Donderdag 19 juni. CAPE CLEAR ISLAND (ZUID-IERLAND) (51°25’00N/09°30’13W): 11 juni t/m 18 juni. Logstand 9776-10016: 240 mijl in deze periode. 1161 mijl totaal gevaren!

Comments 3 Standaard

We liggen hier in een prachtige baai voor anker bij een heel klein eiland, dat ik gisteren “gevonden” heb op de kaart. We blijven hier een dag. Het weer is stralend! Hieronder wat we de afgelopen week allemaal beleefd hebben!

Donderdag 12 juni. Natuur al om en we beginnen met mist. We staan om 06.00 uur op want vandaag varen we naar Ierland een lange oversteek. Echter het mist enorm, dus uitvaren kan niet. Nog even een uurtje slapen. Uiteindelijk vertrekken we pas om 8.30 uur, twee uur later dan gepland. Het is een prachtige dag met veel zon, maar helaas te weinig wind uit de verkeerde hoek. De gehele dag motor-zeilen we dus. De stroming hier in het saint george channel is sterk en de gehele dag voor ons dwars. Eerst dwars tegen en dan dwars mee. De Ierse zee is hier maar 42 mijl breed en dus redelijk nauw en vandaar de stroming. We varen langs een eiland (grassholm?) dat een broedplaats is voor de gannets, de grote zeevogels die hier leven. Als we dichtbij het eiland zijn, vliegen ze af en aan en ik maak heel veel foto’s, waarvan er uiteindelijk een paar mooi lukken. We passeren the smalls, een groep rotsen op ruime afstand en naderen de traffic Lane. Her is niet druk en we verleggen maar 1 keer de koers voor een schip dat we tegen komen. Ook vandaag zien we weer dolfijnen. Nu zijn het er maar een paar, die even om de boot cirkelen en vervolgens hun weg naar het noorden vervolgen. Ze hebben duidelijk een doel en ook dit is mooi om te zien: de regelmatige gang van de zwemmende dieren. Later meen ik ook een soort fontein te zien en ik denk aan een walvis. Die zitten hier ook. Ik zie twee maal een fonteintje, dan een hele tijd niets en uiteindelijk een heel stuk verder de zwarte rug van duidelijk een walvis traag boven water komen en weer verdwijnen. Twee maal eerder in mijn leven heb ik dat gezien: een hele grote op groenland en een groep grienden bij de canarische eilanden, waar ik toen ook nog mee gezwommen heb. Na een wandel/zeiltocht die ik toen maakte, was ik een paar dagen langer aan boord gebleven en de schipper wilde verkennen of dit kon. Prachtig toen om onder water te zien hoe de dieren verticaal en heel traag de diepte van de oceaan in verdwenen. Om 16.00 uur gaat de Ierse gastenvlag in het wand, want we zien op de kaart dat we de grens over zijn. We doen dit altijd met een beetje ceremonieel, gewoon omdat we dat leuk vinden. Tegen het eind van de tocht vandaag], begint onze stuurautomaat te haperen en Meine probeert hem beter af te stellen, maar dat lukt niet. Hij vermoedt dat er iets stuk is.

Om 20.45 komen we aan in kilmore quay, een echte vissershaven met een mogelijkheid ook voor jachten. Direct komt een jongen naar ons toe om te helpen met aanleggen. Gelukkig heeft hij rood haar, want dat hoort in hier en het ius leuk om het Ierse dialect te horen. Ik ga direct Duca uitlaten en kom terecht op een volgens mij net nieuw aangelegde kade met heel veel herdenkingstekens voor hen “lost at sea”. Dit is een echte vissershaven en ik kan me voorstellen dat het hier kan spoken en al veel schepen door de eeuwen hier zijn vergaan. Bij een tentje dat nog open is, haal ik voor het eerst “: Fish and chips”, die heerlijk smaakt aan boord. We hadden nog niet gegeten, behalve om 18.00 noedels. Er rijden hier auto’s af en aan om vis te halen en later lees ik in mijn pilot, dat de kwaliteit “outstanding” is. Dat klopt! We zitten nog even buiten en voor we gaan slapen douche is uitgebreid en was mijn haren. We hebben nu weer genoeg mogelijkheid om water te tanken dus ik hoef niet zuinig te doen. De pomp hapert wel behoorlijk. Wat is dit nu weer?

Vrijdag 13 juni. Meine jarig! De drie cadeautjes die ik heb gekocht vallen in de smaak gelukkig. (een in Plymouth gekochte verzilverde bierbeker en in padstow katoenen zomerschonen en een nieuwe aftershave). Eerst gaan we naar de shipchandler, die hier zeer uitgebreid voorzien in. Ik koop een nieuwe Imray kaart C63 The firth of clyde (zuid Schotland), dan heb ik die maar vast en twee pilots. De Irisch sea pilot, die ik eerder had gezien en niet gekocht en Southern Ireland Cruising Companion. We willen vanwege het mooie weer eerst een tijdje naar het westen om de zuidkust te verkennen, voordat we richting Schotland gaan.

We krijgen hier ook een nummer van een Raymarine monteur, die naar onze autopilot kan kijken. Hij moet morgen toch vanuit Cork hier zijn en beloofd om 8.30 even langs te komen. Dat is heel fijn! De havenmeester, waar ik me ga melden, overlaadt me met informatie. Hij treedt op als toeristen bureau. Wel erg leuk. We moeten ook echt net de bus naar wexford, want dat is een interessant stadje met veel musea en winkels. Wij blijven liever hier. Om onder andere maar een hele uitgebreide was te doen, inclusief al het beddengoed. Tegen de tijd dat alle klusjes gedaan zijn, is het 14.30. meine doet een tukje en ik zet vanwege het gratis Wi-Fi ook heel veel foto’s op mijn blog. (sorry lezers, dat jullie bij iedere foto een mailtje krijgen, maar dit gaat automatisch). We hebben trouwens helemaal geen euro’s meer, ontdekken we en hier is geen cashmachine, maar bij het plaatselijk kruidenierswinkeltje, dat o.a. heerlijk stevig brood verkoopt, kan ik een aantal maar 5o euro opnemen. Later gaan we uit eten en de verjaardag vieren in de pub met inderdaad levende Ierse muziek. Als we binnenkomen, staat het 4-1 voor Nederland Spanje en iedereen complimenteert ons! We drinken nog even een borreltje met een kaasje in de kuip en zetten dan de wekker, want morgen komt onze monteur.

Zaterdag 14 juni. Een bolletje over het hoofd gezien. De monteur is stipt en ziet snel dat de aandrijfband gebroken is. Hij belt met een collega uit cork en die heeft hem op voorraad. Omdat ze toch die kant op willen, besluiten we die zelf te gaan halen aanstaande maandag. Onze waterpomp is trouwens ook stuk en de shipchandler heeft direct een nieuwe voor ons. Ze zijn vrij standaard en hier trouwens veel goedkoper, namelijk maar 78 euro. Meine monteert de nieuwe pomp, ik laat Duca uit en koop verse brood en om 11.30 uur kunnen we al uitvaren. Dat is allemaal veel sneller gegaan dan verwacht. Bij de havenmeester heb ik de eerste 30 pagina’s van mijn verslag geprint. Handiger om te lezen dan via de laptop en dan kan Meine het ook lezen. Weet hij ook wat we hebben mee gemaakt! Even serieus, het schrijven van dit verslag houdt alle herinneringen wel levendig, merk ik altijd. Niet alleen nu, maar ook later na een reis.

De wind is noord en heel weinig, maar we hebben geen haast. Om 16.00 uur maak ik verse lasagne. Dat kan nu het zo rustig varen is. Een uurtje later, vaar ik weer even en ineens loopt de snelheid terug, kan ik niet meer sturen en doet onze dieptemeter raar. Wat is dit nu? Meine komt er bij en denkt dat onze stuurkabel gebroken is. Hij begint al de afdekdop in de kuip open te maken, waaronder een aansluitingsmogelijkheid zit om met een ijzeren helmstok, direct te sturen, mochten de kabels gebroken zijn. Terwijl hij bezig is, kan ik eigenlijk niet geloven dat dit de reden is. Ik vaar rustig toch even een rondje en zie dan een oranje bal achter het roer meegesleept worden. Ik ben over een visboei gevaren! Hoe goed we ook steeds uitkijken, nu is het toch een keer gebeurd. Uiteindelijk snijdt Meine de lijn door met ons nog nooit eerder gebruikte zeer scherpe kartel nood-mes. Gewoon loskrijgen lukt niet. De witte ton drijft weg en we trekken de hele boei nog even boven water. Wie weet wat er aan hangt. Geen net dus, maar alleen een verzwaarde ton als anker. Als Meine het weer loslaat, blijft de oranje boei gelukkig drijven, dus hebben niet gezorgd voor bodemvervuiling van de zee gelukkig.

Heel rustig verder zeilend en zonder motor leggen we toch nog 38 mijl af en meren de boot om 21.00 tijdens een hele sterke ebstroom af bij de ponton van de zeilclub van dungarvan. We worden direct ook hier zeer gastvrij welkom geheten. Als men hoort, dat we naar cork moeten maandag, biedt iemand direct aan ons er morgen heen te rijden. Aan de kade is het druk met uitgaansleven en muziek. Wij blijven aan boord en eten de verse lasagne, die ik onderweg gemaakt heb.

Zondag 15 juni. Factor 30 en heerlijk spinnakeren. We vertrekken om 09.40. Het is prachtig weer en het aanbod om ons morgen per auto naar Cork te brengen slaan we vriendelijk af. Het is te mooi weer om niet te zeilen. Wel even een paar boodschappen in de supermarkt, direct aan de kade. Zeer groot en ik raak de weg een beetje kwijt tussen al het aanbod. Meine gaat op zoek naar wijn, maar die is hier vanwege belasting zo duur, dat we niets kopen. 50% afgeprijsde wijn kost nog 8 euro. Twee uur na de vloed stromen we de river af. Wel jammer, dat ik het hier nu niet bij eb heb gezien, maar dat was om 02.00 uur in de nacht. Er is heel weinig wind en met deze ruime koers heeft zeilen dan geen zin. Gelukkig kan ik Meine overtuigen om het met de spinnaker te proberen. Dat gaat best goed. Bij een windje van 5-6 knopen, bereiken we een snelheid van 3-4 knopen en dat is heel redelijk. Heerlijk varen dus. Af en toe denk ik grote vistonnen onder water te zien, maar het blijken hele grote kwallen te zien, die net onder heb wateroppervlak voorbij zweven. Mooi gezicht.

We varen heerlijk, de zon schijnt uitbundig en brandt dus ook goed. Tot 15.00 uur kunnen we met de spinnaker varen, dan draait de wind te scherp en de laatste paar uur varen met het grootzeil als steun op de motor. We hebben besloten om in crosswater te gaan liggen. Dit is aan he begin van de Cork Harbour en misschien kunnen we hier morgen een bus pakken om naar Cork te rijden om de nieuwe aandrijfriem voor de autopiloot te halen. Dat is aantrekkelijker en waarschijnlijk sneller, dan 7 mijl heen en weer naar de (industriële) stad te varen. Cork is wel een interessante stad, maar we zijn meer geïnteresseerd in ontmoetingen met “locals” en zo de Ierse cultuur op te snuiven, dan via musea e.d. Het Memorial voor de Titanic zullen we dan ook niet bezoeken. Cork is de laatste haven die ze aandeed, voordat ze op de ijsschotsen liep. Rond een uur of 17.00 varen we de baai binnen, om direct bakboord uit richting Crosswater een mooring boei te zoeken. Meine ziet echter iemand wuiven vanaf een grote RIB, die duidelijk motor problemen heeft. We pikken Alan en Patricia op en slepen hen de haven in. We praten wat en ik vertel dat we morgen naar Cork moeten. Ik moet toegeven dat ik dit doe met de gedachte van wie weet, kan hij ons helpen. En inderdaad, Alan, biedt aan ons er morgen naar toe te brengen. Geweldig. We meren rond 18.30 af aan een geleende mooring in de clearwater river.

Maandag 16 juni. “One good deed for another”. Vroeg op en eerst de Raymarine man bellen of deze de riem inderdaad heeft, vervolgens Alan, die erg vriendelijk is en aanbiedt naar de royal yachting club Cork te komen, zodra we klaar zijn met diesel tanken. Fantastisch. We varen naar de ponton, tanken diesel, mogen er blijven liggen tot alles geregeld is. Ik bel Alan en even later haalt hij Meine op met de auto. Ik krijg bij de ontmoeting direct 2 zoenen en het is of we elkaar al een tijdje kennen. Echt heel aardige mensen, die Ieren! Ik ga even wat internet dingetjes doen (mijn Three dongel werkt hier niet) en Meine en Alan gaan op pad. Alan blijkt hier 10 minuten vandaan te wonen en we hadden ons al zien liggen aan het einde van de rivier, toevallig net naast hun eigen mooring. Alan heeft een eigen telecom bedrijf en werkt op maandag en vrijdag thuis. De rest van de week is hij in Dublin. Hij heeft drie kinderen en vertelt dat ze op school verplicht les krijgen in de gaelic taal, iets wat hij prima vindt. Ondertussen doe ik een aantal internet dingetjes in de yachtclub en maak een praatje met één van de jongere staf medewerkers. Het is me al opgevallen, dat we zoveel jongeren nu zien die zeil-les krijgen en dus blijkbaar vrij zijn. Inderdaad de zomervakantie duurt hier 3,5 maanden. Hij geeft me nog wat internet tips en ik nodig hem uit voor mijn blog voor de foto’s. de Nederlandse tekst vertaald hij wel via google, geeft Alan aan.

We varen om 13.15 uit richting het westen. De zon schijnt, maar te weinig wind om écht te zeilen. We varen nog langs the old head of kinsalen vuurtoren en gaan de baai van courtmacsherry in om daar in de rivier te ankeren of een mooring te vinden. We dobberen nog even om te vissen met onze feathers, maar helaas verspelen we de lijn. Toch te diep laten zaken en waarschijnlijk vast gekomen in zeewier. We komen aan rond een uur of 18.30 en er staat een sterke vloedstroom. Bij het kleine ponton is het druk en bovendien is er net een ander jacht aan het manoeuvreren. Dan maar naar een mooring. We krijgen hier al echt handigheid in en ondanks de stroming, liggen we snel vast. Wel liggen we op een plek, waar het water te laag gaat staan en we misschien vast gaan lopen. Eerst maar even eten en slack, periode stroming vrije periode wanneer het vloed of eb is, afwachten. Rond een uur of 21.00 varen we naar de ponton en meren aan langs het andere jacht. Aardige mensen. We laten Duca lang uit en drinken nog een pintje in de lifeboat inn. Wat me opvalt hier in ierland is dat men veel aandacht geeft aan het verleden, door bijvoorbeeld herdenkingsplaquettes voor “those lost at sea”, maar ook d.m.v. boorden, die bijvoorbeeld aangeven dat uit dit dorp mensen hebben mee gedaan aan de Noordpool expeditie van Scott.

Dinsdag 17 juni. “de koers verlegd”. We varen om 08.15 uur uit. Eerst nog even water getankt en Duca uit gelaten. Het plan is om naar baltimore bay te gaan en vandaar uit via the sound later door te steken naar de long island bay. We ronden seven heads, varen langs toe head en vervolgens tussen de rotsen van the staggs en het vaste land door. Om 13.03 uur en op een positie van 51°29’962N/09°06’993W varen we door de 9999 grens van ons log heen. Ithaka heeft 10.000 mijl gevaren, waarvan wij 8815. Gewoon leuk om te weten. Overigens houdt ons log vanaf nu niet meer de 10den bij. Op de kaart lijken de afstanden altijd kleiner en als je terplekke komt, dan blijkt er bijvoorbeeld zoals hier nu nog ruim een halve mijl ruimte te zijn. En dat is met rustig weer en geen op de kaart aangekondigde races prima om te doen. Als we zo’n beetje op de hoogte zijn om de baai in te varen, ontdek ik een ankerplek op een eiland zo’n 7 mijl verder, waar nu de condities goed zijn (geen zuidenwind) om te gaan liggen. Het is het kleine eiland cape clear, iets ten noord oosten van fastnet rock, de vuurtoren, die ook bekend is vanwege de Fastnet zeilwedstrijd. We ankeren in de south harbour en komen op een prachtige ruige plek terecht! Het eiland is bewoond door een kleine gemeenschap. In de winter kunnen de condities hier extreem zijn, mar nu is het prachtig: an island of individuality and scenic beauty, lees ik later in mijn pilot. Het is deel van de west cork gaeltacht, ofwel het iers sprekende gedeelte van ierland. We zijn vandaag ook eens een beetje vroeg, namelijk rond 17.00 uur en dat is ook wel fijn. Laat aankomen, betekent altijd snel koken, laat eten en verder niet veel meer kunnen doen. Nu warm ik de lasagne op en om 19.00 uur ga ik aan land om te verkennen. Ik loop naar de north harbour, waar 1 jachtje ligt en het café al dicht is, maar de plek zelf is stil en sereen. Dit zijn de soort plekken waar ik graag ben.

Misschien nog even interessant om te schrijven hoe onze reisplanning werkt. Op de lange termijn hebben we een plan gemaakt om uiteindelijk naar schotland te gaan. Dit kon bij wijze van spreken ook thuis en zonder écht op de plek te zijn. Nu hier varend en het land verkennend, hebben we besloten om toch nog eerst naar de zuidkust van Ierland te gaan. Ierland bevalt ons erg goed, de mensen zijn enorm gastvrij én het huidige weer is goed. Op hele korte termijn, ontstaat vervolgens zo’n plan als vandaag om niet naar Baltimore bay te gaan, maar naar deze plek. Ik merk trouwens dat ik weinig geduld heb bij korte termijn doelen. Het invaren van deze baai en de nieuwsgierigheid hoe het zal zijn, maakt dat ik bijna het laatste stuk op de motor wil varen om er snel te zijn. Gelukkig weet ik me met een beetje “hulp” van Meine te bedwingen.

Later op de avond zien we wat vinnetjes en we denken dat het duikers zijn, die aan het snorkelen zijn, maar als ik goed kijkt, lijkt het wel een dier, maar geen dolfijn. Navraag de volgende dag leert dat er een baskin shark is, een plankton etende haai, die nu zeer uitzonderlijk deze baai aandoet, vanwege de weelderige plantengroei onder water. Het is zo veel vanwege het mooie weer, vertelt iemand me. Ook voor de eiland bewoners bijzonder dus. Ze vertellen me ook dat er eerder een minky whale in de baai was. Ook bijzonder. Vlak voor dat het donker wordt, ontstaat er heel ver onrust in het water van vissen. Meeuwen verzamelen zich en gannets maken duikvluchten het water in om vissen te vangen. Met de verrekijker een prachtig gezicht om naar te kijken.

Woensdag 18 juni. Een prachtige dag op een eiland. Schitterend weer, heerlijk dobberen aan het anker, zeer helder water. We blijven hier een dagje. Eerst even zwemmen, althans onderdompelen, want het water is koud. Vervolgens ga ik eerst dit verslag bij werken, maakt Meine de kuip schoon en installeert de gerepareerde autopiloot. Ik ga wandelen met Duca en het eiland verkennen en uitzoeken of ik hier toch in Ierland mijn Three dongel kan gebruiken. Bij de North Harbour, koop ik brood, bekijk het weerbericht via het vrije Wi-Fi en koop ik voor 5 euro een voucher voor de Ierse Three. Ik krijg het echter niet aan de praat en na een uurtje heb ik er genoeg van en ga terug naar de boot. Ik kom de Nederlanders tegen die vanmorgen vanaf de scillies met hun Koopmans zijn binnen gevaren. Ze maken ook een rondje Engeland en denken nu, net als wij na of ze toch langs de westkust van Ierland zullen gaan. We hebben nog niet definitief besloten en in ieder geval heb ik dan nieuwe kaarten nodig. Terug op de boot is het heel warm en ik ga maar eens zwemmen en zelfs snorkelen om met het onderwater cameraatje wat foto’s te maken. het water is heerlijk als je er eenmaal aan gewend bent. Ik blijf onder water kijken eng vinden, dus ik ben blij dat ik geen vissen zie. Wel kan ik even inspecteren dat onze roeren vrij van zeewier zijn.

Later in de middag gaan we even wandelen. Echter, er zijn hier steekvliegen, dus we keren terug, lopen naar de andere kant van de baai, om daar omhoog te gaan, maar keren terug om “dan maar” naar het café te gaan. Lekker een biertje een beetje kletsen met de eigenaar. Hij vertelt dat de bouw activiteiten aan de north harbour tot doel hebben een wet Lock te maken en alles te vernieuwen. Deze haven is heel oud en soms kan de veerboot bijna niet binnenvaren, omdat er te weinig water staat. Deel 2 van het plan is om ook een kleine Marina te maken voor zo’n 20 jachten. Dat zou voor de plaatselijke economie heel goed zijn, ook al wil men het kleinschalig houden. Afgelopen zondag, vertelt hij, lager en veel schepen buiten de haven aan het anker, omdat ze niet naar binnen konden. We kopen nog een brood, dat hier in Ierland overal heel stevig is en lang houdbaar. En het is ook nog eens heel lekker.

In het andere café, waar we gisteravond een biertje dronken, eten we heerlijk wilde zalm en gaan dan naar de boot terug. Deze keer geen walvissen, haaien of jagende gannets helaas. Men heeft ons zien liggen en ook het andere Nederlandse schip en we horen dat dit uitzonderlijk is. Er schijnen hier bijna nooit Nederlanders te komen. Aan het eind van de dag besluiten we inderdaad west om ierland te gaan. Het is te mooi weer en te bijzonder dat dit kan. Onderweg nieuwe kaarten kopen. Mijn huidige kaart gaat t/m Kerry! Leuk trouwens om daar waar we gewandeld hebben, het nu ook eens vanaf de zee te gaan zien.

3 gedachtes over “Donderdag 19 juni. CAPE CLEAR ISLAND (ZUID-IERLAND) (51°25’00N/09°30’13W): 11 juni t/m 18 juni. Logstand 9776-10016: 240 mijl in deze periode. 1161 mijl totaal gevaren!

  1. Marianne en Meine,

    Het gaat heel goed daar, fijn zo. Ik geniet van de mooie foto’s en in gedachten vaar ik een beetje met jullie mee. Extra leuk dat jullie nu langs de zuidkust van Ierland varen. Ik heb zeer goede herinneringen aan de zuidwestkust van Ierland, lopend op de Dingle Way, Kerry Way en Breara Way op de vaste wal. De Skelligs zijn een van de meest betoverende plekken waar ik ooit ben geweest. Meine nog gefeliciteerd met je verjaardag. Ga zo door, goede vaart, Marja

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s