6 dagen Veiholmen: fietsen naar vaste land.

Het is natuurlijk niet alleen maar verwaaid liggen vanwege harde wind. Er zitten ook mooie dagen tussen, waarin we wandelen, fotograferen en fietsen naar het vaste land.

31 mei een dag met een goud randje; uiteindelijk: Walvissen!!

De halve nacht wakker gelegen. Ik was gespannen en wat zenuwachtig. We willen in 1 keer naar Bud, 49 mijl. Dan hebben we de tricky Hudstavika (Dit wordt beschouwd als een van de gevaarlijkste delen van de Noorse kust, en er zijn al veel schepen vergaan. In tegenstelling tot het grootste deel van de Noorse kust zijn er geen grotere eilanden die de scheepvaartroute beschutten tegen de golven. Het gebied is ondiep en heeft veel kleine eilandjes en riffen, waardoor schepen verder de open oceaan op moeten.) gehad en ligt de weg vrij om op tijd in Ålesund te komen waar pleegdochter Tenzin aan boord komt om Meine’s verjaardag te vieren.

Het weer is de laatste tijd instabiel. Moeilijk plannen dus en we liggen nu al een aantal dagen op Veiholmen. Het is ook lang geleden dat we een lange overtocht over zee deden. De voorspelling is goed. Voor zolang het duurt: Windkracht 3 uit het westen die afneemt tot nul en zonnig eindigt. Het zou net motorzeilen moeten kunnen worden. Bij het wegvaren uit het kleine haventje schampte ik bijna een vissersboot door een te ruime bocht. Ik kon nog net bijsturen. 

Motorzeilen kon: het eerste uur. De volgende 25 mijl van de 50 niet meer en het werd een schommeltochtje, waar ik alle zeilen hihi bij moest zetten om niet zeeziek te worden. Dus buiten blijven met de horizon in beeld. Meine redde binnen de spullen die we niet goed zeevast hadden gezet en gaf me af en toe een droge boterham. Het is behoorlijk oncomfortabel!

Ik zit prima, laat mijn gedachten gaan en kijk naar de vogels die over het water scheren: veel meeuwen natuurlijk, maar ook een enkele Puffin en Jan van Gent. We rollen nog steeds behoorlijk en om 1500 hebben we de helft erop zitten. Het wordt iets rustiger en Meine kan de bezaan weer bijzetten. Het schommelen wordt direct minder. In de verte zie ik ook blauwe lucht. 

En dan rond een uur of 1600: Zie ik een ademspuit? Jaahhh eindelijk een walvis. Veel vogels in de buurt dat is ook altijd een teken. Eerst aan bakboord, maar de foto mislukt gedeeltelijk omdat onze grootschoot ervoor zit. Later aan stuurboord een betere foto. Het is inderdaad een walvis en geen Orka. We leggen de boot bijna stil en dat geeft dus extra geschommel, maar toch lukt het een goede foto te maken en ervan te genieten. Tot een hele tijd later zien we aan de horizon 2 spuiten. Het zijn er dus twee en best groot.

We vervolgens onze weg over een inmiddels bijna spiegelgladde zee en in volle zon. Om 20.00 uur leggen we aan in het haventje van vuurtoren eiland Bjørnsund, vlakbij Bud. Wat een dag. Ik maak nog een mooie foto van de zonsondergang. De volgende dag regent het en wordt er weer harde wind uit het zuiden verwacht. We hebben de goede dag gekozen.

1 juni. Bjørnsund vuurtoren eiland. Wat een goede timing.

De dag na onze tocht langs de Hustadvika is het weer wederom bar en boos. Harde wind uit het zuiden en veel regen! Zo blij dat we gisteren gegaan zijn! Gisteren trouwens gebeld door de Coastguard met vragen over ons schip. Ze wilden weten hoe lang we zijn. 46 feet dus. Dankzij een tip op ZeilNoord was ik op de hoogte en kon ik adequaat reageren: Er is nu een aantekening gemaakt dat wij slechts 14 meter zijn. (Gepubliceerd 4 mei 2025. Heb je een boot die langer is dan 15 meter (LOA) dan moet je sinds 1-1-2025 aan strikte regels voldoen als je Noorwegen binnen vaart. Het heeft allemaal te maken met de hybride oorlogvoering van de Russen. De maatregelen in het kort: minimaal 24 uur vooraf je aankomst in een Noorse haven melden (regels, sectie 10), permanent AIS uitzenden of om de zes (6!) uur melden waar je bent. Onderwateropnamen/sonaropnamen zijn verboden, ankeren alleen toegestaan op daarvoor aangewezen plekken en als je met je dinghy aan wal gaat moet dat vooraf aan de politie gemeld worden. Doorvaart door territoriale wateren zonder stoppen mag wel want dat is een internationaal zeerecht. Deze regels bestonden al voor schepen langer dan 24 meter (LOA) maar zijn per 1-1-2025 geldig verklaard vanaf 15 meter Lengte Over Alles, dus ook zwemplatform en anker tellen mee)

Pas op 11 juni hoeven we in Ålesund te zijn, dus nog even tijd.  Na onze overtocht vanaf Veiholmen hadden we direct weer slecht weer met veel regen en wind. Dus erg blij dat we die 50 mijl erop hadden zitten. 3 nachten hebben we bij Bjørnsund gelegen, een vuurtoren eiland. Betalen lukt niet want alhoewel ik cash geld bij me heb, er is nergens een honesty box met enveloppen te vinden. Meine vangt de ene vis na de andere. Het wordt tijd dat we een inmaak recept vinden.

Ik film kinderen die leren roeien in oude houten boten. Het waait stevig en regelmatig moet een bootje opgehaald worden. De roeispanen gaan nog niet echt synchroon. Later vlieg ik nog even met de drone en maak mooie opnames van de vuurtoren met op de achtergrond het haventje.

3 juni varen we naar een mooie plek maar kunnen die niet vinden. 

Er zou een steigertje moeten zijn tussen een aantal prachtige eilanden. We varen rondjes op de motor en besluiten te ankeren in de Kolbeinsundet. Dat gaat niet helemaal goed want het anker houdt niet en we drijven snel af richting de rotsen. Start de motor nú! roept Meine en net op tijd varen we weg. We gaan toch maar aan de mooring liggen. Later ziet Meine alle waterplanten, die ervoor zorgden dat het anker geen grip kreeg.

Prachtig plekje weer. Een jonge reiger scharrelt wat tussen de keien. Een stel meeuwen zorgt voor nakomelingen. Meine vist en vangt volop. In de avond als het water vlak is zien we vlak onder het oppervlak vissen jagen. Mooi gezicht. 

We hebben inmiddels ook weer contact met Frank en Lucy van de Festina Lente. We hebben hen bijna vijf jaar geleden ontmoet toen zij gingen overwinteren in Stockholm en wij in Saltsjöbaden. Zo’n paar keer in de afgelopen jaren kwamen we elkaar tegen als het lukt en dat gaat nu gebeuren! Zij zijn op weg naar het noorden en wij naar het zuiden. Hoe moeilijk kan het zijn. Uiteindelijk spreken we af in Midsund, waar wij naartoe op de motor varen en zij lekker kunnen zeilen.

Ik heb nog aardig wat zelf gevangen vis over dus maak ik een lekkere visschotel voor ‘s avonds het was. Het was erg gezellig om weer bij te praten. Zij willen proberen te overwinteren in Svolvær, waar Dirk en Inge gelegen hebben. Zou mooi zijn als dat gaat lukken.  Na de koffie scheiden onze wegen weer en varen wij naar Molde, waar we een afspraak gaan hebben met Annie en André. De Festina lente gaat naar de plek waar wij aan de Mooring lagen en vangen daar zowaar ook vis.

In Molde is met de Pinksteren een bijeenkomst van de https://www.knbf.no, de Noorse equivalent van ons watersportverbond. Zo aan het begin van het vaarseizoen promoten ze veiligheid aan boord. Allereerst worden we verrast met verse broodjes die in de kuip zijn gelegd, samen met allerhande informatiemateriaal. Als ik de haven wil betalen met de Go Marina app, werkt die niet. Wat blijkt, het is deze dagen gratis liggen. Na de boodschappen maken we een praatje en genieten nog van verse wafels en koffie.

Een meer dan gastvrije ontvangst in het zomerhuis van Annie en André

Annie en André halen ons op van de bus en we rijden naar hun prachtige vakantiehuis met uitzicht op een fjord. 20 jaar geleden laten en bouwen. Na de koffie doen we een 4 km wandeling langs boerderijen en een prachtig verlaten houten huis in Zwitserse stijl. We blijven overnachten en na een heerlijke maaltijd gaan we vroeg slapen. 15 k stapjes, dus dat slaapt goed. Volgende dag is het mooi weer en ik vlieg even met de drone om als dank een filmpje te maken.

Dan met de auto naar het  https://no.wikipedia.org/wiki/Farstadbukta_naturreservat Prachtig gebied met veel wilde bloemen. We wandelen op en neer naar de vuurtoren. Erg leuk én interessant om dit gebied eens vanaf land te zien. Duca vindt het heerlijk op het strand, maar moet aan de lijn blijven.

10 juni. Omdat het weer nog steeds instabiel is varen we in 1 keer van Molde naar Ålesund.

Morgen komt Tenzin aan boord voor een aantal dagen. Zo bijzonder nog steeds die inmiddels al 23 jaar durende vriendschap. We doen hier boodschappen, halen nog extra Nederlandse kaas en andere lekkernijen bij de Lovenvold Deli, die we 2 jaar geleden ontdekten.

Naast ons ligt de Lagoon catamaran https://www.nordvaer.com die we vorig jaar in Lovund ontmoetten. Ze varen met gasten, die een culinaire ervaring willen en willen genieten van de producten van het Noorse boerenland. Marte vertelt dat ze 5^e generatie is die de boerderij op het eiland beheert. Toen ze een concept zochten dat ook geld oplevert, bleek dit een goede keuze. Varen met 6-8 “high end” gasten die bereid zijn rond de 20.000 euro te betalen voor een week op het schip met alles erop en eraan. Aardige mensen en weer een mooi voorbeeld van het in ere houden van Noorse cultuur.

De bushalte waar Tenzin aankomt ligt pal tegenover de haven waar we liggen. De volgende dag aan het eind van de middag sluiten we haar in onze armen. Een heerlijk weerzien na haar bezoek in Groningen voorjaar 2023. De volgende dag varen we uit en vinden een mooring op een prachtige plek in de Honnigsdalsvågen. Het is schitterende weer en we liggen er rustig. Morgen is Meine jarig en we hebben besloten om naar Geiranger te varen. Dat moet een mooie plek zijn en bovendien beschut, want aan de kust bij Ålesund gaat het waaien.

13 juni. We vieren de 80ste verjaardag van mijn Meine ❤️

Ik maakte een gedichtje: 

“Tachtig en krachtig en wat prachtig soms zelfs nog jongensachtig.

En vóór je laatste uren wens ik nog mooie avonturen: 

Een aantal jaren gezond, nieuwsgierig en actief

Wonen in een Noors huisje met mij als je lief” 

We zijn vroeg met varen gestopt en niet helemaal tot Geiranger gevaren. Te ver op de motor en bovendien moeten we ook weer op tijd terug i.v.m. Tenzin´s terugvlucht de 16^e. Een hele goede beslissing blijkt. Stranda is een leuk klein haventje waar we precies inpassen. We sturen Meine van boord met Duca om de verjaardag voor te bereiden, compleet met ballonen en slingers, die Tenzin heeft meegenomen. Heerlijk hier in Stranda een relaxte dag en cadeautjes, champagne, taart en mooie boeddhistische ceremonie door Tenzin. Daarna zelf gevangen vis gegeten. Prachtige dag en voor het eerst heel warm: 26 graden.In de avond gezamenlijk alle 20 verzamelde felicitaties bekeken. Ik had alles verzameld in een PowerPointpresentatie en Meine was compleet verrast! Kortom een prachtige 80-jarige verjaardag! Om 00.30 uur zongen de vogels nog steeds.