De bijbehorende YouTube film “2024 Film 6 2024 Film 6 Cestlavie sails south from Lofoten to Trondheim“, vind je door te klikken op deze link: YouTube films Marianne van Iperen

7 Augustus. Nu weer richting noord.

Prachtig zeer warm weer: 25 plus graden. Een nieuw woord geleerd: coolcation, oftewel een koele vakantie plek zoeken. Er zijn hier veel Fransen en in het Noorse nieuws worden ze geïnterviewd. Warme kleding en zelfs dons Jacks hebben ze mee. Veel te warm dus hier, vinden de Fransen. Vandaag van Reine naar Nusfjord gevaren: ook weer een “E10” haventje. Ik had gezien dat Sam en Marion hier liggen, maar toe we aankwamen herkenden ze ons niet. Ze gingen net weg riepen ze in het Engels, dus precies een plekje voor ons in het kleine haventje. Nadat we lagen zag ik ze terug komen varen: het kwartje was gevallen. Gezellig even langszij en Sam bood direct een biertje aan. Na een uurtje gezellig kletsen gingen ze verder. De volgende ochtend wat door het haventje gewandeld. Er draaide een historisch filmpje in de Tramdaperiet, de oude “cod liver refinery”. https://visitlofoten.com/en/destination/nusfjord-lofotens-hidden-gem/ In de avond is het er heel rustig omdat alle dagjesmensen vertrokken zijn. Alleen hotelgasten en wij blijven over. En de schreeuwende Kittiwakes direct boven ons hoofd. Nu druk met het voeden van de kuikens. Er wordt slecht weer met onweer verwacht, dus ankeren liever niet na onze ervaring een tijd geleden. We zoeken een plek in de Buksnesfjord in richting Leknes. Heerlijk een paar uurtjes zeilen trouwens. Bij het invaren valt er ergens een bui die behoorlijk wat wind genereert. Geen regen gelukkig. We stuiven de zeer brede fjord in. Uiteindelijk hebben we het plaatsje Gravdal gekozen. Daar zou een steiger zijn. Vanuit de verte lijkt het heel klein en dus geen plek? Voor de haven ligt een grote zwarte buis als breakwater. Rustig varen we er omheen en wat blijkt: achter de vissersboot is ruim plaats voor ons. Een aardige man helpt met aanleggen en we liggen prima. Een uur later en de gehele nacht regent het fors, maar zonder onweer.

Volgende dag weer een zonnetje en we besluiten naar Henningsvær te gaan. Als je dan in (of op?) Lofoten bent, dan ook maar de bekende plekjes opzoeken. Dit is het eiland met het voetbalveld dat meerdere keren op dronefoto’s voorbij is gekomen. Ik had me even niet gerealiseerd dat ook dit eiland verbonden is via een brug en dus de E10! Het is zonnig mooi weer en we drinken een biertje op het terras van de oude timmerfabriek: Trevarre. Leuk sfeertje en doe me denken aan de industriële complexen in Amsterdam noord. De volgende dag regent het en krijgen we een berichtje dat Dirk en Inge ook hierheen komen. Gezellig dus en als ze er zijn gaan we pizza eten bij Trevarre. 

12 augustus naar Svolvær.

Bedoeling was alleen een tussenstop voor een bezoekje aan de Vinmopolet. We besluiten echter te blijven. Even verder de stad in en uiteindelijk op een terrasje met een biertje en ik een aperolspritz. Later met Duca aan de wandel op zoek naar het oudere gedeelte van het stadje dat ook hoofdstad van Lofoten is. Kan het niet echt vinden, wel een klein parkje rond de kerk met wat kunst. Onder ander een bedrieglijk echt beeld van een wandelende vrouw

13 augustus. Niet leuk, maar wel verstandig.

We verlaten Svolvær/Lofoten eerder dan gepland. Er komt slecht weer aan na morgen. Veel regen en wind en einde van de week zeer harde zuidenwind. Dan maar niet naar Trollfjorden en Skrova. We gebruiken deze dag om over te steken en dan een beschut haventje te zoeken. Wat dan weer een cadeautje is: we zeilen met ruime wind Bft 3 en vol tuig met 5,5-6 knopen richting Kjerringøy. 9 uur varen waarvan 8 uur zeilen. De tot nu toe langste en meest heerlijk zeiltocht deze zomer. Dit haventje heeft volledig nieuwe douche/wc/wasmachine. In het haventje maken we kennis met Anita van een catamaran. Zij maakte een mooie foto van ons toen we zeilden. Altijd leuk. We blijven hier 2 nachtjes liggen om ook nu weer de harde zuidenwind te ontlopen. We maken een wandelingetje langs de kustlijn. Hier en daar liggen oude motor onderdelen. Meine en ik fantaseren dat die motoren zijn van WO 2 vliegtuigen. Het handelsstad openlucht museum bezoekt we deze keer niet. De volgende dag valt het weer mee dus we gaan toch varen. Ik zou Anita laten zien hoe iMovie werkt, maar helaas. Als ik haar gedag ga zeggen is er niemand aan boord. Dan maar mijn visitekaartje door het raam naar binnen.

2 nachtjes Bodø met harde wind en veel regen.

Erg duur als haven (42) euro voor onze lengte en we liggen aan de buitensteiger waar het aardig klotst. Leuk is wel dat de grote Bestevaer 62, die ik in Tromsø zag nu ook hier ligt. Aardige Engelse mensen, die in de Lakedistrict wonen. Ze vertelt dat ze toen ze hoorde dat wij aan boord wonen dacht: dat zou ik niet kunnen zonder de honden. En toen zag ze Duca. In Bodø ben ik naar de kapper geweest en voor Noorse begrippen spotgoedkoop: 36 euro. De dame zei aan het eind: “thank you for trusting my hands”.

Er komt een gunstig weergat aan en dus varen we op de motor naar Inndyr, wat een erg leuk plaatsje blijkt te zijn. 600 bewoners, een nieuwe Coöp en minder dan de helft liggeld dan Bodø. We liggen 3 dagen verwaaid en verregend in Inndyr, 18 mijl zuid van Bodø. Prima plek en toch nog lekker gewandeld voor het weer ging regenen. Het zalmcentrum bezocht. Prachtig om de zalmen te zien zwemmen in een groot rond bassin. Je kunt met de trap naar beneden en er dan middenin staan. Leuk om de vissen te filmen! De wandeling voert verder over het schiereiland. Erg mooi en ook weinig stijgen en dalen dus ideaal voor mij!

Bij de Coöp vraag ik of ik geld kan pinnen voor havengeld. We zitten bijna zonder. De dame verwijst me naar de bank. Ik ben verbaasd dat er hier een is. 5 minuten voor sluitingstijd kom ik binnen en word prima geholpen. Eerst bij de inpandige flappentap en daarna om de coupures klein te maken. De dame haalt van achter een grote cassette vol met briefjes. In een ruimte waar ook een camera is wordt zorgvuldig gewisseld. Met 2000 nok aan kleine coupures loop ik de bank uit. Nu kunnen we een hele tijd vooruit, misschien wel tot Trondheim. 

Deze dagen edit ik ook een nieuw YouTube film. Ook deze is weer prachtig en het is nauwelijks voor te stellen dat we nauwelijks 1 week geleden zulk prachtig weer hadden. Het is nu echt herfstweer met vaak harde wind en veel regen. Een aantal zeilvrienden ondervindt hier ook wat problemen mee: zij willen nog terug naar Nederland 🇳🇱. We hoeven enkel naar Trondheim, zo’n 270 mijl zuidelijk. 

20/8 we varen naar Støtt.

De wind houdt zich even rustig, maar dat betekent een behoorlijke deining. Een 10tal mijlen met aan stuurboord open zee tot aan Groenland, dus dat wil wel. Onderweg zien we een hele verzameling zeehonden die opeengepakt (want het wordt hoog water) op een paar rotsen liggen. Lang geleden dat we er zoveel zagen! We meren af in de haven. Ook hier is het seizoen afgelopen en het restaurant gesloten. Na een uurtje breekt de zon door en met het wispelturige weer van de laatste tijd moet je iedere gelegenheid pakken. Mooie wandeling met uitzicht op zee. In krap een week is de natuur in herfst stand. Uitgebloeide bloemen, paddestoelen (helaas geen cantharellen gespot) en al bruine blaadjes.

22 augustus. 30 mijl verder zuid.

Het weer is nog steeds instabiel. Gisteren de gehele dag regen en nu een dagje zon en geen wind. Ankeren komt er de laatste dagen weinig van. Misschien vandaag? Op een staak zitten twee arenden. De kleinste vliegt weg maar de grootste met waarschijnlijk meer ervaring blijft zitten. Ziet in ons geen gevaar. We passeren de Svartisen gletsjer en ook poolcirkel weer. We zijn duidelijk op de terugweg. Ik neem me voor om zoveel mogelijke andere en dus nieuwe plekken aan te doen.

Het is puzzelen met het weer. Vandaag een mooie dag gehad met een paar kleine bruinvissen die de baai inkwamen. We liggen aan een piepklein steigertje bij het eiland Renga. We wilden eerst ankeren, maar Meine kreeg het anker niet los. Achteraf gelukkig maar, want s’avonds waaide de wind weer hard en precies de baai in. Na morgen wordt het hier inderdaad slecht weer dus beschutting zoeken. We genieten van de mooie momenten. Mijn nieuwe film is klaar. Onwaarschijnlijk het mooie weer dat we hadden en hoe het nu is.

14 augustus verlieten we in zomerse sferen de Lofoten.

Het weer zou verslechteren en dat klopte. Sindsdien lijkt de herfst begonnen te zijn: een enkele mooie dag afgewisseld door vele met veel zuidenwind en regen. We zijn op weg naar Trondheim. We waren in Kjerringøy, Bodo, Inndyr, Støtt, Renga en nu in Aldersund. We kiezen de momenten dat we varen tactisch; meestal dus voor de bui binnen en/of voordat het hard begint te waaien. Morgen gaat het echt los hier in het noorden van Noorwegen: gale-warming. We zijn vandaag meer landinwaarts gevaren en hebben een klein beschut haventje gevonden. 

24 augustus. Verwaaid en verregend in het kleine haventje van Aldersund.

De ene galewarning na de andere. Soms is er ineens een cadeautje zoals gisteren toen het aan het eind van de middag opklaarde. Toch maar even een wandelingetje. Waarheen? Langs de weg en dan zien wat we tegenkomen. Een pad wat schuin omhoog gaat. Niet te steil. Het leidt naar een meer; Rismålsvatnet op 100 meter hoogte.  Langs het pad loopt een snelstromende rivier. Het meer is prachtig. Op de terugweg spreken we een Noor met zijn zoon die zijn 4 jaar geleden gekochte cabin aan het opknappen is. Terug aan boord begint het weer te regenen. Toch mooi 11000 stapjes gezet. 

4 dagen verwaaid en verregend in Sandnessjøen.

We liggen hier zeer beschut. Boodschappen gedaan en wijn aangevuld, Zomergasten met Pierre Bokma gekeken, wasjes gedraaid en de laatste avond heerlijk uit eten met een goede fles wijn: mijn verjaardagsdineetje dat ik nog tegoed had. Terug naar de boot lopend ineens een prachtig avondschemering. De zon laat zich eindelijk weer zien. In dat mooie licht komt een 1-pitter Noorse houten boot aanvaren. Heerlijk geluid!! Hij legt aan achter onze boot. We maken een praatje en ik film de motor met de ene cilinder. Echt leuk! De volgende ochtend varen we uit, maar eerst tanken: 620 liter voor 1,38 euro/liter. De NOK staat laag!

De eerste uren heerlijk kunnen zeilen.

Eindelijk weer eens. Dan valt de wind weg om vervolgens te draaien en weer zuid te worden: 5 Bft. Pittig tochtje wordt het: 3 uur motoren met inmiddels weer stroom en opboksen tegen de golven. We leggen aan in het lege haventje van Ylvingen. 

Het is een prachtig plekje maar de volgende ochtend realiseer ik me dat het eiland Vega vlakbij is. Het is een UNESCO werelderfgoed site i.v.m. het verzorgen van de Eidereenden en het verzamelen van het kostbare dons. 10 mijlen verderop is een haventje bij het bezoekerscentrum. Prachtig tochtje erheen langs de scheren. De Vega archipel bestaat uit zo’n 6000 eilandjes en rotsjes. Dan tellen ze de kleinste wel mee!

Aan de steiger ligt een zeer groot aluminium zeiljacht: “In the Same Boat” Het is een stichting die al het afval van de stranden haalt en afvoert. Mooi initiatief maar ik ben er toch wat ambivalent over. Ze varen langs de kust met aluminium tenders met twee enorme motoren en gaan er steeds volspeed vandoor. Dat kost heel wat diesel dus. Ik vind dat niet verantwoord voor zo’n stichting. Later komt het hele gezelschap terug van boodschappen doen bij de Coöp. Allemaal met de gele plastic tasjes van de winkel wel 10 stuks. Heel gek vind ik dat. Als Meine en ik boodschappen gaan doen nemen we onze eigen tassen mee.

Als de snelle veerboot aankomt, herken ik ineens Maarten.

Hem ontmoeten we aan het begin van onze reis in Brønnøysund. Hij woont hier. Hij blijkt nu op een andere veerboot te werken dus het is echt toeval dat we hem treffen. Hij belooft morgen met zijn vriendin langs te komen. En inderdaad, hij komt langs, samen met vrouw Annika. Erg leuk om over de lokale gebruiken te horen. Ze is hier geboren. De volgende dag maken we nog een mooie wandeling, die eindigt bij een hotel in plensbuien. Dezelfde weg terug is geen optie en langs de weg lopen terug naar de haven is nog een km of 10. Dan maar een taxi bellen. Die is er binnen 10 minuten.

2 september. Een paar uur na de drone opnames op onze prachtige ankerplek zette de wind aan en niet zo zuinig ook.

Ik had al een plan B want die wind was voorspeld alleen niet zo vroeg. Meine was vissen in de dinghy op zee. Ik in de stress dat hij niet tegen de wind terug kon komen. Ging goed uiteindelijk maar wel afgesproken dat hij voortaan de handheld marifoon meeneemt. Had natuurlijk wel reddingsvest aan. Toen vertrokken van de ankerplek en twee uur opboksen tegen de wind om 5 mijl af te leggen. (=plan B) en liggen nu beschut in Vennesund. We liggen precies beschut achter het breakwater. Ik was aan het eind van de dag bekaf. Beetje reismoe door als die wind.

5 september. Een tochtje met laaghangende nevel van Leka naar Rørvik. 

Hier boodschappen gedaan want al het verse eten was op. In de loop van de middag klaarde het op tot een strakblauwe lucht. Wat heerlijk die zon na al die wind en regen! Dus na de boodschappen het stadje verlaten op zoek naar een ankerplek. Snel gevonden en een half uurtje varen. We liggen hier nu met uitzicht op zee en de zon. De Noren met hun snelle visbootjes passen hun snelheid keurig aan. De visarend cirkelt af en toe boven ons. Meine zet zo de BBQ aan. 

6 september. Ochtendnevel, middagzon en arenden “all over the place”. 

Vroeg in de ochtend zorgt de dauw voor parels in het groen, die ik dankbaar fotografeer. We liggen in een zelf gevonden ⚓️ baai 2 mijl ten zuiden van Rørvik. Doodstil is het hier terwijl de stad dichtbij is. We wandelen een stuk over het eiland. Passeren een oude verlaten boerenschuur. Het hert dat ik gisteravond vanaf de boot naar ons zag kijken is nergens te bekennen. Ook hier hebben we onze “huis arend”, die zich vaak laat zien. Gisteren zagen we er weer 2 naast elkaar zitten. Het blijft prachtig.

Er is hier ook een kerkje, de Nærøykirka, is een overdekte kerkruïne uit de 12e eeuw. De kerk brandde in 1848 af en werd daarna weinig meer gebruikt. De oude sagen vertellen over vele zogenaamde “zeekoningen” die hun zetel hadden op Njardøy, de oude naam van Nærøy, genoemd naar de zeegod Njord. Te lui om er helemaal naar toe te lopen maak ik een foto met de drone. Gisteravond toverde de schemering een sprookje. Weer een cadeau. Vanmorgen de baai verlaten en met opkomend tij bruisende golven weten te pakken met mijn telelens 

7 september. Soms valt een haventje tegen. 

Eerst blijkt de gasten ponton al weggehaald voor de winter, maar iets verderop is er nog een, meer voor de locals. Een aardige Belg die hier met vrouw op zijn schip woont helpt met aanleggen. Het is hier wel een beetje een gribus. De man is bezig de steigerplanken te vervangen en ik ben een beetje bang dat we de rest van de middag in de herrie van zaagmachines zullen zitten. Dat valt mee want hij stopt er gelukkig mee. Zijn kleinkinderen hebben de hele middag zwem plezier maar dragen wel pakken. 

Later ga ik Duca uitlaten en wordt plotseling door twee loslopende paarden lastiggevallen. Ze stonden achter een paar schuren en zijn best opdringerig, ook naar Duca toe. Ze stampen met hun hoeven. Ik vind het niet leuk. Op de terugweg loop ik achter de schuren langs zodat ze me niet zien. Dat werkt maar als ik later achterom kijk volgen ze me weer. Rustig lopen dus en niet gaan rennen. Later hoor ik van het echtpaar dat ze van hun dochter zijn, die de boerderij heeft overgenomen.

8 september. Schitterend weer. 

23 graden en volop zon, maar het gaat wel veranderen, dus vandaag ervan genieten en weer wat mijltjes zuid. Er staat een lekker windje maar dat wordt minder. We kiezen voor een binnendoor route. Het eerste stuk kunnen we 2 uur lang heerlijk zeilen en dan wordt het minder of zelfs bladstil. Een goede keuze, want op zee is nu een behoorlijke swell als er geen wind is. En wat is het prachtig, deze Flatanger archipel!! 1400 eilanden en skerries en een eldorado voor de zeearend. Er schijnen hier 20 paren te zijn! Aardige mensen hier in Småværet en de pub is open tot 1 oktober i.v.m. de mensen die hier komen vissen. Het tapbiertje smaakt prima!!

9 september. Vandaag zal het gaan regenen maar later op de middag, dus we gaan varen. Bessaker.

De barman komt naar buiten en zwaait ons uit. We houden het bijna droog tot het haventje Bessaker. Ook hier zeer aardige ontvangst door de havenmeester die alles uitlegt. Het is hier heel goedkoop: 130Nok incl. stroom en 20 Nok voor wasmachine of droger. Daar maak ik dus gebruik van. Iets verderop is een 24/7 supermarktje. Nog 77 mijl tot Trondheim, waar we uiterlijk 18 september willen zijn. 

11 september. Een verhaaltje over een die topservice levert.

2 dagen verregend en nu verwaaid in het kleine haventje van Bessaker. Redelijk beschut tegen Bft 7. Er is hier verder niets maar wel een goede en goedkope (20 Nok) wasmachine en droger. Dan maar wasjes draaien. Havengeld inclusief stroom is maar 11 euro. Meine vangt vanaf de steiger nog een mooie vis waar ik direct een ovenschotel van maak. 

Na 2 dagen regen waait het op de 3e dag hier nu hard. Morgen ook waarschijnlijk. Ik ben er zo langzamerhand wel een beetje klaar mee en word van het schommelen zelfs een beetje zeeziek. We overwegen om naar het stadje te lopen voor boodschappen maar dat is best een eind. Om even bij te komen ga ik de wasmachine ruimte zitten. Daar staat een🪑 en kan ik lekker rustig lezen. Na een minuut of 10 gaat de deur open. De aardige havenmeester die ons ook ontving stapt binnen. Hij wijst met zijn vinger naar zijn mond. Ik begrijp hieruit dat hij vraagt of we boodschappen nodig hebben? Zeker weten! Ik roep Meine en Knut brengt ons met de auto naar de Matktroken. (Plaatselijke kleine maar meestal goed voorziene supermarktjes, die ook hardware zoals vishaken en dergelijke verkopen). We slaan ruim in en worden natuurlijk ook weer teruggebracht!! Knut wijst Meine nog even op een bord waar zijn telefoonnummer staat. Voor als er iets is!

14 september Het leek wel het Westgat bij Lauwersoog met slechte timing. 

Na twee uur beter en uiteindelijk heerlijk in het zonnetje getuft. Ik wil de 18e eind van de dag in Trondheim zijn. Ik vlieg de 21 ste, dus we kunnen nu na de 37 mijl van vandaag weer even vertragen. Misschien gewoon een dagje hier of nog een paar andere plekjes zoeken. Het weer blijft rustig! Naar Trondheim nu nog 44 mijl. 

15 September Goedemorgen en dus toch weer een krabbend aan ⚓️!!

Vannacht ging het goed en vanmorgen vroeg ook maar ik dacht: laat ik de track van Navionics eens aanzetten. Lekker boekje lezen maar plots dacht ik: effe checken en wat bleek net op dat moment gingen we er vandoor. En het ging snel. Motor gestart en aangelegd bij een bedrijfssteiger. Wat bleek? We lagen op een plek met een hele steile bodem. 1 windvlaag en die rukte ons anker los.

19 september: Trondheim! 

We hebben onze winterhaven weer bereikt, maar het was wel puzzelen met het veranderlijke weer en de bijbehorende depressies. We liggen helemaal in het hoekje en hopelijk iets meer beschut tegen de herfst stormen die vast gaan komen. Sinds Reine iets meer dan 500 mijl gevaren! 

14 augustus verlieten we de Lofoten in stralend zomerweer. Sindsdien was het weer zeer onvoorspelbaar. We hebben alles bij elkaar 15 dagen verwaaid c.q. verregend gelegen. Dat gaf best wel stress, steeds maar de weerberichten checken en zoeken naar beschutte plekken. Een prachtige ⚓️ plek en die dan de volgende ochtend verlaten omdat het toch weer hard waait. Of een krabbend anker! Of varen met stroom mee en wind tegen alsof je het Westgat bij Lauwersoog verkeerd plant. Soms kun je genoeg krijgen van die wind om je oren! Tijdens de dagen met mooi weer genoten we natuurlijk extra en maakten regelmatig wandelingen.