Zondag 17 augustus. HARTLEPOOL (54°41’26N/001°11’90W): 11 augustus t/m 16 augustus. Logstand 11448-11648: 200 mijl in deze periode. 2796 mijl totaal gevaren!

Comment 1 Standaard

Dinsdag 12 augustus. Een dagje Aberdeen. Gisteren zijn we vanwege de storm naar PETERHEAD gewandeld. Het is een plaats die positief gezegd haar eigen charme heeft: de drukste haven van Europa die “White Fish” verhandelt en verscheept, die echter vanwege de Europese quota sterk onder druk staat. Verdere bronnen van inkomsten zijn een kerncentrale en een “high security prison”. De Marina ligt in de baai van de grote havenkom en je moet van tevoren aanvragen om naar buiten/binnen te gaan vanwege de drukke scheepvaart. We verkennen het plaatsje dat behoorlijk robuust en grijs is, maar uiteindelijk vinden we toch een brasserie, waar we heerlijk lunchen. In de Marina liggen op dit moment nog 5 andere Nederlandse schepen, die net als wij wachten om uit te varen richting NEDERLAND.
Ook vandaag gaan we niet varen. Het is nog te onstuimig weer met buien tot WK 8 en veel regen. Dan maar een dagje naar ABERDEEN met de bus. Best leuk om door het glooiende landschap te rijden. Veel akkerbouw en schapen zien we onderweg. Het gras is al gemaaid en staat in dikke goudgele rollen op het land. Een mooi gezicht. ABERDEEN is ook gebouwd van grijs graniet en heeft een druk levendig centrum, met een aantal mooie gebouwen. Wij lopen naar de haven om het Maritiem museum te bezoeken. Het concentreert zich op de visvangst van vroeger en op de olie en gasboringen op de NOORDZEE. Best interessant en modern, dus interactief aangepakt. Daarna wandelen we naar een oud vissersdorp FOOTDEE, helemaal aan het eind van de haven bij de ingang. We wandelen door het drukke havengebied en dat is altijd interessant! Hieronder wat informatie over FOOTDEE, omdat ik het zeer de moeite waard vond daar rond te lopen.
Footdee is an area of Aberdeen, Scotland known locally as “Fittie”. It is an old fishing village at the east end of the harbour. The name is actually folk etymology. Far from being “Foot of the Dee/Fit o the Dee”, it is actually a corruption of a former dedication to a “St Fothan”. The area has had a settlement as far back as the medieval times and the first recorded reference to the area of Fittie was in the year 1398. Footdee is a particularly interesting example of a planned housing development purpose-built to re-house Aberdeen’s local fishing community. Laid out in 1809 by John Smith, then Superintendent of the Town’s Public Works. Smith went on to establish himself as one of Aberdeen’s key architects. Occupying an isolated spit of land to the SE of Aberdeen’s city centre, its regimented squares have been described as a cross between the neo-classical aspirations of Aberdeen and the close-knit fishing communities of the north-east. The two squares of ‘Fish Town’ (known as Footdee), originally contained 28 single-storey thatched houses although this increased when the later Middle Row (circa 1837) and Pilot Square (circa 1855) were added. The entrances on each of the North and South squares were filled in the 1870s by William Smith. He also added additional storeys to the East and West sides of South Square creating a tenement feel. This was an attempt to ease crowding resulting from an influx of fishing families from other less prosperous areas and to help try to enforce the ‘one-house-one-family’ rule. The Town Council decided to start selling the dwellings to occupiers in 1880, beginning a period of incremental development and reconstruction. Additional storeys and dormers were added piecemeal by the new owners as funds allowed. The result is one of individuality expressed within the constraints of a strictly formal plan and is a contributing factor to the special architectural and historical interest of Footdee as a whole. Throughout the 19th century, ‘tarry sheds’ were added to the communal land within the squares opposite each dwelling and now every dwelling has its own shed. Originally constructed from drift wood and other found materials, the sheds have been built and rebuilt in an idiosyncratic manner over the years in a variety of materials with rendered brick now predominating slightly (2006). Some timber built sheds remain, predominantly on the North side of North Square. The entire Footdee village was added to the statutory list in 1967 as a single entity. The village was subsequently given Conservation Area status in 1968. On Tuesday 25 September 2012, Footdee became covered in foam from the sea after experiencing strong wind and rain conditions. The effect was like a blanket of snow and this made the UK national news.
Vervolgens hebben we trek gekregen en zien we aan de kop van de havenmonding een goed visrestaurant, THE SILVER DARLING. We zijn net op tijd, want 5 minuten later is de tijd om een lunchmenu te bestellen voorbij! We genieten enorm van culinaire gerechtjes en een goede fles wijn. Op al onze vakanties komt het altijd één keer voor dat we echt culinair uit eten gaan. We plannen dit nooit, maar vandaag was het blijkbaar hét moment. Heerlijk.
Als we terug gaan met de bus, soezen we een beetje weg. Om 17.00 uur zijn we weer in de Marina en ik word aangesproken door de vrouw van het zeilschip VITA, dat we zo’n maand op 2 geleden ontmoetten op CAPE CLEAR. Ontzettende leuk en wat een toeval! Destijds twijfelden zij ook of ze west om IERLAND zouden gaan en ik heb de afgelopen tijd vaak gedacht of ze dit ook gedaan hebben. Ja dus, zelfs 1,5 maand gezworven langs de kust en via het kanaal terug! Ze hebben al veel hier in deze streken gevaren en wilden nu IERLAND uitbreid verkennen. Ze verwachten niet nog een keer de westkust te kunnen doen. S’ Avonds drinken we bij hen een wijntje en wisselen ervaringen uit. Gezellig! Ze attenderen me op een blog van SY ACQUARIUS: rondom IERLAND in 80 dagen. Dat ga ik zeker binnenkort bekijken.
Woensdag 13 augustus. Een maximum van 9 knopen snelheid. We staan vroeg op en varen om 07.00 uur uit samen met de andere 5 NEDERLANDSE schepen. Het is nog best onstuimig en vies, maar de voorspelling is goed, dus dan ga je gewoon! Tot een uur of 13.00 blijven er miezer-buien overkomen en is het zicht niet altijd geweldig. ABERDEEN passeren we rond een uur of 13.00 en zien we soms even wel en dan weer niet door de regen. Er liggen veel schepen op de rede, maar die zijn zo groot, dat die wel zichtbaar blijven. Toch merk je dat het opklaart. Steeds een groter stukje blauwe lucht te zien en geen regen meer. De wind blijft wel en soms winstoten van 32 knopen, dus ruim WK 8! Echter steeds van achter, alhoewel de koers die we moeten varen scherper is dan voorzien. De wind zou draaien naar noord west, maar doet dat nog niet. Om 17.30 komen we ruim op tijd aan voor de wetlock van het haventje ARBROATH, dat helemaal vol ligt met schepen die wachten op beter weer. Wij zijn blij dat we gegaan zijn. Prachtig gezeild en 65 mijl afgelegd 10,5 uren, een record voor ons.
We gaan op zoek naar een pub, maar kunnen geen leuke vinden. In plaats daarvan laten we Duca maar eens goed uit langs het strand. Ze ontpopt zich steeds meer als een “zeehond”. Als ik een stok in het water gooi, gaat ze er eerst aarzelend (met 1 poot in het water en dan terug deinzend) en vervolgens steeds enthousiaster achter aan. Daarna terug naar de boot, eten koken en vroeg slapen. Morgen willen we weer een mooie afstand afleggen.
Donderdag 14 augustus. Eindelijk een saaie dag? Vandaag vertrekken we om 08.00 uur en het plan is om naar HOLY ISLAND te gaan en daar een dagje te blijven. Het is mooi weer en we willen wel weer eens ankeren te midden van natuur. De laatste dagen waren we voor ons gevoel noodgedwongen te vaak in een Marina. En het bezoeken van een stad als ABERDEEN is best leuk, maar iets wat we toch een beetje doen om de tijd te doden als we niet kunnen varen.
De zee is spiegelglad en de verwachting is niet meer dan WK 2. Ongelofelijk hoe anders dan een paar dagen geleden! De gehele 69 mijl varen we op de motor. In het begin nog even met het zeil er bij en ook proberen we te spinnakeren, maar de wind valt echt te veel weg. Het is niet anders. Wat mooi is, is dat ook hier nog veel Gannets zijn en ze vliegen in prachtige bogen en golfbewegingen met wel 40-50 stuks langs ons heen. Een enkele kan ik mooi fotograferen. We varen nu over het stuk zee, THE FIRTH OF FORTH, dat in het zuid westen eindigt bij EDINBURGH, een doel voor een andere keer. Hier zijn meerdere eilanden waar veel vogels naar toe trekken. Een stuk verder dan de HOLY ISLANDS liggen de FARNE ISLANDS, waar we later lang zullen komen. Ook dit is een broedplaats voor vogels. Na een paar uur passeren we BELLS ROCK, en rots dus midden in zee en 10 mijl uit de kust. Gelukkig staat er een grote vuurtoren. In PETERHEAD las ik in de brasserie dat er een familie STEVENSON is geweest, die alle vuurtorens in SCHOTLAND in de loop van een eeuw heeft gemoderniseerd en dus veel heef bijgedragen aan de veiligheid op zee. Dat varen op de motor is natuurlijk best saai en we doen ons best om toch te genieten en veel om ons heen te kijken. Het is sowieso een beetje een mindere dag omdat we vandaag afscheid nemen van SCHOTLAND, in het begin van deze reis ons grote doel. Dat hebben we zeker gehaald en meer. Toen we in ons restaurant in ABERDEEN zaten, was ik plots behoorlijk emotioneel en nu tijdens het schrijven trouwens weer. Wat een geschenk is deze reis en wat hebben we veel beleefd! Nog nooit naar ENGELAND geweest met de boot en dan er ineens helemaal om heen varen, inclusief de OUTER HEBRIDES en de ORKNEYS. We “Circum-navigated England”! Best wel een prestatie, ook al ging het daar niet om. Nog een dag of 10 en dan plannen we thuis te zijn via IJMUIDEN. Deze keer dus niet nog een paar dagen lummelen op de wadden, want dat ligt nu te veel uit de route en zou te veel tijd kosten. Precies om 20.00 uur komen we aan bij ons doel van vandaag, HOLY ISLAND, ofwel LINDISFARNE. Het kasteel is al duidelijk te zien en we koersen via 2 kardinale boeien en een groene boei naar THE OUSE, een baai bij het eiland waar we gaan droogvallen. Dat hebben we deze reis nog maar heel weinig gedaan en ik heb er zin in. Bovendien liggen we dan veel rustiger, want de stroming is hier heel sterk. We komen nu aan 1,5 uur na HW en het stroomt behoorlijk. Ik ga liggen op 2,5 meter diepte en Meine laat het anker vallen. We liggen tussen een paar andere bootjes, maar allemaal locals, zo te zien, want er is niemand aan boord. Het is een prachtige stille avond en ik kijk vast uit naar vallende sterren, maar dat was volgens mij rond 12 en 13 augustus. Als het bijna donker is vallen we droog en gelukkig behoorlijk recht. In het donker laten we Duca uit.
Vrijdag 15 augustus. Eindelijk een doedelzak. Vandaag blijven we een dagje hier, vanwege de mooie plek en de rust, althans tijdens de vloed! We zijn heel rustig drooggevallen en hebben prima geslapen. Als we wakker zijn, maar weer eens een keer over boord. De afgelopen dagen in de Marina’s kon dit niet. Het water hier aan de oostkust is helaas net zo koud als aan de andere kant. Vervolgens naar de wal, om voordat de toeristen komen het eiland te verkennen. Zodra het eb wordt is het nl is het eiland te bereiken via een verhoogde causeway en wordt het druk. Daarom gaan we eerst naar het kasteel. Duca mag niet mee naar binnen en blijft onder de hoede van de vrijwilligsters. Dit kasteel is best interessant om te bekijken. Het is in het begin van de 20e eeuw door de oprichter van Country Life Magazine Edward Hudson en met behulp van een van Nederlandse origine architect Edwin Lutyens, van een verlaten kasteel omgevormd tot een vakantiehuis voor de familie. Het leuke is dat deze inrichting nog helemaal compleet is en overal liggen de gebruiksvoorwerpen uit die tijd, tot en met ivoren dominostenen op een bankje in de slaapkamer. En allemaal aan te raken (en dus mogelijke ook mee te nemen). Dat zegt waarschijnlijk iets over het keurige gedrag van Engelsen, dat dit zomaar kan. Helemaal boven in het kasteel heb je een prachtig uitzicht. Een vrijwilligster laat door een sterke kijker zien, waar nu de zeehonden liggen. Ook onze boot is mooi te zien. Ook zie ik in de verte dat het op de CAUSEWAY, inmiddels druk aan het worden is. Een stoet van auto’s nadert het eiland en uit de verte lijken het net mieren. Wij hebben het kasteel min of meer voor ons zelf gehad en gaan even koffie drinken en een paar boodschapjes doen. Bij de uitgang staat een doedelzak speler zijn best te doen, mooi in vol ornaat en als ik er naar kijk en luister, ben ik weer tot tranen toe geraakt. Wat hebben we een reis gemaakt helemaal rondom. Om 17.00 uur wordt het weer rustig. We kunnen nu lopen naar de boot terug en moeten er aan denken om tijdig de bijboot op te halen, want die ligt nu droog aan de pier.
Uiteindelijk gaan we niet meer naar de pub, want we willen vroeg en ver gaan varen morgen. We zitten heerlijk in de kuip en genieten van de rust die is weer gekeerd. Inde verte horen we de branding en de zeehonden brullen. Het “zwervers in de natuur” gevoel, wat ik de afgelopen dagen een beetje was kwijt geraakt, komt weer terug.
Zaterdag 16 augustus. De zee is grijs, de lucht grauw en de wind vlagerig. En het is maar goed dat we vroeg gingen slapen! Allereerst worden we om 05.00 uur wakker. De wind is gedraaid en we hebben het anker na het droogvallen niet gecheckt. Nu drijven we, als we loskomen van het zand, langzaam tegen een ander jachtje aan dat hier ook ligt. Snel de motor gestart en ietsje verder op weer opnieuw geankerd. Het is al bijna licht. De zon komt op om 05.40! We besluiten om niet meer naar bed te gaan, maar vroeg te gaan varen. We willen vandaag ver komen! Het liefst naar een ankerplek vlakbij WHITBY, waar we vanwege de windrichting zouden kunnen liggen: RUNSWICK BAY. In het begin is er weinig wind en we kabbelen met een beetje stroom mee langs de FARNE ISLANDS. We weten nu al dat we niet snel genoeg gaan om onze bestemming, zo’n 75 mijl zuidelijk te halen. Bovendien gaat het vandaag en morgen steeds harder waaien. Geen condities om, ook al is het aan de hoge wal, te ankeren! Ook wil ik goed slapen met oog op de nachtelijke overtocht naar IJMDUIDEN, die in het verschiet ligt. Ik kijk op de kaart naar een andere meer haalbare plek. Het wordt HARTLEPOOL. Al vrij snel raakt het bewolkt en wordt het grijs. Gelukkig krijgen we de gehele dag geen regen, maar wel veel wind te verstouwen. Tot maximaal 34 knopen aan het eind van de dag. De koers is niet zo krap, dus het gaat wel snel. De wind is echter enorm vlagerig. Van 12 naar 20 knopen. Dan ineens 28 en vervolgens weer 11. Dat betekent continue de zeilen aanpassen. Uiteindelijk varen we met 2 reven en een kleine genua en dan nog loopt ze af en toe uit haar roer. Op zee valt er weinig te zien: geen dolfijnen meer en de kust wordt ook redelijk saai. In het begin nog mooie duinen en witte stranden, maar later op de dag meer verstedelijkt. Na 12 uur varen komen we aan bij de haveningang. We hebben er 66 mijl op zitten. De wind poeiert enorm en gelukkig is het de hoge wal waar we naar toe gaan. Meine roept de havenmeester op van de Marina die de sluis voor ons klaar maakt. Als het groene licht brandt kunnen we naar binnen. Ik zie hem rennen naar de steiger binnen de sluis om ons op te vangen. Hij snapt dat het best wel heftig is buiten. Ook het welkom later is warm. Men doet hier zijn best om visitors aan te trekken, o.a. met lage tarieven. We krijgen een mooie plek aan een buitensteiger in deze enorme Marina: 500 plaatsen, inclusief 100 voor gasten. Hier liggen we morgen veilig als het écht begint te waaien. Er zijn weer Galewarnings! De Marina maakt deel uit van een enorm groot havencomplex, aangelegd tussen 1850 en 1875 voor de export van de kolen en de import van ijzererts. Vervolgens is het in de 20e eeuw, zoals zoveel plekken vervallen, maar recentelijk dus weer revitaliseert. Appartementen, een museum schip en talloze restaurantjes.
Als we later Duca gaan uitlaten en even ergens naar binnen willen om een wijntje te drinken (wat niet kan, omdat honden niet zijn toegelaten) word ik aangesproken door een man die zegt dat ik eruit zie alsof ik net van een lifeboat af kom. Inderdaad heb ik mijn zeilkleding nog aan en een zeer verwaaid hoofd. Meine komt er ook even bij (hij ziet er net zo verwilderd uit) en we hebben een leuk gesprek met het viertal dat hier zit te dineren. Ze zijn zeer geïnteresseerd in onze verhalen en vinden onze reis rondom fantastisch. Het blijft leuk om Engelsen te ontmoeten! Inderdaad val ik wel uit de toon als ik zie, hoe vooral de dames zich hier op zaterdag avond mooi maken! Morgen blijven we dus waarschijnlijk een dagje hier. Vervolgens is het nog zo’n kleine 200 mijl tot LOWESTOFT en dan 120 naar IJMUIDEN. Wie weet dus in een weekje thuis!

Een gedachte over “Zondag 17 augustus. HARTLEPOOL (54°41’26N/001°11’90W): 11 augustus t/m 16 augustus. Logstand 11448-11648: 200 mijl in deze periode. 2796 mijl totaal gevaren!

  1. Hoi Marianne en Meine,

    Wat maken jullie een prachtige reis en wat een plezier om te lezen. Ik heb een groot zwak voor Engeland, Ierland en Schotland, en zie door jouw ogen ook weer waarom. Paul en ik hebben twee weken geleden als bemanning met een vriend van ons meegezeild van Harwich omlaag, Dover-Calais en langs de Belgische kust terug naar de thuishaven in Benedensas. Het is erg leuk om na thuiskomst jouw stukje Harwich-Dover nogmaals te lezen. Goede vaart naar huis, groet, Marja

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s