25 april. Binnenkort weer varen, maar eerst

• Wintertent eraf, zeilen erop
• Spullen die we niet meer gebruiken naar een goed doel.
• Nieuwe batterij in mijn iPhone
• Aangroei van onderwaterschip verwijderen. Dat doet Meine vanuit het bootje.
• Bij André Nederlandse kaas bestellen en laten sealen zodat we even vooruit kunnen.
• Cash halen om te betalen in kleine havens
• Een hardnekkige verstopping van onze wasbakken verhelpen. Het bleek uiteindelijk de ontluchting te zijn die verstopt was. Niet een kapotte pomp van de grijs water tank, niet verstopte leidingen, maar dit dus. Dat vroeg van Meine heel wat geploeter.
• Ik ben op stap geweest met mijn nieuwe camera. Om macro (met speciale lens die ik al had) foto’s te maken. Ik kan nu automatisch een stack (stapel) maken en die in Lightroom samenvoegen. Zo worden de scherpe onderdelen van verschillende foto´s tot 1 plaatje gemaakt. Verbluffend resultaat.

26 april. Een prachtige zonnige dag

Dus een mooie gelegenheid om een wandeling te doen die nog op mijn lijstje staat: naar de Estenstadhytte. Met bus 10 tot aan het eindpunt Sæterbakken, dan nog een paar kilometer omhoog, zo’n 200 meter tot de hut. Een schitterende plek met een fantastisch uitzicht over Trondheim en de fjord. Eerst maar eens binnen een rijkgevulde Goulashsoep. Daarna een andere weg naar omlaag gezocht, maar eerst lekker gescharreld langs het meer. Veel vogels, waaronder een specht. Af en toe een bewegende tak van een wegspringende eekhoorn. Wat macro opnames gemaakt van bloemetjes langs de weg. Toen rustig naar beneden. Gelukkig had ik mijn stokken bij me want het was best steil. Vervolgens bus 12 weer terug naar de stad. Het blijft me verbazen hoe snel je vanuit de stad in de natuur bent. De landelijk glooiende omgeving van Trondheim is weer anders dan bij Bymarka, waar we deze winter naar toe gingen. 

Terug bij de boot schijnt de zon nog steeds en er staat geen wind, dus lekker in de kuip met een wit wijntje. Genieten. Duca (automatisch en toepasselijk vertaald als Diva hihi) op schoot. Lekker om de spieren warm te houden. Bijna 18000 stappen.

17 mei in Trondheim: de nationale feestdag van Noorwegen.

We wilden eerder vertrekken, maar het weer zat niet mee. Toen besloten 17 mei in Trondheim te vieren en dat was een goede beslissing! Zie het filmpje hierboven. De hele stad vol met jong en oud, de meesten in klederdracht: de Bunad met een verschillend ontwerp per streek van Noorwegen. In de ochtend de kinderoptochten, ‘s middags de volwassenen. Veel muziek en fanfares, alle beroepsgroepen hobby- en sportclubs, ieder met hun eigen vaandel. Meine en ik vonden het indrukwekkend en waren op bepaalde momenten geëmotioneerd, vooral door de muziek. Aan het eind van de middag kwamen we Sissel en Stein Olav tegen en zochten we gezamenlijk een restaurantje op. 

18 mei. Cestlavie en haar bemanning heeft Trondheim verlaten op weg naar het zuiden.

https://videopress.com/v/orwCXW3L?resizeToParent=true&cover=true&preloadContent=metadata&useAverageColor=true

Ons plan is deze zomer rustig af te zakken langs de westkust van Noorwegen en te eindigen op het Zweedse eiland Öckerö, waar we vanaf eind oktober zullen overwinteren. Nu rustig op de motor de fjord uit. Na een half uur al een bruinvisje gespot. Zin in het “ZeilZwerven” deze zomer. Mooi weer, maar het gaat gedurende de dag wel weer waaien.  In ieder geval zijn we op pad en hadden vannacht na 35 mijltjes onze eerste ⚓️ plek in de baai van Storfosna. Heel rustig was het. Meine was ‘s nachts een beetje aan het spoken (maagzuur), dus ik werd wakker en kon niet meer in slaap komen. Oordoppen en 2 paracetamol doen dan wonderen. Om 08.00 opgestaan want Duca was gisteravond niet uit geweest. We zijn vanmorgen namelijk van plan om de 25 mijl naar Hitra te overbruggen en dan wordt het wel heel lang voor het hondje. 24 uur niet plassen/poepen is geen probleem, maar dit zou dan wel erg lang worden. Met de dinghy naar de kant. Mooi hard zandstrandje met onder water heel veel mosselen. Terugroeien was nog even een dingetje want er stond inmiddels veel meer wind. Daarom naar het haventje gevaren in om rustig het slechte weer af te wachten. Leuk om hier een tweede keer te zijn. In 2023 in oktober en nu tijdens de lente. Rond een uur of 1500 aan de wandel gegaan richting de baai waar ik oorspronkelijk wilde ankeren. Wit strand en aquamarijn blauw water, maar vandaag stond hier dus de wind verkeerd in. Onderweg reeën, veel vogels, want het gebied noordelijk van de strekdam is een reservaat. Had mijn telelens bij me dus prachtige foto’s. 13k stapjes!

20 mei. Wolfje en Wanten, want het is koud. Van Storfosna naar Melandsjøen.

Voor ons doen vroeg vertrokken 8:50 uur ‘s ochtends. Er wordt namelijk harde wind verwacht en we willen naar Hitra varen. Dat betekent ongeveer 15 mijl over open zee tegen de wind in. Het is een wat saai koud tochtje, maar het lukte wel om de harde wind en regen voor te blijven. Ik zit buiten beschut achter de deckhouse met “Wolfje” over me heen en de Eiderdons wanten, vorig jaar gekocht op Vega aan. We zijn ook weer in het gebied van de arenden. Meine spotte er twee op een rots en ik zag er 1 wegvliegen. Blijft mooi en ik kan er geen genoeg van krijgen. We varen onder een grijze lucht en het is niet warmer dan 10°. Het zal de komende dagen nog wat kouder worden zelfs. In Trondheim wordt sneeuw verwacht! Meine is daarom heel toepasselijk snert aan het maken. We leggen aan bij de handelspost Hopsjø in Melandsjøen: In de zomer liggen jachtjes soms drie dik hier, maar nu zijn we de enigen. Het is nog vroeg in het seizoen. Het gebouw is open en er zit een dame achter een naaimachine. Ze is erg aardig en verontschuldigt zich dat ze nu alleen maar het weekend open zijn. De open haard is aan. Er is ook een oude Krambua. Dat zijn de oude winkeltjes vaak verbonden aan een handelsstad. Het is ook een plek waar men samenkwam om verhalen (roddels?) uit te wisselen. De eerste cafés van Noorwegen?

21 mei. Verwaaid maar beschut op het mooie Hitra.

We liggen nu de handelspost Hopsjø , opgericht in 1730 door de familie Hegge. In de 17e en 19e eeuw was het een van de grootste handelsposten van Trøndelag. Hopsjø was een stadhuis en verkeersknooppunt. De eerste stoomboot meerde aan in Hitra. Op het terrein bevonden zich een conservenfabriek, een “trandamerie” voor de productie van haringolie en haringmeel. Er zijn nog enkele oude gebouwen bewaard gebleven. Vroeger was het een boerderij. Er zijn nog restanten van schuren. In de zomer liggen jachtjes soms drie dik hier, maar nu zijn we de enigen. Het is nog vroeg in het seizoen. Het gebouw is open en er zit een dame (Tonya) achter een naaimachine. Ze is erg aardig en verontschuldigt zich dat ze nu alleen maar het weekend open zijn. De open haard is aan. Er is ook een oude Krambua. Dat zijn de oude winkeltjes vaak verbonden aan een handelsstad. Het is ook een plek waar men samenkwam om verhalen (roddels?) uit te wisselen. De eerste cafés van Noorwegen? 

22 mei. Het is nog echt heel koud, zo’n graad of 6. Harde wind rondom op zee. 

We liggen nog bij de oude handelsstad en zeer beschut. Deze plek is ooit natuurlijk niet voor niets gekozen. Morgen gaan we de bus maar eens nemen naar Fillan, want de wijn raakt op en daar is een Vinmonopolet! We zijn om 14.45 de enigen in de bus, die normaliter als schoolbus functioneert. Aardige chauffeur die ons afzet waar we willen, vlak voor het winkelcentrum! Snel de wijn gescoord en de bushalte voor de terugweg zoeken, want de enige bus terug, gaat over een half uur. Rond een uur of 16.00 gaan we naar het restaurant dat nog steeds gesloten is. Via de keukendeur komen we binnen en heerlijke geuren verwelkomen ons. Tonya had gezegd dat ze gingen koken en dat er genoeg is voor ons. We drinken een heerlijk bier van een plaatselijke brouwerij en wat later wordt er hert stoof (er zijn op Hitra meer herten mensen, dus meer dan 5000) met puree en cranberries geserveerd. Ondertussen worden gordijnen gestreken en verft de kokshulp de kozijnen. In het weekend verwachten ze grote groepen gasten. Allen van een bedrijf en dat is in deze tijd van het seizoen de enige rendabele manier om open te zijn. De uitbaatster Tonya is een nazaat en 5^egeneratie. Toen ze jong was vertelde haar vader alle geschiedenissen, maar ze sloot haar oren ervoor. Nu zou ze het graag willen weten. Meine ontdekt een Zaanse klok, die natuurlijk niet loopt. 

Vrijdag een mooie wandeling.

Het waait nog te hard om te varen maar de zon schijnt. Er is hier een zogenaamde cultuurwandeling. Niet erg ver maar toch wel interessant. We komen aan het eind bij een Cairn, een oude graf plek uit de ijzertijd. Gelukkig staat er een bordje bij, anders had ik het niet herkent. Het doet me denken aan de reconstructie van de Hitraman, die we een aantal dagen eerder in het Trondheim wetenschapsmuseum zagen.  Trondelag man uit stenen tijdperk gevonden op Hitra Het beeld was zo levensecht, dat ik dacht als ik het aanraak, reageert hij.

Wonen tussen herten en kraanvogels. 

Zaterdag komt Adri ons ophalen om hun huis en B&B te bekijken. We hebben hen leren kennen omdat ze in Trondheim een Nederlands schip lagen liggen en nodigden ons toen al uit. Het is een prachtplek, midden in de natuur.  BNB Adri en Ria Het leven is hier niet duur, omdat het land en de zee zoveel voedsel geven. Heel veel mensen hier hebben een diepvries vol hert en vis.(Er leven meer herten dan mensen op Hitra). Het is een enorm gezellige kennismaking, die smaakt naar mee. Vandaag tijdens het varen geen lange onderbroek aan. Geen wind of veel wind. De wind is gaan liggen, dus we kunnen varen. Op de motor helaas, want de zee is vlak. Een tochtje van 28 mijl naar Veiholmen, waar ik graag heen wilde. Overal zijn kleine vissersbootjes en ook wij proberen het even. Deze keer nog geen geluk. De ingang tussen de staken is diep genoeg, maar spannend nauw. Het is laag water en dan is dit extra goed te zien en dus minder spannend wat mij betreft.

4 dagen Verwaaid, maar genoeg te doen.

Sinds zondag avond liggen we hier op dit mooie eiland, dat zoals zovelen tegenwoordig in Noorwegen via wegen met het vaste land is verbonden. We wandelen, fietsen over de 16 meter hoge brug, doen wasjes en Meine vervangt een aantal teak proppen op het dek. Het plan is morgen naar het kleine Grip archipel  te varen met hoop op een plek. De volgende dag door naar Bud, zodat we de toch wel spannende Hustadvika kust achter de rug hebben. Dan ligt de weg open naar Ålesund waar we de verjaardag van Meine gaan vieren.

P.S. we nemen ruim de tijd om het binnenland te verkennen

Dat doen we altijd al, maar nu hebben we zo goed als zeker besloten om over ongeveer een jaar te stoppen met varen, onze Cestlavie te verkopen en naar een leuk huisje in Noorwegen te verhuizen. We zijn nu nog fit om aan een nieuw avontuur te beginnen.