2025 Cestlavie on tour deel 4: 10 juli-6 augustus. 299 mijl Silda-Bergen. Onderaan de blog weer een link naar de bijbehorende nieuwe YouTube film

Interview met de krant in Måløy

De nicht van Magne op Lepsøya werkt bij de krant Fjordenes Tidende en na de verhalen van hem over onze, denkt ze dat we wel interessant zijn voor een interview. Erg leuk en ook nuttig als introductie voor mensen die misschien hun huis aan ons willen verhuren. Na het interview (zie link Interview) neemt Gjert ons mee voor een rondrit over het eiland Måløy. Vanaf het water maakt het stadje een wat onaantrekkelijke en industriële indruk. De haringvisserij en scheepsbouw staan centraal. Het klopt echter wat men zegt: in Noorwegen is om de hoek iedere keer een verassing. Het eiland zelf is schitterend. We rijden door een vallei berucht om haar valwinden. Sommige huizen hebben aan 1 kant dikke muren om ze te verstevigen. Het 1,5 km lange zandstrand Refviksanden ligt aan het einde van het dorp Refvik. Het witte schelpenstrand is een van de mooiste van heel Noorwegen. Vågsberget, een van de vele plaatsen langs de kust die vroeger een handelspost met herberg was, ligt op korte rijafstand van Måløy. Kannesteinen – een bijzondere rots in de vorm van een glazen steel – ligt aan de kust bij Vågsberget. Deze is in de loop van duizenden jaren door de golven gevormd.

13 juli de trompet van Magne schalt over het water. 

Lekkere jazzy muziek. Kinderen spelen in het water met een enorme sup. Het is zomer in Noorwegen 🇳🇴. We liggen inmiddels 3 dagen voor anker hier in Krokepollen. Wat verlangden we hiernaar. Zomer, zon en een tikje te warm (30 graden) voor mij. “Gelukkig” verdwijnt rond 1900 uur de zon achter de heuvel en koelt het af. Als we een paar dagen eerder op vrijdag de baai invaren zwaait er een man en ik zwaai terug. Voor we goed en wel geankerd zijn komt hij met zijn bootje belangstellend naar ons toe en nodigt ons uit voor de koffie morgenochtend. De volgende dag gaan we bij Magnus en zijn vrouw Britt op de koffie! 25 jaar geleden raakte hij hier verzeild met pech en de oude eigenaar vroeg of hij interesse had in het stuk grond. Hij bleek een ver familielid en dus vertrouwd. Wat hebben ze hier in 25 jaar een unieke plek gecreëerd. Ze runnen hier een zomerkamp met allerlei activiteiten: Norsk Kystleir, voor “gewone” kinderen maar ook voor kinderen met een “rugzakje”. Beiden komen uit het onderwijs en zijn ook pedagoog, maar het stel heeft elkaar op een muziekschool leren kennen.

We gaan terug naar Cestlavie met broodjes en biologische appelmost. Later komt kleinzoon Tobias zelf gevangen vis brengen. De volgende avond komt Magnus aan boord om ons schip te zien en brengt weer een 3liter zakje appelmost mee. Ze hebben ingeslagen voor het 25-jarig jubileumfeest volgend weekend. Hij drinkt gezellig een whisky bij ons aan boord. De volgende ochtend verlaten we deze bijzondere plek!

3 nachten waarvan 1 met redelijk harde wind in de baai Hovden

Als we de baai binnen varen zien we de herkenbare mast van EB van Dirk en Inge. Het bovenste gedeelte is namelijk in de kleuren van de Nederlandse vlag. Erg leuk om elkaar weer te zien. We combineren onze etensvoorraden en eten weer gezamenlijk. De volgende dag vertrekken ze. Het eiland lijkt aantrekkelijk om te wandelen, maar is vergeven van irritante “knutjes”. Dat merk ik als ik op een avond even met de drone ga vliegen.

Naar de eilanden archipel Bulandet.

Fijn dat het lukt om hier te komen, want deze archipel is alleen met goed rustig weer te bereiken. Ook hier ontmoeten we Dirk en Inge weer en eten samen. Bulandet Nu is het echter schitterend weer en te warm om te fietsen of te wandelen. Daarom nemen we de dinghy en varen heel rustig langs alle eilandjes tot we uiteindelijk bij de vuurtoren aankomen. Alle eilandjes zijn met bruggen verbonden, behalve dit laatste. We spreken een jonge local die zijn huis aan het opknappen is. Hij vertelt dat hij de laatste is die hier geboren is. Hij is blij dat “zijn” eiland niet verbonden is want dat geeft veel rust. Hij woont hier niet meer permanent en is visser van beroep. 

De Joker supermarkt hier is goed voorzien, waar het restaurant is “stengt”, om het personeel wat rust te geven in deze drukke vakantieperiode. Best bijzonder en het lijkt erop dat de Noren niet per se geld willen verdienen in het hoogseizoen, maar ook oog hebben voor hun personeel. De EB vertrekt eerder dan wij en gaat op weg naar het zuiden, want ze willen dit seizoen nog terug naar Nederland. Ik verwacht dat we nu toch echt afscheid nemen. Het is een bijzondere mooie vriendschap, die vorig jaar begon in het noorden, waar beide mannen gingen vissen. Zij overwinterden in Svolvær Lofoten en wij in Trondheim. In februari gingen we met trein, bus en ferry bij hen op bezoek en bleven een aantal nachtjes bij hen aan boord logeren.

21 juli. De Sognefjord, de fjord der fjorden wordt ze genoemd.

Ruim 200 km lang en voor een zeilboot een heel eind, zeker als er geen wind staat. Toch willen we haar een stuk verkennen. Eerst naar een plek (Fløholmen) gevaren waar we konden ankeren. Er bleek echter een ponton! Wel rommelig en geen toegang tot de wal, maar daar hebben we het bootje voor. We vertrokken laat uit Bulandet dus kwamen we pas rond 1800 aan. Dagje gebleven. Meine vissen maar niets gevangen. Ik op Duca gelet want ze is een beetje ziek. Het komt er aan alle kanten uit. Zielig hoor. Aan het eind van de dag knapte ze. Haar even in het water laten afkoelen en daarna had ze trek. 

De vis die Meine had gevangen om in de krabbenkorf te doen hebben we toch niet gebruikt. Dood terug in het water. Meine wil het gebruiken als aas, maar heeft niet schoongemaakt. Nu na een volle dag een beetje link in deze hitte om nog open te snijden. Dus terug in het water en het visje blijft drijven. Dat zegt genoeg over de zich ontwikkelende gassen toch? Gelukkig sleept even later een grote meeuw de vis op een rots en peuzelt haar op. Niet voor niets gestorven.

22 juli. Soms is het genoeg!!

Vanmorgen wat vroeger vertrokken want we willen naar Vik en dat is 40 mijl verder. Rond een uur of 1600 en na 28 mijl waren we er klaar mee. Erg warm en een ETA pas rond 19.30. We stoppen er mee. Aan stuurboord is een klein haventje Ortnevik met een ponton. Met harde wind onbeschut maar nu prima. Morgen verder! Plons even lekker afkoelen, want het is heet! De witte wijn is op dus ik behelp me met een gin-tonic. Proost!

24 juli. Vikøyri. Dat koelt lekker af. 

Kan me niet heugen hoe lang dat geleden is, een buitje. Mooi op tijd een Marina met stevige ponton opgezocht. En het weerbericht: zo accuraat. 20.00 uur voorspeld en dat was ook zo. Uiteindelijk blijven we vier nachten in Vikøyri, een leuke plaats en nu er geen cruiseschip is ook niet zo druk. De eerste twee dagen is het te warm om echt iets te ondernemen. We doen wel boodschappen natuurlijk en ik maak een nieuw YouTube filmpje af. Ik worstel nog wat met de muziek, maar uiteindelijk ben ik er wel tevreden mee.

De derde dag gaan we op de fietsjes 2 oude kerken verkennen beide uit de 12^e eeuw, de laatste de Hopperstad staafkerk. https://www.stavechurch.com/hopperstad-stave-church/?lang=en Hier heb ik al de hele tijd dat we in Noorwegen zijn en dat is al meer dan twee jaar naar verlangt en het valt niet tegen!! Bij de eerste kerk, een stenen uit 1100 en een van de eerste van steen gemaakte kerken in Noorwegen wordt ons veel verteld. De lokale held is hier duidelijk Blix, een architect. Ook vlieg ik buiten het terrein nog even met de drone. Best wel mooi uitzicht dan op de fiets door naar de staafkerk. Ik was van plan hier ook even te vliegen met de drone maar er staat een groot bord dat het verboden is en dan doe ik het niet natuurlijk op de terugweg nog even wat boodschappen en later op de middag verwelkomen we een Nederlands zeilschip. Ze zitten helaas niet op Facebook dus ik kan ze niet ronselen voor Zeilnoord. Leuke mensen trouwens zij gaan werden the Floor in naar vlam van ze willen met het treintje. Ik raad het een beetje af vanwege de drukte en het toerisme. Er ligt daar iedere dag een cruiseschip! En het schijnt dat het toch je met de trein toch ook heel vaak door tunnels gaat afijn iedereen moet het zelf uitzoeken wat ie wil. Gisteren hadden we ook nog even leuk contact met Engelsen die ook met een klassieker te varen met houten masten en bruine zeilen. Ietsje jonger dan die van ons. Een van de vrouwelijke opstap ers is gek van hondjes dus ik maak haar helemaal blij om haar ‘s avonds Duca uit te laten. Rustig loopt ze kwispelend mee.

Wakker van gedreun. Er blijkt vlak bij de haven een cruiseschip te liggen. 

We vertrekken zoals gepland en ik ontdek dat de dagen erna iedere dag een cruisechip op de plek ligt. Wij varen naar Fjærland, (een tip van Nedernoor Guy) waar aan het eind van deze steile fjord en Jostedalsbreen gletsjer ligt. Hier is zicht op de grootste gletsjer van Europa de Jostedalsbreen. Ik maak foto’s met de telelens en die lukken best goed. Jostedalsbreen

We fietsen naar het bezoekerscentrum dat zeer de moeite waard is. Stiekem film ik de drone opnames die hier vertoond worden in een filmzaal.  Ook is er info over een interessante documentaire“Chasing Ice is a documentary that follows photographer James Balog as he captures the beauty and disappearance of glaciers around the world”.  chasingice  

29 juli. We liggen voor anker bij het kleine eilandje Kvamsøy in de Sognefjord. 

Het heeft een kerkje uit rond 1300 en is daarmee het kleinste eilandje in Noorwegen dat een kerkje heeft. Kvamsøysundet is een van de beste natuurlijke havens in de Sognefjord en het zou hier zijn geweest dat Kong Sverre en zijn mannen met hun vloot aanmeerden voordat ze Sogndalsfjøra rond 1200 platbrandden. Het is mooier weer dan voorspeld en Meine wil voordat er dagen met regen komen aan de slag met het vervangen van aantal teakproppen en ik roei naar het eilandje. Ik heb een lange broek en shirt met lange mouwen aan tegen teken. Het is er stil en de vogels schrikken op als ik aan land stap. Het kerkje en de bijbehorende begraafplaats is mooi en eenvoudig.  Het diende als pelgrimsoord voor de zeevaarders die hier stopten om te wachten op goede wind of om voor een storm te schuilen. Er staat ook een bord naar de Olavskjelda. Het is een goed onderhouden pad en ik ben de enige op het eiland. Zo alleen door een bos boezemt me altijd wat angst aan. Volgens de legende dronk Sint Olav uit de bron en zou het water geneeskrachtig zijn. Als ik er aan kom blijkt de bron opgedroogd. Aan de andere kant van de sundet is een enorme opslag van hout. Grote balken beschut door een afdak. Zal dit ooit nog gebruikt worden? In korte tijd drie kerkjes bekeken! Dat is heel wat voor ons.

2 augustus We lagen gisteren verwaaid in de niet zo oude handelsstad Dingja uit 1918. 

Lekker beschut. Buiten op zee zo’n windkracht 6-7. Het bezoeken van het eiland Fedja zit er niet in. Het haventje ligt vol met visbootjes om te huren. Het is erg in trek bij vooral Duitsers. Gezellige boel. Ze slapen in een appartement alhier of in een oude caravan of omgebouwde bus. 

Aan het eind van de dag komen de bootjes binnen mét hun vangst en dat is veel! Ze hebben namelijk allemaal een sonar en peilen de vis op zo’n 100 meter diep. En dan is het een kwestie van hengel uitgooien en ophalen maar. Zeggen ze! Maximaal 18 kg mag meegenomen worden terug naar huis. Je kunt hier dus ook een diepvries huren. Met 1 man hebben we meer contact. Een leuke vent die ook duidelijk een sociale regel rol heeft. Hij ligt naast ons en slaapt in zijn bootje, dat later op de trailer weer mee naar huis gaat. Hij vangt zoveel dat hij het weggeeft. Ook aan ons! Later op de avond brengt een van de mannen ons ruimveen kg aan filets. Ik maak er een ovenschotel van! 

Voor anker op dezelfde plek als 2 jaar geleden: Grunnensundet

Toen we vanmorgen vertrokken heeft Meine hem onze krabben korf gegeven die we nooit gebruiken. Hij is er blij mee en wij beginnen aan een zonnige zeiltocht van 28 mijl. We nemen de binnen route want op zee staat te veel wind. Waarom zouden we moeilijk doen. In het beschutte water halen we met kluiver en bezaan tussen 5 en 6 knopen! Grunnensundet kanaal bij Veste en dan bakboord uit met een ruime bocht om het rotseilandje. Twee jaar geleden raakte ik die namelijk lichtjes. Het is nog prachtig weer en gisteren konden we de gehele tocht zeilen. Ik probeer steeds een nieuwe plek te vinden, maar deze kon ik niet weerstaan. 

4 augustus Storm Floris

We willen trouwens naar Bergen om drie redenen: Beschutting zoeken voor storm Floris, Duca naar de hondetrim door Paulina, ook van 2 jaar geleden én een ontmoeting met zeilvrienden Dick en Johanna, die nu met hun auto en tent op pad zijn. Oorspronkelijk zouden ze een aantal dagen meevaren, maar het verwachtte slechte weer maakt dat ze liever naar oost Noorwegen gaan waar de zon schijnt. We hebben een gezellige avond met en genieten de vegetarische risotto met paddenstoelen, die ze zelf bereiden. Zulke gasten wil je vaker aan boord. Ze blijven een nachtje slapen, terwijl de wind giert en het schip achter ons de genua niet goed heeft opgebonden. Die klappert de gehele nacht en gaat uiteindelijk aan flarden. Dick is snachts nog even gaan kijken, maar kon niets doen. De eigenaren waren dus niet aan boord.

Topic: moet je je registreren bij Noorse politie als je langer dan 3 maanden in het land verblijft, ofwel zijn wij nu na ruim twee jaar een soort illegale immigranten??

Gisteren varend buiten Bergen Noorwegen 🇳🇴 aangehouden door de Politi. 

Vraag: Hoe lang we al in 🇳🇴 zijn? Eerlijk antwoord: meer dan twee jaar. 

Vraag: iets geregistreerd i.v.m. 3 maanden regel? Antwoord: nee.

Agent gaat bellen met meerdere instanties, want geeft hij toe, het is complex. “I grant you that”! Waarschijnlijk moeten jullie binnen nu en een week of twee het land verlaten. Dat hoeft niet lang te zijn: bijvoorbeeld met de ferry naar Hirsthals en direct weer terug. Of even buiten de territoriale wateren. Hij verwacht niet dat we een boete krijgen! Hij maakt een afspraak: we moeten ons morgen om 10.00 uur melden bij afdeling immigratie van het centrale politiebureau van Bergen. 

Voor we afscheid nemen vraag ik zijn 🆔 en maak een foto van de politieboot.Meine en ik kijken elkaar aan: dit kan toch niet waar zijn? We hebben meerdere keren gecheckt o.a. bij politie in Ålesund en altijd was het antwoord: als je uit een Schengenland komt en jezelf financieel kunt bedruipen hoef je je niet te registreren. Zouden de regels verscherpt zijn?? Of hebben we te maken met een overijverige agent? Hoe dan ook, we gaan ons hieraan conformeren en varen eerst naar een Marina vlakbij, maar vandaar uit is het zeer omslachtig om met ov in het centrum van Bergen te komen. Dus toch maar terug en met stroom en wind (het waait weer aardig) gaat het snel én is er rond 1700 ook nog een plekje aan de kade vrij.

Vanmorgen dus naar het politiebureau en er blijkt inderdaad een afspraak gemaakt te zijn dus we hoeven niet eindeloos te wachten. Precies om 10.00 uur staat er iemand voor ons klaar. Hij heeft maar 1 vraag: kunnen we ons financieel redden? Vervolgens: jullie kunnen zo lang blijven als je wilt en je hebt dus te maken gehad met een overijverige collega. Er hoeft niets geregistreerd. Wat nu vraagt Meine als we nog een keer worden aangehouden. Hij belooft ons een mail te sturen die al binnen is voordat we terug aan boord zijn. Zie hieronder de Nederlandse vertaling. Pfoehh😅

“Aan wie het aangaat. De politie kan bevestigen dat Meine Oosterveld en Marianne van Iperen, beiden Nederlandse staatsburgers, legaal in Noorwegen verblijven, conform artikel 112c van de Immigratiewet (gepensioneerden met een huidig inkomen en de nodige verzekeringen). Het legaal verblijf is niet aan een tijdslimiet gebonden. Bij onduidelijkheden kunt u contact opnemen met ondergetekende. Met vriendelijke groet”