Maandag 11 augustus. “The beginning of the end” PETERHEAD (57°29’753N/001°47’437W): 5 augustus t/m 11 augustus. Logstand 11209-11448: 239 mijl in deze periode. 2593 mijl totaal gevaren!

Comment 1 Standaard

Dinsdag 5 augustus. De meest ultieme zeildag tot nu toe! Gisteren zijn we om 17.45 uitgevaren om enkel op de genua voor de wind 7 mijl verder te ankeren in HOUTON BAY. Het waait hard en met wel 25 knopen zeilen we de baai binnen, die van alle kanten beschut is. Tegen de avond neemt de wind af en liggen we hier prima. In de haven hebben we nog even gesproken met een stel uit BOSTON, dat nu al 7 jaar aan het varen is en hun 2 kleine kinderen tijdens de reis hebben gekregen. Hij is 50 jaar, advocaat en gaat soms voor een grote zaak terug en vervolgens varen we weer verder. Ook zijn we nog even het dorp in gegaan om wat keramiek te kopen, wat we iedere reis eigenlijk wel doen. Ik vind 2 mooie ruige donkergroene kommen, die glanzend zijn afgewerkt met een goudachtige glans. Daarna ga ik nog even alleen op pad met de camera. STROMNESS is een leuk plaatsje en vooral aan het eind van het dorp zijn de huisjes mooi gerestaureerd zonder het popperig te maken. De verschillende kleuren grijs van de huizen past hier goed.

Vandaag schijnt de zon en is de wind precies goed. Het wordt een geweldige dag, misschien wel de mooiste zeiltocht van deze reis. We varen weer terug door de SOUND OF HOY, waar STROMNESS ligt te schitteren in de zon. De steile heuvels van HOY, zien er bij mooi weer ook heel anders uit en we pikken nog net een stukje van THE OLD MAN, mee. Dan naar het noorden, helemaal om het Mainland heen. We passeren nog een groot afgezet gebied, waar men experimenteert met “getijden-energiewinning”. Dan langs KITCHENER memorial en de vuurtoren van POINT OF BUCKQUOY en vervolgens oploeven om langs het eiland ROUSAY te zeilen. We hebben steeds veel stroom mee en alles is te bezeilen, zelfs het stuk door de WESTRAY FIRTH. We komen nog even wat turbulent water tegen, maar dat valt mee, want het is precies slack. Zelf het zeilen rond een klein eilandje om bij FERSNESS BAY te komen gaat precies! Tot slot zeilen we helemaal tot 1 mijl voor het witte zand van de baai en gaan voor anker. We hebben 40 mijl aan één stuk kunnen zeilen, m.u.v. van op- en aftuigen. Een schitterende dag en toch ook hier weer geen ander jacht gezien. Hoe is het mogelijk, dat we zo weinig andere schepen tegen komen? Wel zien we steeds heel veel grote en kleine ferry’s. Het lijkt er op dat de ORKNEYS vooral door wandelaars, kampeerders en mensen met caravans worden bezocht! We liggen nu op de meest noordelijke plek van onze reis (59°11’737N/002°47’389W) en vanaf hier gaat het alleen nog maar naar het zuiden. Hopelijk hebben we nog een paar mooie weken met goed weer. Hier in het noorden is de zon wel warm, maar toch scheelt de temperatuur zeker zo’n 10 graden. Ook wordt het al snel vochtig ‘avonds.

Woensdag 6 augustus. De eerste etappe van de terugweg. Vandaag verlaten we ons meest noordelijke positie tijdens deze reis en we beginnen nu echt aan onze terugreis. De zon schijnt en ik ga eerst met Duca naar het prachtige witte strand. Voordat we er zijn, sprint ze al uit het bootje en zwemt naar de kant. Dat mag deze keer. De boot ligt er bij als of we ergens op een CARIBISCHE plek zijn. Mooi dat we dit nog hebben mee gemaakt en nog zo noordelijk de ORKNEYS hebben kunnen in varen. We vetrekken om 12.00 uur en het is een korte afstand naar een baai in de DEERSOUND, die ik heb gekozen, omdat we vandaar uit gemakkelijk richting het vaste land kunnen. Er staan een mooie wind uit de goede hoek en we kunnen weer prachtig zeilen. In de FALL OF WARNESS krijgen we 5 knopen stroom tegen, het meeste dat we ooit hebben gehad. Het is een smalle straat tussen het eiland EDAY en MUCKLE GREEN HOLM. Ook hier experimenteert men met het opwekken van stroom via de getijden. We varen langs een paar boeien, waar het water met een enorme snelheid langs stroomt. Dan gaan we door de STROMSAY FIRTH naar een baai ten zuidwesten van het eiland DEERNESS. Daar komen we aan om 15.45 uur. Ook hier is het water weer enorm helder!

Donderdag 7 augustus. We zouden naar Wick. We kabbelen rustig langs de beruchte PENTLAND FIRTH. Aan SB liggen the PENTLAND FERRIES met een witte vuurtoren. Steeds als ik hier in de ORKNEYS, denk een ander jacht te zien, blijkt het een vuurtoren!

Vanmorgen om 08.00 uur vertrokken met perfecte wind, die vannacht naar het westen is gedraaid. Precies volgens de voorspelling. Zo kunnen we mooi 40 mijl naar het zuiden varen richting wick. We varen al een tijdje met vol tuig, omdat de wind steeds verder afneemt. Wel lekker rustig, zo, een beetje zon er bij en in de kuip hier aantekeningen maken op de Ipad.

Het was erg fijn om toch nog een paar dagen the Orkneys te kunnen verkennen. Het zijn eilanden met oneindig veel mooie ankerplekken, waarvan wij er drie hebben meegemaakt. Dit gebied alleen al is goed voor een gehele vakantie. 

De Orkney-eilanden of Orcaden (Schots-Gaelisch: Àrcaibh, Engels en Schots: Orkney of Orkney Islands) vormen een groep van ongeveer 200 kleine eilanden die 16 km ten noorden van Caithness in Noord-Schotland voor de kust liggen. De Orkney-eilanden vormen één van de raadsgebieden (council areas) en lieutenancy areas van Schotland. Het grootste eiland staat bekend als Mainland. In totaal zijn ongeveer 20 van de eilanden bewoond. Mainland (Stromness) is bereikbaar met een veerboot vanaf Thurso in Schotland. De eerste mensen vestigden zich op Orkney in het vierde millennium voor Christus. Het Neolithische Hart van Orkney, bestaande uit Skara Brae, de Stones of Stenness, de Ring of Brodgar en de tombe Maes Howe, is een werelderfgoed dat een goed overzicht geeft van de steentijd. Tevens zijn er op de Orkney-eilanden vele archeologische vondsten gedaan die betrekking hebben op de bronstijd en de ijzertijd, zoals de brochs en Earth Houses. Voorbeelden hiervan zijn de Broch of Gurness, gelegen op het noordelijk deel van Mainland, en het Grain Earth House in Kirkwall. Bewoners uit deze laatste periodes zijn de Picten. In de 8ste en 9de eeuw werden de eilanden gekoloniseerd door Vikingen. Zo werd Orkney door de kolonisatie het centrum van de Vikingbeschaving van Groot-Brittannië. De geschiedenis van Orkney staat opgetekend in de Orkneyinga Saga. De invloed van de Vikingen gaat zo ver dat tot in de 19de eeuw hier Norn werd gesproken in plaats van Gaelisch. Ook stammen vele plaatsnamen uit het Norn. Aan het einde van de middeleeuwen werd Orkney als bruidsschat aan Schotland gegeven. Deze periode wordt gekenmerkt door wanorde. In de 18de eeuw was er een bloeiperiode dankzij de productie van potas door verbranding van zeewier. Potas werd gebruikt als bestanddeel in de glasindustrie. De Orkney eilanden speelden een belangrijke rol in beide wereldoorlogen, omdat ze een natuurlijke haven en beschutte baai vormden voor de Britse vloot met de naam Scapa Flow. In 1939 is een Duitse U-boot Scapa Flow binnengedrongen en deze heeft het oude slagschip HMS Royal Oak tot zinken gebracht, waarbij 833 opvarenden omkwamen.

Iets anders interessants is dat ene prins Henry Sinclair in 1398 met 2 Venetiaanse vrienden en 12 schepen naar New Foundland zeilde en daar de Mi’Kmaqs Indianen ontmoette. Later is gebleken dat deze indianen vanaf dat moment met “Europese” visnetten begonnen te vissen. Hoe zo Columbus ontdekte Amerika.

Pats! Zojuist duikt naast ons een Gannet het water in om te vissen. Ik kan niet zien of hij wat gevangen heeft. Vannacht werden we rond 01.30 uur wakker, omdat het begon te waaien. We lagen in een beschutte ankerbaai, maar gelukkig bemerkte Meine aan een ander dan normaal geluid, dat we aan het verlijeren waren, dusdanig ons ankerplek afdreven dat hebben we in de vele (31) keren dat we hebben geankerd nog niet eerder meer gemaakt. Dus snel kleren aan, zwemvest aan en lenzen in ook al is het stikdonker. Meine haalt het anker op en geleidt me vanuit binnen de juiste richting op. Ik zie niets en het lichtje van het kompas blijkt het niet te doen. Wel kan ik op de stuurautomaat zien welke koers ik vaar. 10 minuten later ankeren we weer ietsjes verder op in dieper water. We lagen daarnet in maar 2 meter diep water en het was precies LW en nu liggen we weer in 5 meter! Dat voelt iets geruster. We gaan weer naar bed en even later hoor ik het bootje tegen de achterplecht klappen. Het ligt te strak op de boot vandaar. Meine gaat er weer uit en past het aan. Gelukkig zet hij ook de GPS nog even aan en ziet dat we weer aan het verlijeren zijn en wel met een snelheid van 1 knoop, dus dat is best snel. Weer de zelfde procedure. Het is nog steeds donker en nu zet ik het anker drift alarm aan op 75 meter. Wijken we meer af, dan zal het alarm af gaan. Het is nu 0.300 uur en Meine blijft waken. Ik ga proberen te slapen. Achteraf bleek natuurlijk het geluid van het bootje een teken, dat we achteruit dreven en wij dus tegen het bootje aangingen i.p.v. andersom! 

Hij valt op de bank in slaap, komt om 5.30 weer in bed en we slapen tot 7. Dan staan we wel op omdat we vandaag graag naar WICK willen varen. De zon schijnt, ik laat snel het hondje uit en om 8 varen we met een mooi windje de baai uit. Dit wordt de eerste etappe van onze thuisreis, maar wel voor door ons onderkend gebied, dus ik hoop dat we nog mooie dingen zullen beleven. En ook dat het weer iets minder wisselvallig is. De laatste twee weken was het iedere dag anders, met gelukkig wel mooie dagen er tussen.

Intussen blijft het rustig, maar in de verte zie ik toch wat kabbelingen, de bekende golfjes en rafelingen van de PENTLAND FIRTH race, de doorgang tussen de noordkust van SCHOTLAND en de ORKNEYS. Het is mooi om te zien hoe de zee kalm is en er een strook tussen is waar veel turbulentie is. We hebben dit nu al vaker mee gemaakt en besluiten er gewoon met de motor er bij dwars door heen te varen. Ik film de overgang van glad water naar de rafelingen. Uniek dat het zo rustig is. Vanaf dit moment zeilen we wel met de motor er bij, want we krijgen stroom tegen. Uiteindelijk draait de wind ook nog naar zuid en dus pal tegen. Het is echter mooi weer en soms is het niet anders dat je op de motor moet. We nemen afscheid van de Orkneys en zien in de verte het vaste land al liggen. Het is een heldere dag! WICK is een stad met een haven en een Marina en eigenlijk vinden we dat niet leuk. We besluiten 12 mijl verder door te varen naar een kleine beschutte vissershaven LYBSTER. Om 18.00 komen we daar aan na 57 mijl gevaren te hebben. Het haventje is haast niet zichtbaar langs de grillige kust. Pas op het laatste moment doemt de kleine witte vuurtoren op. De ingang is smal, slechts 9 meter en alleen in deze rustige condities voor ons te doen. Een visserman groet ons en helpt aanleggen in deze beschutte have. Het is echt een uniek plekje. Ik koop 2 kreeften van hem, die we zo straks gaan eten.

Vrijdag 8 augustus. Onverwacht dankzij een koersaanpassing de hoogste snelheid deze reis. Het water waar we nu door heen gaan en moeten overbruggen is de MORAY FIRTH, die in het westen eindigt in INVERNESS, de ingang van het CALEDONISCH KANAAL. Een maand geleden toen onze planning nog was hier door heen te varen, wilden we hier op 10 augustus zijn, om dan nog 14 dagen te hebben om thuis te komen. Vervolgens nog een weekje vrij en dan weer aan het werk. We liggen dus goed op schema, maar zijn wel afhankelijk van het weer en dat is de laatste tijd redelijk onvoorspelbaar. 

We hebben heerlijk geslapen in dit stille haventje. Rond 22.30 lagen we in bed, want e nacht daarvoor hadden we weinig nachtrust gekregen door het krabben van het anker. Om 9.30 varen we uit en de verwachting is heel weinig wind en tegen. Dat wordt dus op de motor varen helaas. Om 11.10 komt er meer wind, ongeveer 16 knopen en zonden om tegen in te varen op de motor. We verleggen de koers naar lossiemouth, iets meer naar het westen en goed te bezeilen. We varen heerlijk, er is niet veel zeegang, dus de boot snijdt door de golven. De maximum snelheid die we zo behalen is op een bepaald moment 8,7 knopen! Dan is het niet zo erg dat we 2 knopen stroom tegen hebben!

Het gaat allemaal lekker snel en we komen om 16.45 aan in de haven en dat is maar goed ook, want de lucht boven land zie er dreigend uit. Ik heb de havenmeester gebeld om te vragen of we naar binnen kunnen. We komen nl. precies met LW aan en dan staat er volgens de pilot maar 1 meter water in de haveningang. Dat zou wel kunnen met onze ophaalbare kiel, maar er is ook wat zeegang recht de haven in en het waait WK 4-5. Vandaag blijft er echter zo’n 1,5 meter staan, dus dat is prima. Het is een stoere haven met 2 jachthaventjes. We vinden een visitors plek in de East Basin, direct aan een ponton met walstroom en waterslang ” voor de deur”. Ook wel eens lekker. In de STEAMBOAT INN kunnen we betalen en een sleutel halen die toegang geeft tot de haven en de wasgelegenheid. We gaan er direct maar even heen voor een wijntje en een pint. Leuke kroeg, gericht op de zeevaart. Vroeger ook op de vissers, want ook dit was een vissershaven, waar in de jaren 70 de visserij is ingestort. We raken aan de praat met een zeiler, die hier woont en net een paar uur binnen is nadat hij 8 weken alleen rond de Orkneys heeft gezeild. Vanmiddag was hier een enorme bui en lag hij net te slapen. Alles hing buiten om te luchten, maar gelukkig werd hij tijdig wakker gemaakt door een maat. Terwijl wij in de kroeg zitten, regent het ook weer even heel hard, zoals voorspeld op Windguru. Totnutoe zijn die voorspellingen behoorlijk accuraat en ook vissers maken er gebruik van. Wij zagen die bui van uit zee, maar ze ging langs ons heen. Ik krijg nog even een handige website door, waar je kunt zien elke wind te verwachten is: magicseaweed. 

In de pub wordt muziek gedraaid van Johnny cash en de barman zingt en danst luid mee. Gisteren was hij 10 jaar getrouwd en zijn vrouw is er ook. Het lijkt of ze een kater van het feest (ze drinkt Fanta) en ze kijkt afkeurend naar haar man. Dan terug naar de boot om onze 2e lobster op te eten. Heerlijk en bovendien kunnen we toch weer buiten eten. We gaan vroeg (22.15) naar bed.

Zaterdag 9 Augustus. Galewarnings all over the place! Het is droog, we staan om 08.00 uur op en gaan eerst met Duca langs het prachtige witte strand lopen. Het is een van de aantrekkelijkheden van dit stadje. 7 mijl wit strand. Dan even snel een paar boodschapjes doen en om 10.45 varen we uit. De wind is gedraaid naar west zoals voorspeld en dat is heel gunstig. We moeten nl. naar het oosten en of vandaag naar FRASERBURG, of nog iets verder rondom RATTRAY HEAD naar PETERHEAD. Waarschijnlijk lukt dat laatste niet, want we vertrekken redelijk laat nu. Op dit moment zeilen we voor de wind met het grootzeil aan BB en de genua uitgehouden door de boom aan SB. We varen zo’n 6 knopen en hebben nu wat stroom mee.  Maar eens kijken wat het wordt vandaag. Echt plannen, hebben we afgeleerd omdat de omstandigheden toch veel wijzigen gedurende de dag. In ieder geval gaat het nu voorspoedig en zo rustig dat ik binnen op de Ipad zit te schrijven.

Omdat de lucht heel dreigend is in de verte en de weersvoorspellingen zo wisselend zijn en ongeveer een week geleden voor dit weekend zeer harde wind en veel regen was voorspeld, check ik ook even de website van de met.off.uk en zie dat er toch heel slecht weer op komst is. Mij 3G apparaatje doet het hier nu weer, terwijl we langs de kust varen. In LOSSIEMOUTH had ik geen enkel bereik. “Galewarnings all over the place!!” Direct maar even de nieuwe website uitproberen en na wat gezoek, zie ik inderdaad een simulatie van de windverwachting vanaf nu tot een week vooruit. En ja, uit het zuiden komt vandaag een storm opzetten, waarvan het randje FRASERBURGH, zal aan doen. We besluiten dus eerder te stoppen en koersen richting WHITEHILLS. Rond een uur of drie kunnen we daar zijn. Ik heb zojuist de havenmeester gebeld en we zijn zeer welkom. Zojuist hebben we de genua al vast binnen gehaald. We gaan snel genoeg: 7.1 knopen met alleen het grootzeil. Langzaam voelen we de wind toenemen. Het is nu tussen WK 4 en 5, prima te doen dus.

Om 15.00 uur komen we aan bij het haventje. Er staat 23 knopen wind en een behoorlijke swell de haven ingang in. Bovendien is de doorgang nauw en moet ik direct een scherpe bocht naar BB maken als ik niet wil eindigen op de slip. De havenmeester staat boven aan de kade en roept me dit toe. Alles gaat goed en constant een beetje bijsturend, komen we zonder brokken te maken de kleine havenkom binnen. Het is er op dat moment te onstuimig en te klein om de boot te keren en met de kop in de wind te gaan liggen. Meine prijst later mijn stuurmanskunst. We leggen aan langszij een groter en toevallig Nederlands schip. Die liggen hier al vanaf dinsdag. Als we net liggen komt er een kleiner jachtje binnen, dat weg geblazen wordt en tegen ons aankomt. Gelukkig geen schade! Wat opvalt, is dan Engelsen redelijk onvoorbereid een haven invaren. We hebben dit al eerder gezien. Meestal wel stootwillen buiten boord, maar geen lijnen klaar. Op deze boot net zo. Als ik vraag om een lijn, krijg ik gewoon de gehele lijn in mijn handen gedrukt, die niet vast zit aan het schip. Dat helpt natuurlijk niet! Een tijdje later zien we een ander schip ongeveer het zelfde doen. Met zijn tweeën aan boord, keurig wel in de wind gedraaid om langszij te gaan bij een ander schip. De 2e man stapt zonder lijn in de hand op het andere schip en staat even later daar alleen, omdat hij de boot niet kan houden en deze afdrijft! 

Later komt de havenmeester aan boord om ons welkom te heten en ons wegwijs te maken in het kleine stadje. Hij geeft me zijn kaart uit zijn fototoestel. Hij heeft ons gefotografeerd toen we binnen kwamen! Dat is wel heel erg leuk, want je hebt zelden een foto van de boot, waar Meine en ik beiden opstaan. We gaan even boodschappen doen in het winkeltje en steken dan de straat over voor de zeer aangeprezen Fish and Chips. Het is pas 17.00 uur, maar we hebben trek. We zijn trouwens net op tijd, want het tentje is fully booked. De eigenaar is dezelfde als de eigenaar van de winkel, dus je kunt hier de wijn drinken die je daar hebt gekocht. Laten we nu net een paar flessen gekocht hebben! 

Terug aan boord doen we een tukje, want de zon en de 2 glazen wijn hakken er in. De maaltijd was lekker, maar ligt wat zwaar op de maag. Het haventje is heel druk vandaag, omdat de jaarlijkse regatta plaats vond. We zagen de jachten al zeilen buiten. Eventueel kunnen we ook naar het feest komen als we onze eigen drank meenemen. We gaan echter met Duca wandelen en nog wat drinken in de pub van het hotel. Erg gezellig met locals. Een mooie jonge jongen met blond haar zit samen met zijn vriendinnetje naast meine. Zij heeft haar been in het gips, vanwege een klein ongelukje thuis. Hij knuffelt de hele avond Duca!

Zondag 10 augustus. Hurricane Bertha komt er aan! We staan vroeg op en varen om 8.30 uit. Vandaag is het nog goed weer, maar morgen komt de storm dan echt. We varen vandaag naar PETERHEAD, om daar beschut het slechte weer af te wachten. Drie uur lang kunnen we zeilen en dan moet een uurtje de motor bij om rondom RATTRAY HEAD te komen. De wind is vandaag zeer wisselend en veranderd continue van koers en sterkte. We willen ook niet te laat aankomen, omdat vanaf een uur of 19.00 vanavond al buien met regen te verwachten zijn. Tijdens dit uurtje saai varen op de motor worden we begeleid door een groepje dolfijnen. Nog steeds mooi om mee te aken. Dat bedoelde ik nu eerder. Het is nooit saai! Rond een uur of 13.00 kunnen we meer zuid varen en kan de motor uit. We hebben de stroom gunstig mee. Om 17.00 uur varen we de grote haven van PETERHEAD binnen om door de baai naar de marina te gaan. We zijn precies op tijd want even later begint het te regenen en de rest van de avond plenst het. Gelukkig heb ik de boot met de kop in de wind gedraaid en liggen we hier goed. Er liggen hier nog 5 andere NEDERLANDSE jachten te wachten tot het weer verbetert en we naar het zuiden kunnen. Ook liggen er schepen uit KOPENHAGEN, ROSTOCK en eentje van de DUITSE HALLGEN. Bij alle denk: Been there, done that! Het zijn allemaal plaatsen waar we in eerdere reizen zijn geweest.

Maandag 11 augustus. Windkracht 10 op zee en wij liggen veilig. Inderdaad is het nu echt mis met het weer. Ik heb de barometer nog nooit zo slecht zien staan: op Storm en 980 millibar! Het giert en regent buiten! Later vind ik op internet dat dit de naweeën zijn van HURRICANE BERTHA: Stormy conditions were set to continue as driving rain and winds of up to 50mph sweep across northern England and Scotland. Weather warnings have been issued, urging caution as remnants of hurricane Bertha continue to move across the country. While Wales and southern England were drenched on Sunday, northern parts will endure the unpleasant conditions on Monday. By early Monday, the town of Lossiemouth in Moray, Scotland, had recorded almost a month’s rainfall in 12 hours, while Aberdeenshire saw gusts of 50mph. The Environment Agency has issued six flood warnings and 47 flood alerts across England and Wales, while the Scottish Environment Protection Agency (Sepa) has 12 flood alerts in place.

Hopelijk kunnen we morgen weer varen!

Een gedachte over “Maandag 11 augustus. “The beginning of the end” PETERHEAD (57°29’753N/001°47’437W): 5 augustus t/m 11 augustus. Logstand 11209-11448: 239 mijl in deze periode. 2593 mijl totaal gevaren!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s