Maandag 7 juli. PORTRUSH (NOORD-IERLAND) (55°12’42N/06°39’5W): 28 juni t/m 6 juLi. Logstand 10399-10594: 195 mijl in deze periode. 1734 mijl totaal gevaren!

Comment 1 Standaard

Als gevolg van het slechte weer en de harde wind, hebben we deze periode niet zo veel mijlen afgelegd, maar het wel heerlijk gehad. Het voelt heel goed om Ierland nu gerond te hebben. Dat was een totale afstand van 729 mijl en écht uniek dat het kon. Vivian en Ian (zie later in het verhaal) is het nu pas gelukt na 3 eerdere vergeefse pogingen vanwege zwaar weer. Beste mensen, geniet weer van onze belevenissen en laat wat van je horen. dat vinden we erg leuk! Liefs Marianne, Meine en Duca!

Zaterdag 28 juni. Zodiac loopt leeg en er zit geen gaatje in. Om 12.00 uur komt havenmeester mijn pakketje brengen. Daarna boodschappen doen en in een bio winkel lijnzaadolie gekocht (heel duur 18 euro) voor mijn ontbijtje. En ook de lekkere nieuwe ontbijtgranen die ik in DOORN kocht. Het komt uit IERLAND en nu heb ik weer een goede voorraad. Meine maakt het bootje schoon, want he heeft na 2 maanden heel wat groene aanslag. Ook loopt het de laatste tijd steeds leeg. Het lijkt alsof het ventiel niet goed is. De afgelopen 2 maanden ging het goed. Aan het einde van de dag varen we met hoog water de rivier weer af om aan een mooring liggen van onze buurman uit sligo. We roeien met het bootje naar HARRY’S PUB om heerlijk te eten. Omdat er een hele sterke eb-stroming staat zijn we met het bootje een stuk verderop gevaren, zodat we vanavond de stroming mee hebben. Ook nemen we onze zwemvesten en de pomp mee. In de pub gegoogeld naar dealers van ZODIAK en er screenshots van gemaakt. Om een uur of 10 begint een optreden van een troubadour. We luisteren 2 nummers en het is jammer dat we dan weg moeten. Meine drinkt zijn eerste whisky deze vakantie BUSHMILL. Hij ziet uit naar SCHOTLAND en dan vooral de whisky uit kleine plaatsjes, want de bekende kent hij allemaal wel. Wie weet kan hij misschien wat kopen, net als destijds in de ABRUZZEN. We dronken daar de zelf gestookte groene GRAPPA in een klein kroegje en dat van onder de toonbank kwam. We varen terug met de toch wel erg sterke stroming en mikken op een plek tussen de boeg van de boot en de mooring in. Dat gaat heel goed, ook al komen we met een enorme vaart aan. Ik grijp een lijn en samen geleiden we het bootje naar de achterkant om uit te stappen. We doen het allemaal zeer voorzichtig en in nauw overleg, want dit zijn toch een soort “procedures”, die snel verkeer kunnen aflopen, zeker als je een wijntje hebt gedronken. Vanmiddag ben ik trouwens gestruikeld over het bootje en nu heb ik een blauwe plek aan binnenkant van hand en natuurlijk weer een schaafwond op mijn been. De reflexen zijn blijkbaar nog goed en ik stak mijn handen uit om de val te breken, zodat ik niet viel op mij gezicht viel.

Zondag 29 juni. Een glorieuze zeildag en wedstrijdboeien zijn geen moorings! Het slechte weerbericht voor de dagen na woensdag ziet er al weer beter uit. Nu is het prachtig weer, dus even zwemmen. Als we willen vertrekken, start de niet; de accuklem is weer los getrild. Om 10.00 uur weg en vanaf 11.00 kunnen we lekker zeilen. Er is een klein windje, de zon schijnt en vandaag gaan niet zo ver weg. We gaan naar de overkant van DONEGAL BAY om te ankeren in TEELIN BAY, 18 mijl verder op, maar het wordt wel een kruisrak. We leggen uiteindelijk de dubbele afstand af, maar wat is het heerlijk en wat is de omgeving hier mooi! We zeilen op een betaald moment zo rustig, dat ik na jaren weer eens toekom aan ouderwets ambachtelijk schiemanswerk. (steken, knopen, splitsen en sierwerk). Mijn horlogebandje is stuk en ik maak een TURKSE KNOOP van kleurig touw. Vroeger als ik kind, zat ik op de boot allerlei sier schiemanswerk te maken en verkocht die dan later. Vanaf een uur of 13.00 komt er meer wind. Heerlijk en we varen soms 7,5 knopen. Steeds wat meer oploeven en uiteindelijk in één keer naar de baai. Dat is heel wat anders dan eergisteren. Ik vergelijk dat soort varen een beetje met bergwandelen, als je veel moet stijgen en afzien. Je weet dan, dat als je steeds maar door blijft gaan je na een aantal uren toch uiteindelijk de top bereikt. Het is schitterend weer en het verbaast ons dat we op zondag geen ander jachtje zien de hele dag, terwijl we toch overal wel jachtjes aan moorings zien liggen. Rond een uur of 17.00 komen we aan in TEELIN BAY. We zien de visitors moorings al liggen. Deze keer zijn ze gekleurd en wat kleiner dan anders. Als we de baai invaren, komt er plots een oranje rib op ons af, waarvan de schipper gebaart, dat we uit de weg moeten. Ik denk eerst aan een onverwachte ondiepte o.i.d., maar het blijkt dat er roei wedstrijden zijn en de “moorings” zijn de boeien waarom heen gekeerd wordt! Met veel excuses geeft de man aan dat we zeer welkom zijn straks aan land te komen. Hij wijst ons de moorings en biedt zelfs aan even te helpen, maar dat hoeft niet. Inderdaad de visitors moorings liggen iets verderop en zijn het gebruikelijke geel en er zijn er vier. Ook hier zijn we het enige jacht. Het is hier echt schitterend! Groene heuvels en weiden. Ik ga Duca uitlaten, maar laat haar gezien haar loopsheid nu niet meer los. Ze is erg eager om er op uit te gaan.

Maandag 30 juni. Net niet op YouTube gekomen. 7.30 op en om 8.30 varen. Om een uur of 11.00 varen we op de motor door DE SOUND tussen RATHLIN O’BIRNE ISLAND EN MALIN BEG HEAD. Het is heel rustig weer en toch is het water woelig. De diepte gaat hier vanaf de oceaan 60 meter in een keer naar ongeveer 20 en dat geeft altijd wat ruwe zee. We zijn er inmiddels aan gewend en in deze conditie gaat het prima. Na de sound zeilen we een kruisrak in eerste instantie naar (weer een) aran island en vervolgens willen we naar TORY ISLAND. In mijn nieuw pilot staat het beschreven en het ziet er prachtig uit. Er wonen zo’n 200 mensen en heel langs was dit de meest afgelegen gemeenschap van Ierland. Het heeft een kleine haven met een kade waar je beschut kunt liggen. In mijn pilot staat een foto van een zeiljachtje, dus het kan. Deze plek wordt overigens niet beschreven in de REEDS of CRUISING ALMANAK. Daar is het te klein voor. Maar vandaag gaan we dit uiteindelijk niet halen, want de wind en de stroom zijn pal tegen, dus we besluiten al kruisend naar aran island te zeilen. In het begin wat onrustig vanwege wind en stroom tegen, maar later heerlijk. De zon schijnt, een lekker windje 3-4 zoals voorspeld en wederom zien we geen enkel ander schip. Ongelofelijk hoe rustig het hier is. Ik ben benieuwd of dit de komende tijd gaat veranderen i.v.m. vakantie periodes. Na 55 mijl varen om een afstand van 25 te overbruggen, gaan we voor anker in CHAPEL BAY aan de zuidkant van het ARAN EILAND, met uitzicht op het kerkhof. Deze keer dus geen mooring, maar op ons eigen anker. Dat vertrouwen we door de jaren heen inmiddels zo goed, dat het net zo zeker voelt als een mooring. Vandaag heb ik ook nog even gegoogeld naar “BASKIN SHARK AT CAPE CLEAR ISLAND”, omdat we een paar dagen geleden gehoord hebben, dat het bezoek van deze haai aan de baai, toen we er lagen, het nieuws heeft gehaald. Het was blijkbaar echt bijzonder! En inderdaad, als je hiernaar googelt, vind je zowel foto’s als een YouTube filmpje. Leuk om te zien! Omdat het water daar zo helder is, kun je het heel goed zien. Wij staan er niet op helaas. Wij zagen het vanaf de hoogte van onze boot en dan zie je alleen maar wat vinnen, maar van bovenaf ziet het er indrukwekkend uit. Ik wist niet dat het dier zo groot was! Morgen is het plan, om waarschijnlijk op de motor naar TORY ISLAND te gaan. De windverwachting is “1”, dus vandaar. Ik zit hier trouwens te schrijven met op de achtergrond THE DUBLINERS. Ik herinnerde me ineens, dat ik die op de iPod heb. Daarna nog tot 00.00 uur geluisterd naar JOHNY CASH (american recordings) en VAN MORRISON (avalon sunset). Heerlijk zo in de avond buiten zitten en het wordt maar niet donker trouwens. In nl is het nu 01.00 uur. Toch gaan we uiteindelijk maar naar bed. Morgen weer een eind varen.

Dinsdag 1 juli. Een “ones in a lifetime experience…….for this year! Weer schijnt de zon en is er weinig wind. Als we net op pad zijn en de baai uit en “vangen” dan weer een visboeitje. Deze keer lukt het Meine om de lijnen met de pikhaak onder de roeren te duwen. Het is trouwens een los drijvende kluwen van lijnen en boeien en was erg moeilijk te zien. Gelukkig hoeven we niet direct onze nieuwe wetsuit te gebruiken. Die hebben we in SLIGO gekocht voor 79 euro, omdat ik ergens gelezen heb, dat mocht je langere tijd over boord moeten voor een reparatie o.i.d., het water dan veel te koud is. Vanaf 12.00 uur wordt het weer motorzeilen. De wind en de stroming tegen is te veel om vooruit te komen. Ik ben nu op de helft van mijn sabbatical en ik krijg ook zin om af en toe wat meer reflectief te schrijven, maar daar komt het nog niet zo van. Daarvoor moet je wat langer ergens zijn, heb ik het gevoel. We voelen ons wel allebei zwervers en liggen al meer dan 14 dagen aan mooring of anker. Een heerlijk vrij leven! We komen ergens aan, laten Duca uit, koken en eten en dan soms nog even naar de wal of anders in de kuip. Vervolgens slapen en de volgende dag weer verder. Eigenlijk is het best druk, zo’n sabbatical! Om een uur of 15.00 zijn we ter hoogte van BLOODY FORELAND en om 17.00 uur komen we aan bij TORY ISLAND en het is precies zoals ik verwachtte. Onderweg hebben we trouwens 3 zeiltjes gezien en twee hele snelle grote wedstrijdjachten die ons voorbij voeren. We horen later dat dit de jaarlijkse zeilrace rondom Ierland is. De vissers hier zijn heel behulpzaam en we kunnen gaan liggen waar we willen. We zijn een hele tijd bezig met hele lange lijnen te leggen, plus 2 kruislijnen, omdat we nu aan de kade liggen en het verschil tussen HW en LW, zo’n 4 meter, moeten opvangen! We lopen nog even wat rond en drinken een pint in het hotel, waar we een leuk gesprek hebben met een oudere en jongere man, die zijn wezen vissen vandaag en niets hebben gevangen. Veel gelachen ook als de jongere een smsje krijgt van de vrouw van de oudere met de vraag of ze nog steeds op zee zijn. “Now, here is a moral dilemma”, zegt hij. Liegen tegen de vrouw van een ander of eerlijk vertellen dat ze in de bar zitten en naar het voetbal kijken. Het wordt het laatste. We praten nog even over onze reis en ik vertel, dat we wel heel goed kunnen wennen aan deze wijze van leven. Een “ones in a lifetime experience…….for this year!, is zijn conclusie. Dat is inderdaad de kern zoals ik me nu al een tijdje voel. Hoe moet dat straks als ik weer aan het werk ben en de zomervakanties hun gebruikelijke duur hebben? Woensdag 2 juli. Storm en regen. Vanmorgen rond een uur of 04.00 begon dan eindelijk te storm die verwacht werd en wat ook de reden is dat we nu niet aan een mooring of anker liggen. Het was duidelijk voorspeld. Het gaat behoorlijk te keer, maar we liggen hier prima. De vissersbootjes varen wel allemaal gewoon uit en in de middag kan ik weer 2 kreeften en een aantal krab poten kopen. Onze watertanks zijn gisteren heel snel leeg gegaan en Meine controleert: geen lekkage. Hij concludeert dat de overloop van de boiler niet goed is afgesteld, om misschien niet goed sluit? Als we op de motor varen zoals gisteren, vult de pomp automatisch onze boiler, omdat deze alleen warm wordt tijdens motorvaren of als we aan de walstroom liggen. Blijkbaar heeft onze pomp dat gisteren tijdens het varen te veel gedaan en is het water via de overloop weg gestroomd uit het schip. We hebben dit deze winter later veranderen, omdat eerst de overloop loosde in en boot zelf. Beide watertanks zijn nu leeg en we lenen een slang in het hotel om in ieder geval 1 tank te vullen. In de middag mindert de wind, maar dat betekent wel dat “the sea is building up” en de wind houdt ons nu niet meer van de kade. De vissers helpen ons de boot goed te leggen met extra lijn van henzelf. Één van onze lijnen is ook al door geschavield op de betonnen rand. Onze lijnen en stootwillen zijn eigenlijk niet geschikt voor dit weer.na een tijdje liggen we redelijk stabiel in die zin, dat het schip niet meer tegen de muur knalt. Een gedeelte van onze ankerbevestiging is daarbij kapot gegaan. Later in de middag komt er toch nog een jacht binnen. Het is de VIVACE uit FAHAN met vader JIM en zoon THOMAS aan boord. Ze komen van MALIN BAY en hadden niet gedacht dat het zo ruig zou zijn op zee. We helpen hen met het langszij komen bij ons en nadat ze zijn bijgekomen raken we aan de praat. Ik vertel van mijn nieuw pilot van Noord Ierland en wat blijkt, een vriend van hen heeft die geschreven én een gedeelte ervan met hun schip gevaren! En inderdaad, de foto in het boek met het jacht dat hier aan de kade ligt hier, is hetzelfde schip dat nu naast ons ligt. Wat een toeval! Aan het eind van de avond gaan we met zijn vieren naar het hotel om een pintje te drinken. Erg gezellig.

Donderdag 3 juli. Door de koning welkom geheten. Omdat het zo bijzonder voelt hier te liggen, volgt hieronder een beschrijving uit Wikipedia: TORAIGH OF TORY ISLAND is een afgelegen eiland voor de kust van County Donegal, noordwest-Ierland. Het eiland ligt op 12 kilometer van Cnoc Fola (Bloody Foreland) en is ongeveer 5 km lang en 1 km breed. Er leven ongeveer 200 mensen in twee nederzettingen: An Baile Thiar (de Westelijke Nederzetting ) en An Baile Thoir (de Oostelijke Nederzetting). Toraigh heeft behalve een aantal kliffen met spectaculaire vergezichten ook een rijke en een gevarieerde geschiedenis. Het eiland werd 4500 jaar geleden voor het eerst bewoond zoals een dolmen uit de steentijd bewijst. Het fort van Dun Bhaloir was in de ijzertijd volgens de lokale folklore de zetel van Balor na Sile Nirnhe (Balor met het boze oog), een mythische heerser over het eiland. In de 6de eeuw na Christus werd op het eiland een klooster gesticht door St. Colmcille, afkomstig uit Gartan in het huidige Glenveagh National Park. Het klooster organiseerde de landbouw en visserij op het eiland maar was regelmatig het doel van aanvallen door piraten. In 1595 werd het klooster platgebrand. De vlucht van de Gaelic stamhoofden uit Ierland in 1607 voor de Engelsen bracht een aantal volgelingen er toe om toevlucht te zoeken op Toraigh in 1608. Maar de Engelsen achtervolgden hen tot op het eiland en brachten 60 van hen om. Het bloedbad leeft tot op de dag van vandaag voort in de herinnering van de eilandbewoners. In 1653 werd John Stafford, een officier van Oliver Cromwell, de eigenaar van Toraigh en de eilandbewoners werden gedwongen om belasting en huur te betalen. Na de komst van de aardappel bloeide de landbouw op. De grote hongersnood van 1845 op het vasteland van Ierland zorgde voor een stijging van het aantal inwoners tot 400. Tijdens de rebellie van 1798 vond vlak bij Tory een zeeslag plaats tussen de Engelse en de Franse marine. De uitkomst was dat een geplande invasie van Ierland door de Fransen en Ierse ballingen werd voorkomen. De aardappelziekte bereikte het eiland niet, maar de bevolkingsgroei kon eigenlijk niet worden opgevangen door de landbouw op het eiland. De eilandbewoners leefden in armoede en weigerden nog langer hun belasting te betalen. In 1884 werd het Engelse oorlogsschip HMS Wasp naar het eiland gestuurd om de achterstallige betalingen te innen, maar het schip strandde op het eiland vlakbij de vuurtoren. 52 opvarenden verdronken. Ter nagedachtenis aan het ongeluk richtten de eilandbewoners de Cursing Stone op. Verhalen over schipbreuken en smokkelen zijn een belangrijk deel van de eilandfolklore. Bij de volkstelling van 1911 leefden er nog maar 311 bewoners op het eiland. Zoals veel Ieren waren veel bewoners vertrokken naar Amerika. Andere eilandbewoners trokken voor seizoenwerk naar Schotland. Als gevolg daarvan daalde de landbouwproductie op het eiland. In 1980 kreeg het eiland elektriciteit, stromend water en werd een dagelijkse veerverbinding met het Ierse vasteland ingesteld. De Koning van Tory: Het eiland heeft een koning, die wordt gekozen door de bewoners. De Rí Thoraí (Iers voor Koning van Tory) heeft geen werkelijke macht maar fungeert als woordvoerder van de bevolking op het eiland. Zo verwelkomt hij bezoekers op het eiland. De huidige koning is Patsy Dan Rodgers

Vanmorgen maar eens uitgeslapen tot een uur of 9.00 uur. Gisteravond hebben we ons helemaal “zat” gegeten aan 2 kreeften en 6 krabpoten. Wat was dat heerlijk! Dan even boodschappen doen in het kleine winkeltje en een paar appels gekocht. Later op de dag komt de veerboot en zal er weer vers fruit en groente zijn. Zo gaat dat hier! Als ik de winkel uit kom, spreekt een oudere man met een gouden oorring me aan, inderdaad de koning die me welkom heet. We praten een tijdje. Hij is in Amsterdam geweest om zijn eiland te promoten en een foto tentoonstelling te openen. Dit is nog de enige plek in Ierland waar men als bevolking een koning kiest, meestal iemand die zeer gewaardeerd wordt. Hij is dit nu al 25 jaar. Vroeger regelde de koning zaken al verdelen van de schaarse landbouwgronden, die steeds wisselden van eigenaar, zodat iedere bewonen evenveel recht had op goed stukken. In de middag wandelen we naar de vuurtoren en het westelijk gedeelte van het eiland. Hier zijn enorme kliffen en we blijven ver van de rand. De grond is niet overal te vertrouwen. Ook Duca is aan de lijn. Later horen we een verhaal van een JACK RUSSEL van bewoners die met kalm weer aan de wandelen waren en bij de klif stonden. Plots kwam er een meeuw van onder de klif omhoog vliegen en de hond sprong er naar toe, de diepte in. Het weer verslechtert en de wind neemt weer toe. Het weerbericht, dat ik even in het hotel ophaal, geeft aan dat we hier nog wel even een dagje zullen liggen. De rest van de middag lezen we wat en later haal ik een kant-en-klaar pizza in de shop. Vanavond even niet zelf koken en vroeg naar bed. We zijn allebei best moe.

Vrijdag 4 juli “Stuck on Tory and we love it” Uitslapen tot 9.00. het regent en de wind is gedraaid. We liggen nu tegen de kade aan en de stootwillen moeten anders. De boot ligt te beuken tegen de wal en beschadigt op deze manier. Dan naar de winkel om te kijken of het brood is mee gekomen met de veerboot. Ik maak een praatje met een vader en een zoontje en hij verontschuldigt zich en zegt: “He do’s not speak english yet”. “Well I’m not speaking Gaelic yet”. Ik vertel dat ik wel verslaafd kan raken aan deze manier van leven en het zwervend bestaan. Hij vertelt een mooi verhaal van een jachtje van een meter of 9 dat hier onlangs was. De man alleen kwam van IJSLAND en was met pensioen. Hij had 5000 euro pensioen gekregen en tegen zijn vrouw gezegd, ik ga wat varen op de Ierse zee. Vervolgens ging toch maar de GOLF VAN BISKAIE, SPANJE, PORTUGAL, CANARISCHE EILAND en uiteindelijk DE AZOREN en ach waarom niet oversteken in 15 dagen. Toen NEWFOUNDLAND en vervolgens IJSLAND. Hij was een jaar onderweg inmiddels en had nog 3000 euro over. Hij belde wel af en toe met zijn vrouw. Nu zitten we in het hotel om verder te schrijven, wat financiële dingen te doen en een paar belastingzaken. De man van het hotel komt weer even een praatje maken. Het is vandaag stil op het eiland, want heel veel zijn naar de wal vanwege een huwelijk. Ook vertelt hij dat het lichaam van een zeiler vandaag is geborgen in een baai hier 12 mijl vandaan. Niet omgekomen vanwege het slechte weer, maar waarschijnlijk al een dag of 10 geleden. Het schip lag in een baai voor anker en na een aantal dagen vonden de bewoners het vreemd dat er geen teken van leven was. Ze gingen aan boord en vonden niemand, maar wel papieren en gebeld met de familie. Die gaf aan dat er 1 persoon aan boord moest zijn. Toen is er gisteren alarm geslagen en ik heb de helikopter inderdaad zien vliegen. Met heeft eerst zijn dinghy gevonden in de baai en later het lichaam. Waarschijnlijk is hij bij het aan land gaan uit het bootje gevallen en hij had geen life jacket aan. Zo zie je maar, hoe voorzichtig je moet zijn. Het is zo gebeurd! Ook al liggen we hier verwaaid, het is fijn om hier een aantal dagen te zijn. Ik lig liever hier zo afgelegen dat ergens aan de vaste wal bij een stadje. Dan ga je toch maar winkelen en geld uit geven. Dit is veel meer bijzonder en zo langzamerhand kennen we best wat mensen hier. De zon begint te schijnen. We gaan wandelen en morgen varen waarschijnlijk. De wandeling is prachtig, helemaal naar de hoge kliffen aan de oostkant van het eiland. We nemen deze keer Duca maar niet mee. We besluiten vanavond in het hotel te eten en het is heerlijk en niet duur. Zelfs niet met een fles rode wijn uit de Abruzzen.

Zaterdag 5 juli. Ik heb er vrede mee. We zouden om 06.00 uur opstaan, maar beiden hebben we slecht geslapen vanwege piepende stootwillen. We staan om 08.00 uur op, doen het rustig aan en vertrekken uiteindelijk om 10.00 uur. Doel vandaag is PORTRUSH, zo’n 60 mijl hier vandaan en helemaal aan de noordkust van IERLAND. Vandaar is het nog maar een klein stukje naar SCHOTLAND. Het is prachtig weer en tot aan MALIN HEAD zeilen we heerlijk met een gemiddelde van 5,5 knopen. De wind komt wel erg van achter, dus de genua staat niet bij en het is ook een “wiebelkoers”, maar daar ben ik inmiddels wel aan gewend. In de verte verdwijnt TORY ISLAND (TORAIGH) steeds verder op de achtergrond. Het was heerlijk om er te zijn en mee te gaan in het ritme van deze plek. Het deed me denken aan heel lang geleden toen ik in een klein dorpje in SPANJE was en we de tijd maten a.d.v. het feit of de koeien al bij de bron waren geweest. Nu relateerden we de tijd aan de komst van de veerboot. Verhalen vertellen is hier belangrijk en het houdt me bezig. Gister vertelde een man dat een vriend van hem nu aan het zeilen is en dat hij een foto van onze boot naar hem heeft gestuurd: “wij hebben hier nu ook een zeilboot”! het heeft voor mij iets speciaals om onderdeel van een verhaal te zijn en dat soms wel of niet te weten. Het doet me denken aan mijn CAMINO destijds, daar gebeurde dat ook. Na de ronding van malin head zeilen we wat scherper aan de wind en het is heerlijk. Ik bereken dat we met deze koers en snelheid nog zo’n 4 uur zullen varen en rond 20.00 zullen aankomen. Tijdens het zeilen komt er een gevoel van vrede over me t.a.v. het feit dat er een eind zal komen aan deze reis. De afgelopen weken, hield dat me bezig en zag ik er erg tegenop om weer te gaan werken. Nu voelt dat opeens goed. Het is goed zo. Nu leid ik dit leven en op 1 september begint er weer een ander leven. Het gevoel is fijn en ik ben er dankbaar voor! Misschien komt het wel door de invloed van het verblijf op TORAIGH! Ik hoorde gisteren dat de priester die hier nu woont en die ooit is neergeschoten in BELFAST, dit THE HEALING ISLAND noemt. Een prachtige omschrijving. Het raakt me zelfs nu ik het opschrijf. Terwijl ik zo zit, moet ik ook denken aan het verdriet van de familie die vandaag te horen heeft gekregen dat hun man of vader dood gevonden is. Een uurtje later verandert plots de wind en is ze pal tegen en we horen later, dat dit vaak gebeurt rondom MALIN HEAD! De regenbuien, die ons de gehele dag zijn gepasseerd draaien om en treffen ons vol. Even later, draait de motor ineens een stuk minder sterk. We hebben een lobster pot gevangen en deze keer waarschijnlijk in de schroef. Ik bel met de havenmeester van PORTRUSH, die ik net aan de telefoon had om een plekje voor vanavond te reserveren aan het ponton en hij zal de kustwacht waarschuwen. Die roepen ons even later op, maar het lijkt dat ze ons niet kunnen horen. Ik bel weer de havenmeester, hij geeft mijn mobiele nummer door aan de kustwacht en ze bellen mij. Goed dat ik bereik heb! De reddingsboot is onderweg vanuit GREENCASTLE en zal er over een kwartiertje zijn. Het is rustig weer en we drijven niet naar de kust, omdat we vast zitten een de lobster boei. Het is echt zo lastig ze te ontwijken. Deze had keurig 2 grote boeien en die zag Meine ook, maar vervolgens dreef er nog een hele lange lijn aan en die hadden we dus te pakken. Even voordat de lifeboat aankomt, zie ik de boeien verdwijnen. Door het deinen zijn we los geraakt! Meine start de motor en we kunnen de lifeboat tegemoet varen. Die blijven ons nog wel even escorteren, om te checken of de schroef het inderdaad goed doet. ook checken we onze marifoon. We zijn goed te horen bij hen, maar niet bij Malin Head. Om 22.00 uur komen we in de regen aan in de haven. Onderweg had ik een pizza opgewarmd, dus we hebben wel wat gegeten. Om een beetje warm te worden, gaan we een wijntje drinken in de YACHTCLUB, die ook open is voor andere bezoekers. Het is er erg druk, maar omdat we zeilers zijn, krijgen we onze drankjes tegen kostprijs. We tekenen het gastenboek en maken het laatste stukje van de WK kwart finale mee. Holland gaat via penalty’s met zijn hakken over de sloot door!

Zondag 6 juli. Een leuke ontmoeting en mooie verhalen. We slapen een beetje uit en vannacht heeft het veel geregend. Goed voor de boot om al het zout er weer eens af te hebben. De barometer gaat weer vooruit, dus dat is ook mooi. Eerst maar eens boodschappen doen bij de Lidl een half uur lopen verder op. We hebben veel nodig, dus terug hopelijk met de bus. Als we klaar zijn met o.a. 12 flessen wijn, want die was al een tijdje op en we hebben zo onze prioriteiten, spreekt een man ons aan. Hij heeft ons gisteren gezien in de bar en zag ons ook binnen komen varen. Hij biedt aan om ons een lift te geven naar de haven. Geweldig. Ik vertel van mijn handwas die aan het doen ben en zijn vrouw zegt, dat als we elkaar eerder hadden ontmoet het bij hun op het vakantie camperpark had gekund! Allemaal erg aardig. We zijn hier trouwens weer in Engeland, dus betalen met ponden en mijn Wi-Fi-apparaatje werkt weer. Direct maar even via de vouchers die ik in Plymouth kocht, mijn tegoed op waarderen. Het werkt prima. In de middag komt een ander jacht naast ons liggen de “PARAMOUR DE MER” van IAN EN VIVIAN. We hebben elkaar al twee keer eerder gezien, voor anker liggend in een baai, maar nog nooit gesproken. Ook zij zijn al een week of drie aan het zwerven en ervaren net als wij een soort culture shock om weer in een stadje met alle drukte te zijn. PORTRUSH is een badplaats en de vakanties zijn begonnen. Later willen ze uit eten gaan bij de Italiaan, maar het is daar zeer druk en veel lawaai dus ze keren terug naar de boot. Laat ik nu verse lasagne hebben gemaakt en genoeg voor 4 personen! We nodigen ze uit aan boord en wisselen ervaringen uit. Zij varen al jaren, zijn de gehele wereld rond geweest en hebben daarvoor hun huis verkocht en vervangen door een klein appartement. Ze zijn beiden 62 jaar. Aardige mensen en Ian vertelt dat hij gisteren via de marifoon hoorde dat we problemen hadden. De kustwacht had het over 2 Duitsers en een hond en hij dacht: “hé, ik ken Ithaka en het zijn Nederlanders”. Weer een mooi verhaal dus. Zij geven ook aan dat de lobsterpot een grote ellende zijn en dat is ook de reden waarom er hier door de jachten niet in het donker wordt gevaren. Je kunt ze eenvoudig niet zien. Hij vertelt van een gebruik bij zeilers om de pot op te halen, de lobster er uit te halen en er een plastic fles met geld voor in de plaats te doen. Een mooie win-win! We hebben trouwens problemen met boiler en waterpomp. Als we op de motor varen of aan walstroom liggen, wordt er water in de boiler gepompt om op te warmen. Echter we merken nu steeds dat de pomp blijft lopen en het water via de overloop weer uit de boiler wordt gepompt, de zee in. Daardoor raken de watertanks natuurlijk erg snel leeg. Het is geen cruciaal probleem, maar wel lastig, want nu zetten we steeds de pomp uit, omdat we niet willen riskeren dat de tank leeg raakt en de boiler toch verwarmt. Hier kan dit niet opgelost worden, we moeten er voor naar een echt marine center en ik heb er een gevonden op de kaart: ARDFERN MARINE CENTER, die ook kaarten en pilots verkoopt én dealer is van Zodiac, dus misschien kunnen we daar over een paar dagen 3 vliegen in één klap slaan. Morgen ga ik ze bellen.

Een gedachte over “Maandag 7 juli. PORTRUSH (NOORD-IERLAND) (55°12’42N/06°39’5W): 28 juni t/m 6 juLi. Logstand 10399-10594: 195 mijl in deze periode. 1734 mijl totaal gevaren!

  1. Ha Meine en Marianne,
    Fijn weer van jullie avonturen te horen. Ik vroeg me al af waar jullie nu zouden zijn en of het weer nog een beetje meezit. Dat valt geloof ik nogal mee. Nog vele mooie zeildagen. Meine laat maar weten wanneer je weer Schots drinkt, dan neem ik er ook één op jullie gezondheid.
    Hartelijke groeten, Reyer

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s