiltocht.

Eergisteren vertrokken uit Åmål een leuke anker plek die Peter had aangeraden: Svegön. Er is hier ook een steiger maar daar lagen nogal wat schepen aan dus wij zoals gebruikelijk voor anker. Later kwam er een man naar ons toe met zijn bootje om ons te vertellen dat we meer dan welkom zijn om daar te liggen. Gratis. Heel aardig. Toch lekker voor anker gebleven. Er is ook een strandje en natuurlijk springt Duca lekker uit het bootje als ik haar ga uitlaten. Mooie bos met vogelgeluiden tegen de avond. 

De volgende dag vertrekken we laat om half één. Besloten om eerst te kijken wat een mooie zeilkoers is en dan pas de bestemming te vinden. Echter dan zouden we weer terugzeilen richting sjötorp. Uiteindelijk zeilen we 22 mijl op een prachtige manier een groot kruisrak. Cestlavie zeilt zichzelf met kluiver, grootzeil en bezaan én met door Meine goed getrimde zeilen. We hoeven amper bij te sturen. En komen precies goed uit aan de overkant bij het begin van een betonde vaargeul. Hier heb ik een anker plek gevonden. Maar eerst varen we dan nog vijf mijl door een beton de vaargeul langs alle scheren naar de plek toe. Er is voor heel veel later op de avond heel veel regen voorspeld: dikke buien maar zoals we inmiddels gewend zijn, gebeurt er helemaal niets. Vandaag blijven we hier in deze baai liggen. Kijken of er een visje kunnen vangen.

18 juli. De afgelopen drie nachten in het kleine haventje van Ekenäs gelegen. 

In de mist vanaf de ankerplek bij Flaviken naar toe gevaren tussen de scheren door. Na een tijdje brak de zon door. Echt prachtig. Mijn Navionics had een route berekent, die we toch maar niet helemaal hebben gevolgd. Ging door een gebied met 0,90 meter water. Altijd zelf blijven nadenken.

Naar haventje toe varend, heb je het gevoel in Friesland te zijn. Heel groen en overal plompe bledden. Je ziet ook buiten de vaargeul direct de ondiepe plekken. Een beetje zoals in Rügen. Toen we aankwamen was er geen plek voor ons, ook al was er wel een achterboei vrij. Een aardige Zweed zorgde ervoor dat de smalle scherenkruizers wat dichter op elkaar gingen liggen zodat wij ons er voorzichtig tussen konden wringen. Enorm aardig. Lekker die avond gegeten op het terras van het restaurant. Wel in de schaduw, want het is heet. 25-30 graden.

Gisteren iets gedaan wat we nog niet eerder gedaan hebben in Zweden. Hoogzomer, midden op de dag met plus 28 graden wandelen in het bos. We werden dus continue belaagd door kleine wespen en dazen. Dat hield het tempo er wel in haha. Geeneens tijd genomen om bosbessen te plukken die al mooi rijp zijn. Uiteindelijke maar een 5 km rondje gelopen. Voor we uitvaren onze poeptank geleegd. Zijn we dat ook weer kwijt. Nu aan het zeilen naar Spiken een klein oud vissershaventje. Daar voor anker. Op ‘t nippertje een veld van visboeien gezien. Het liep door tot aan de kust. 

20 juli Goedemorgen. Wolken wat is dat nu? Bezoek aan Slott Lackö

We liggen aan een klein steigertje vlakbij Spiken: Mista Udda, ook een plekje van de Zweedse cruising club lijkt het. Afval en wc zijn hier geregeld. Verder lekker niks. Straks komt de zon weer en doen de zonnepanelen het werk. Nu door het bos op de fietsjes naar Spiken voor wat boodschappen en gerookte vis en dan naar het Slott Lackö. Later vandaag zien we wel weer. En FaceTime doen met kleinzoon Faas die gisteren 7 jaar geworden is!

Inderdaad werd het een stevig fietstochtje eerst door het bos. Het leek wel mountainbiken met het ontwijken van alle takken en wortels. Had er best moeite mee, maar niet gevallen gelukkig. Totaal 18,5 km afgelegd in een combinatie van fietsen, wandelen en fiets voortduwen. Eerst naar Spiken voor boodschappen en toen door naar het Slott. Deze keer toch maar eens binnenkijken. Zeer de moeite waard. Ik houd ervan als het interieur leeg is en je de oude basis nog kunt zien. Toen we weggingen rond 12.30 stond er een hele rij, dus mooi getimed! In Spiken wat gerookte vis gekocht en toen snel weer weg. Wat een druk en toeristisch oord is dat in de zomer. Weinig authenticiteit behalve achter de schuren waar nog wel vissersboten liggen. 

Een onverwacht bezoek.

Toch maar even naar Gasthamn Lackö Slott gevaren én een plaatsje gevonden! Morgen komen namelijk zeer onverwacht Gert en Caroline, vrienden uit Nederland langs. Ze zijn onderweg naar Noorwegen en appten vanmorgen. Zooo leuk! Ze varen een paar daagjes mee! Dus wij vanmiddag met de bus naar Lidköping voor boodschappen. Een karretje vol geladen plus een tas met lichtere spullen. Bleek de bus terug maar tot Spiken te gaan! Dus ruim 2 km lopen met een redelijk zware last. De buschauffeuse stopte wel speciaal voor ons bij het wandelpad. Heb ik mijn workout ook weer gehad! Nu aan een dubbele gin-tonic!!

Met Caroline en Gert mooi gezeild naar Djurö, wederom een natuurreservaat. Prachtig weer, lekker windje. De baai blijkt kleiner dan verwacht en er liggen wat jachten, dus wij gaan iets meer buiten liggen. De wind gaat namelijk draaien en dan hebben we ruimte nodig om te “cirkelen”.

Inderdaad draait de wind in de vroege ochtend en we liggen nu wel wat de schommelen. Later wordt het rustiger en Caroline en ik maken een mooie wandeling. Gert en Meine vissen en in tegenstelling tot hun succes in Schotland, lukt het hen hier niet.

Na 2 nachtjes kunne we weer mooi terugzeilen naar onze ankerplek in Spiken. De volgende morgen breng ik hen met de rubberboot terug naar Spiken, koop er voor de 2^e keer weer de heerlijke gerookte vis en neem afscheid van deze dierbaren vrienden. In 2014 bezochten ze ons ook tijdens ons rondje Engeland. De volgende dag nog steeds zonnig en ik besteed de tijd aan het repareren van opnieuw een scheur of eigenlijk losgeraakte naad in de kluiver. Komende winter maar eens naar een zeilmaker brengen, want ik denk dat alle stiksels zo langzamerhand wel versleten zijn. Gelukkig stond er daarna weinig wind zodat we het zeil ook weet konden hijsen. Morgen 30 mijlen zeilen met waarschijnlijk goede wind naar Säffle. Hopelijk voor de buien binnen!

Net niet voor de buien binnen in Säffle. 

Maar vergeleken met wat er komen gaat de komende dagen valt heel erg mee. Een stevige miezer meer is het niet. Als we eenmaal echt vastliggen barst het onweer echter los! En niet zo zuinig ook trouwens. We werden hier weer ouderwets ontvangen door de havenmeesters. Säffle is een klein plaatje met ongeveer 9000 inwoners en prima om een tijdje te liggen. De volgende dag drie wassen in de goede wasmachine voor slechts € 2,50 per stuk. Boodschappen doen bij de ICA. Bij de plaatselijke foto winkel toch maar een nieuw statief gekocht wat een tijd geleden overboord is gegaan helaas. Ook geeft hij mij een tip van een zaak in de buurt Göteborg voor een onderdeel van mijn camera. Die zaak mail ik en ze hebben het inderdaad op voorraad en zullen het voor mij bewaren tot ik in Göteborg ben.

30 juli. Nog even en de zonnebril mag weer op! 

Vier dagen in zijn Säffle verregend gelegen in een Gasthamn met zeer behulpvaardige havenmeesters. Waar zie je nog dat ze al klaar staan om je op te vangen? In de regen! Ook hier is het niet duur. Alle havens hier in de Vänern zijn ongeveer € 20 ongeacht de grootte van het schip. En na vijf nachten ergens in een haventje gelegen te hebben een nacht gratis. Dat ontdekken we pas vanmorgen omdat onze uit Syrië afkomstige havenmeester de moeite neemt het te vertellen. We zeilen nu rustig scherp aan de wind met het zwaard op 2,10 m richting een ankerplaats. Zo langzamerhand gaan we naar het Trollhättan kanaal en dan door naar Göteborg.

Wat zouden jullie gedaan hebben? 

Door harde tegenwind kracht 5 drie nachten blijven liggen in onze mooie Vingenshamn. Geen straf. Vanmorgen volgens verwachting de wind gedraaid en we gaan naar buiten richting Dalbergså. Alleen op de kluiver halen we al bijna zeven knopen, maar we gaan behoorlijk tekeer. Ik begin me zorgen te maken dat we met deze wind en vooral golfslag moeilijk de smalle aan lagerwal liggende vaargeul van Dalbergså in kunnen varen.  Dus wijken we uit naar het westen en komen terecht bij het begin van het Dalsandkanaal. Eigenlijk wel een prima plekje om te liggen, want we liggen hier aan de kade van het oude Köpmannehamn. 

In 1938 werd een nieuwe haven geopend in Köpmannehamn, aan het Vänernmeer net buiten Köpmannebro. Na nogal lange en hardnekkige discussies werd het gebouwd op Musdragsholmen. Het idee was dat de kleinere rondvaartboten zouden overslaan op grotere Vänern-schepen voor de verdere reis naar Göteborg. Het werd echter geen succes. De Tweede Wereldoorlog maakte de aanschaf van brandstof voor de schepen duur, de molens in Dalsland sloten goedkopere afspraken met de spoorwegmaatschappijen en de haven van Köpmannehamn lag op een eiland zonder landverbinding. Het belang van het wegvervoer was niet te voorspellen. In de jaren vijftig viel de haven in slaap en werd een gasthaven voor pleziervaartuigen.

De volgende dag varen we wel naar Dalbergså. Beetje motorzeilen met prachtig weer.

De volgende dag fietsen we naar de Slott ruïne. 

Dalaborg werd in 1304 gesticht door de hertogen Erik en Valdemar, mogelijk beïnvloed door het Torgils Knutsson’s Aranäs aan de andere kant van het meer van Vänern. Dalaborg was ooit het belangrijkste kasteel van Dalsland. De overblijfselen van het 14e-eeuwse kasteel rusten prachtig op een heuvel met uitzicht op het meer van Vänern. Tijdens de Engelbrecht-opstand in de 15e eeuw werd het, net als andere gerechtsdeurwaarders, platgebrand door de rebellen.Dalaborg had een zorgvuldig gemetselde en gepleisterde begane grond in steen met muren van vier meter dik. Boven de begane grond waren extra verdiepingen, waarschijnlijk twee, van hout. De kasteelrots is aan drie zijden omgeven door water en aan de vierde zijde een natuurlijke tombe. Tijdens een latere bouwfase werd de tombe versterkt met een dijk, waarschijnlijk ook met houten barrières. De vestingwerken werden sowieso niet bijzonder sterk – er waren hier geen ringmuren, flankerende torens of soortgelijke verdedigingsinstallaties. Mogelijk was het plan vanaf het begin om het hele hoofdgebouw in steen te bouwen, maar tijd en geld raakte op.

Toen wat boodschappen gedaan in een lantshandel winkel. Prachtig door de korenvelden gefietst. Één grote graanschuur hier en met de zon erop schitterend. Ze waren al aan het maaien! De roofvogels vlogen over het land op zoek naar lekkere hapjes.

5 augustus varen we naar Vänersborg voor begin Trollhättan kanaal. 

Uiteindelijk vandaag vier uur heerlijk gezeild met een klein Noordoosten windje Beaufort kracht 2 tot 3. Om 12:00 uur vertrokken na een leuke ontmoeting met Cherry en Gerald, Nederlandse campers. Niet door gevaren tot Vänersborg maar een ankerbaai ongeveer zeven mijl ten noorden gevonden om te ankeren. Op de kaart staat geen ankertje maar we durven het wel aan. Prima plekje en ook beschut als de wind vannacht naar zuidoost draait. Puur zuidenwind moet je hier niet hebben. Duca uitgelaten op een “wildernis” eiland. Prachtige avond met veel ganzen die lekker “gakken”, maar snachts gelukkig stil zijn. We blijven hier nog vandaag liggen. Mooi weer nog. Afhankelijk van (slechte) weersvoorspelling varen we eind van de middag de 7 mijltjes naar Vänersborg!

Vanaf gisteren gaan we alleen nog maar naar beneden. Easy toch?

Trollhättan sluistrap. Een eitje of toch niet helemaal? Oja en later nog Duca tussen wal en schip. De sluizen werken zoals in Nederland, met 1 groot verschil. Niveauverschil 7 meter, dat heb je niet vaak in onze wateren. Wat we niet handig doen, is met voor en achterlijn werken. Gisteren dus ingewikkeld via de pikhaak de achterlijn uiteindelijk om een bolder gekregen. Vanmorgen was het nog lastiger. Het water staat zo hoog, dat ik onder water moet reiken om de lijn om een bolder te krijgen. Dat werkt niet, ook omdat we drijvende lijnen hebben. Dus dan maar de lijn om de grote stenen bolder op de kant, want het geluidssignaal gaat al en het water gaat zakken. Halverwege snel een tweede lijn vastgeknoopt aan de andere, want te kort. Gelukkig blijft die niet haken als we wegvaren. Bij de sluistrap doen we het anders. Alleen de midden bolder gebruiken en via de stalen trap in de sluis de lijn verhalen. Met boegschroef schip in bedwang houden. Stond notabene allemaal in het boek van René Vleut! Als we aanleggen op het mooie natuur plekje stuurboord uit (Åkersvass), ziet Duca het gras en springt van boord. Mikt verkeerd. Blijft met haar pootjes nog even aan de rand hangen om vervolgens toch in het water te plonzen. Gelukkig zijn onze fenders zo dik dat ze niet wordt geplet. Ik moet er niet aan denken. Altijd zit ze aangelijnd en nu even niet. Uiteindelijk zwemt ze tussen het schip en de wal door naar de overkant en wordt door een aardige jongen uit het water gevist. Hij komt haar terug brengen en vertelt dat hij zelf thuis ook twee schnauzers heeft.  Nu maar effe chillen. Het hondje, maar ik ook.