7 augustus Ziekenboeg: voor het eerst van mijn leven in een ambulance.

En toen ging het mis en gleed ik uit bij het op de kade stappen in Bergen. We zouden uit eten en Meine helpt me dan altijd even vanwege mijn korte beentjes. Je moet namelijk via grote autobanden op de kade stappen. Met laag water is dat een hele stap. Hij op de wal om me een hand te geven. Het was glad want had geregend. Het erge was dat ik Meine meetrok toen ik uitgleed en hij viel op me en even hingen we tussen wal en schip. Ik voelde mijn been dubbelklappen. Gelukkig lukte het me met mijn achterwerk op het gangboord te werken en Meine kon zich vastgrijpen aan een autoband. Bril kapot in ieder geval. Mijn rechterbeen deed enorm pijn en op dat moment dacht ik: afgelopen met ons varend leven. Er zat ook helemaal geen kracht meer in. Met moeite wist ik me op de bank in de deckhouse te krijgen en Meine verdween naar de badkamer want hij bloedde nogal in zijn gezicht. Ambulance gebeld en die waren er in een kwartier. Ze bleken ook een bootje van het rode kruis gebeld te hebben, want twee jongens stonden paraat om me te helpen om vanaf de boot op de gereedstaande brancard te komen. Bij Meine was het bloeden inmiddels gestopt maar hij ging dus ook mee natuurlijk.

In het ziekenhuis alles gecheckt en röntgen gedaan. (Ik bleek dus artrose te hebben mijn knie). Gelukkig niets aan de hand: 2 dagen rust met paracetamol én ibuprofen. Ik kreeg ook nog een kruk mee. Met Meine ook alles goed. Hij ziet er stoer uit nu met die wondjes en ook nog een zwarte veeg van de autoband.

10 augustus. Het bleek ineens een goede dag om te gaan.

De hele 35 mijl lekker kunnen zeilen wel met motor bij. Pas op het allerlaatste moment een beetje regen. Nu aan een kleine ponton midden in de rust in Smedholmen Heerlijk. Vandaag rustdag want mijn been doet wel weer pijn en het wordt weer vies weer. Ik ben even gestopt met de paracetamol en ibuprofen. Ik slaap achter omdat ik nu niet in ons bed kan klimmen. Wel luxe hoor, 2 bedden aan boord! Toch maar weer aan de pijnstillers aan de pijnstillers gegaan.

Heel veel hartverwarmende lieve reacties op facebook

Voor Meine en mij is dit heel belangrijk, zeker als je zo met zijn tweetjes op elkaar aangewezen bent. Voelt alsof jullie allemaal in de buurt zijn. Meine’s wonden genezen goed, bij gaat het herstel iets langzamer. Nog steeds ibuprofen en paracetamol slikken. Wel hebben we Bergen verlaten. 3 dagen in stromende regen aan een steigers maar nu is het de komende tijd mooi weer én noordenwind: goed om zuid te gaan! Dankjewel 🙏❤️

13 augustus. Ais zenden doet het niet.

Geen dieptemeter geen log. Autopilot werkt niet. Afstand bediening met stuurboord of bakboord wel. Halverwege de tocht werkte het systeem ineens weer! Los contactje of corrosie? We varen de gehele dag op de motor met een licht windje tegen. Onderweg horen we op de marifoon een mayday van een motorschip. “Try to keep away from the rock”, zegt de kustwacht, terwijl ze hulp organiseren.

14 augustus Espevaer. Gisteren Boodschappen gedaan bij Joker en weer door.

Vanmorgen jankte en blafte Duca: ze was gisteravond niet uitgelaten!! Niet aan de wal geweest. Gisteren veel pijn aan het pootje. Enkel was dik. Nu dus met pootje meer omhoog en met de nodige verdoving toch goed geslapen. Aparte manier van betalen hier. Met een houten stop 200 nok door een gat naar binnen zonder naam van schip. Elektriciteit kost hier apart 160 nok maar hadden we niet nodig dankzij onze zonnepanelen. Vanmorgen in de volle zon het eiland Espevær verlaten en aangelegd aan een steiger iets ten zuiden van Haugesund.  Als een spookschip, maar wel een mooi spookschip, in de mist doemt de Gurine op en legt aan bij de ponton naast ons. Prachtig gezicht zo in de regen. Ze hebben een dinghy die eerst aanlegt, polshoogte neemt en vervolgens de lijnen aanpakt. Morgen maar eens kennismaken, maar de volgende ochtend zijn ze al vroeg vertrokken. https://www.gurine.no/

15 augustus de gehele nacht zware regen. Nu rond 1600 klaart het prachtig op.

Avaldsnes is een bijzondere plek. Al 3500 jaar geleden woonden hier de eerste mensen in de video (https://youtu.be/RFKo8FTfuvE?si=NGQSng2QP5i1uygy ) die ik hierover gezien heb is duidelijk te zien dat dit gedeelte van Noorwegen het eerste was dat onder de ijskap vandaan kwam en waar dus mensen konden wonen. De geschiedenis laat verder zien dat hier veel Viking bewoning is geweest en ook een hoofdplaats van koning Harald Fijnhaar, wiens standbeeld aan het begin van Haugesund staat. Er is hier een museum en een openlucht gebeuren maar daar ga ik niet naartoe. Het is me te toeristisch en al dat re-enactment gedoe met mensen die zich verkleden als Vikingen en dan iedereen bezighouden, daar houd ik niet zo van. Wel vind ik het heel bijzonder op deze plek te zijn. Het bos ziet er oud uit met veel dikke ongevallen boomstammen, echt prachtig. Wel is er een prachtig glazen tableau, waarop vikingschepen zijn ingetekend, die hier vroeger in de baai lagen https://avaldsnes.info/en/historie/

17 augustus. Liefdevol slaat Claudia haar armen om me heen.

“Je kan het fluistert ze in mijn oor. Niet piekeren, want als ik zie wat jullie allemaal qua varen gedaan hebben, dan moet je je geen zorgen maken, want je kant het” Dit had ik even nodig, zo’n lief gebaar. De laatste dagen bouw ik wat spanning op omdat we “de bocht om” naar zuid Noorwegen willen. Daarvoor moeten we twee kapen ronden: Lista en Lindesnes. Het is mooi zonnig, maar het waait hard uit het noorden. Dus daar moeten we van profiteren, maar wil/durf ik dat wel? Het weer gaat over ongeveer een week veranderen en wordt dan slechter. Wellicht krijgen we te maken met een staartje van Hurricane Erin We liggen in Skudeshavn en rond een uur of 1800 liep de Orion van Albert en Claudia hier binnen. Ik had een plekje bij ons langszij voor heb vrijgehouden. Erg leuk om ze weer te zien, de laatste keer vorig jaar ergens ten noorden van de Lofoten. Eén paar dagen geleden zijn ze vanuit Shetland naar Bergen overgestoken, dus een mooi moment om hen te zien en bij te praten. Waarschijnlijk gaan ze morgen van hieruit in 1 keer naar Nederland 🇳🇱! 350 mijl ongeveer.

Voordat ze vertrekken vraag ik of ze misschien een Zweeds gasten vlaggetje over hebben. Ik heb nooit meer een nieuwe gekocht na 2021. Inderdaad hebben ze die en nog leuker: wij blijken een mooie vlag van de Orkneys te hebben! Eenvoudig ruilen dus!

Na de bemoedigende woorden van Claudia vertrekken we de volgende dag richting Tananger, 17 mijltjes. 

Harde gunstige wind Beaufort 5-6. Ik had een route uitgezet oostelijk van Kvitsøy, zodat we minder golven zouden hebben. Dat werkte goed maar het was intensief varen: meerdere keren de route aangepast zodat de zeilvoering ok bleef. Goed de ondieptes ontwijken. Zo zag ik een rifje mooi op tijd door het opspatten van de golven. Dus de gehele dag alert. In Tananger aangekomen ga ik niet van boord. Bekaf ben ik. Ook is mijn enkel weer opgezwollen doordat ik vergeten ben mijn been omhoog te houden. 

De volgende dag, 18 augustus varen we in 1 keer door naar anker ⚓️ plek bij Egersund.

We gaan naar een baai waar we twee jaar geleden ook gelegen hebben: Kvernavågen. Toen geankerd, nu aan een steigertje. Het is hier oppassen met de diepte en de rotsjes die verborgen liggen. Gelukkig is het water heel helder en heel voorzichtig manoeuvreer ik de boot op een plekje precies tussen de rotsen in. We hebben vandaag weer lekker kunnen zeilen en ik spot zelfs een Jan van Gent! We schieten mooi op richting de zuidkust van Noorwegen. Nu tijd voor een wijntje. Het is schitterende weer en de volgende dag vlieg ik met de drone. Mooie opnames! Het is erg leuk dat we nu in een gebied komen waar we eerder zijn geweest. 3 nachten liggen we uiteindelijke aan dit steigertje waar het eigenlijk niet kan. Bij het wegvaren raak ik toch nog een rotsje.

Bijkletsen met Ineke en Riens in Egersund

We varen een kort tochtje naar het stadje Egersund wat we in 2023 hebben overgeslagen. We doen uitgebreid boodschappen en kopen een nieuwe verrekijker bij de opticien. De lenzen synchroniseerden niet meer en toen we even door Albert lieten checken zei hij: zeker gevallen? (We kochten deze in 2015 in een buitenwijk van Newcastle, waar we met de taxi naar een chipchandler gingen en met de bus terug.) Hier ga ik ook naar de kapper om na ruim 3 maanden mijn haar te laten knippen. 

Het is leuk om hier Ineke en Riens van de Zeezwaluw te zien. We ontmoetten hen in Groningen toen we daar overwinterden. Zij waren toen net terug van een hele lange (18 jaar) wereldreis en schreven daar uitgebreide verslagen over: https://zeezwaluwtravels.com/blog/

Nog twee tussenstops voor we de kapen Lista en Lindesnes gaan ronden.

Na Egersund varen zeilen we met mooie wind eerst naar Rekefjord, een tochtje van 15 mijl waarbij we lekker kunnen zeilen. Onderweg kruist een grote rode vissersboot ons pad. Ze vaart hard, maar gaat uiteindelijk keurig achter ons langs. De ingang van de haven is moeilijk te zien en bovendien ben ik in verwarring. Het zou zo´n leuk haventje zijn, maar ik zie enkel een grote steens afgraving. Toch moet het dit zijn, dus even teug op de motor en langs de mooie rood witte vuurtoren. Als we langs afgraving varen openbaart zich inderdaad een leuk klein haventje. Er ligt aan klassiek zeiljacht met 3 Noren aan boord die hun boot voor ons beginnen te verplaatsen. Dat is echter helemaal niet nodig want aan de andere kant van de kade is voor ons ruim plaats. Ze helpen en gaan direct bij ons op kade zitten om hun biertje te drinken en een beetje te kletsen. Ze hebben ook een leuke hond aan boord die direct bij ons in het gangboord springt omdat hij Duca ontdekt. Het zijn leuke kerels en ze vinden het mooi om te zien dat ik als vrouw het schip bestuur. Ze hadden het er blijkbaar eerder over gehad dat ze dat zo weinig zien. Zij gaan de volgende dag verder, wij blijven nog een dagje omdat voor ons te hard waait.

De tweede tussenstop wordt Rasvåg en ook dit tochtje kunnen we zeilen en schijnt de zon nog steeds heerlijk. Het is een mooie baai met een smalle ondiepe ingang, althans degene die ik kies. Het is een leuk plekje en ook hier komt zoals we vaker meemaken een “oud mannetje” even een praatje maken. De volgende dag vertrekken we rond een uur of 9 om zeilend kaap Lista te ronden, een tochtje van 26 mijl.

24 en 25 augustus. Eerst bruisend Lista en de volgende dag kalm Lindesnes

De wind is naar zuid gedraaid en het regent. Mooi op tijd hebben we een paar dagen geleden beide kapen Lista en Lindesnes gerond met noordenwind en zon! Eén deel van de spanning die ik eerder opbouwde had ook te maken met: halen we het vanaf Bergen om dit gunstige weer venster met noordenwind te benutten? 

Lista was zonnig, onstuimig en bruisend. Zie de beelden. Het waaide west 4-5 Bft en langs de kust is het maar zo´n 25 meter diep, dus er bouwden mooie golven op en op een bepaald moment hadden we zelfs water in het gangboord! Met de zon erbij was het genieten. Vlak bij de kaap filmde ik 2 hevig rollende vissersbootjes, een kleintje en een wat grotere. Dat zag er niet echt comfortabel uit. 

Rond de kaap werd de voorspelling windkracht 6 ter hoogte van Lindesnes, dus toch maar besloten om binnendoor langs te de eilanden te gaan en een dagje te wachten. We maken dus een stop in Korshavn. We komen er Engelsen tegen die met een gerestaureerde RNLI-reddingsboot uit 1935 waren. 

De volgende dag is de wind weg maar de gevreesde deining rond Lindesnes blijft uit. We vinden een mooie plek aan een steigertje aan een prachtig eiland. Ik vlieg nog even met de drone terwijl het nog super zonnig is. Leuk strandje ook voor Duca. De rots die er ligt hoor ik nachts even tegen de boot schrapen, maar ach het is eb, dus dat is zo over. We zijn aan de zuidkust van Noorwegen!!

En tot slot het linkje naar de bijbehorende YouTube film! Leuk als je een reactie achterlaat!!