Woensdag 11 juni. PENBROKE RIVER (MILFORDHAVEN)(51°41’104N/004°58’548W): 28 mei t/m 10 juni. Logstand 9473-9776: 303 mijl in deze periode. 880 mijl totaal gevaren!

Comment 1 Standaard

Woensdag 28 mei en 29 mei. Een hardnekkige “aan de wal gewoonte”. Van de baai brixham willen we vandaag naar salcombe. We liggen op een mooie plek anker tegen bos rand. Eerst ga ik het hondje uitlaten. Het is een zeer steile klim naar boven en ik vraag me af of ik nog wel veilig beneden kom. Dat lukt uiteindelijk door heel voorzichtig en soms op mijn knieën naar beneden te klimmen/glijden. We vetrekken om 11.45 uur. Misschien heb ik Duca te kort uitgelaten, want tijdens het varen wordt ze ziek. Ze loopt rond, wil van boord en is onrustig. Ik doe haar naar binnen, maar ze blijft rondlopen. Uiteindelijk doet ze een grote plas, kotst en heeft diarree. Ik dep alles op met keukenrol en gooi het in de wc zoals ik thuis zou doen. Het papier is echter veel steviger en de wc raakt verstopt. Ik trek nog een stuk er uit en Meine lukt het om alles weg gepompt te krijgen; naar buiten dus! Suf dat ik het niet direct over boord heb gegooid.

We komen om 18.30 aan gekomen en krijgen hier in Salcombe goede service. De havenmeester vaart ons tegemoet, vraagt wat we willen, begeleidt ons naar een mooring en doet zelf van uit zijn bootje de lijn voor ons er door heen. We verwachten de hoofdprijs. Echter slechts £14.50, maar dit is wel het laag seizoen tarief tot 1 juni. Ik kook en we eten aan boord. We gaan niet meer naar de wal, maar lekker slapen. De volgende ochtend gaan we even over boord voor de eerste keer. Het is koud, miezerig en er staat geen wind. Vandaag hebben we wel lekker kunnen zeilen trouwens!

De volgende ochtend naar de wal, hondje uit, een heerlijk stokboord gekocht en lekker vlees van een goede slager. Hij sealt ons vlees op verzoek, zodat we het lang kunnen bewaren. Ik koop ook Black Pudding en de kaas, die we zo lekker vinden. Deze heet Black Bomber. Vervolgens lopen we een heel eind in de regen gelopen voor de shipchandler. Hier koop ik vier Imray Charts gekocht: C7: Scillies en de zuidkust vanaf falmouth. C 56 en C57: Zuidkust ierland oost en west. Ook kerry zit hier bij en het zou leuk zijn als we daar nog terecht zouden komen vanwege onze prachtige wandeling daar ooit: De round of Kerry. Het ligt wel behoorlijk westelijk, maar wie weet. Tot slot de C62: De Ierse zee, het noordelijk gedeelte. De C61, het zuidelijk deel heeft hij niet. Bij reddingmaatschappij kopen we als vorm van sponsoring een vlaggetje, sokken en een mok. We drinken koffie bij de Royal Salcombe Yachtclub en schrijven ons naam in het gastenboek.

Met laag water ga ik met het bootje naar overkant voor een lange wandeling met Duca over strand. Ik leg het bootje bij de hard waar, ook de kleine ferry aan legt en moet wel opletten, want bij hoog water komt het bootje onder water als je het vastlegt en op de bepaald moment komt het water heel snel. De Ferryman biedt aan oogje in het zeil te houden. Duca gaat weer uit haar dak. “Too much sugar”?, vraagt een jongetje.

Vrijdag 30 mei. Heerlijk zeilen met een Z.O. wind. Om 8.50 gaan we weg richting Plymouth, waar we om 13.30 aankomen en weer eens in een Marina gaan liggen. Ik wil veel internet gebruiken en hier in Marina is gratis Wi-Fi en ook redelijk snel. Ik heb namelijk gemerkt dat als ik met mijn eigen Wi-Fi netwerkje foto’s uploadt, dit toe weg veel MB vraagt. Ook ben ik op zoek gaan naar een aantal nieuwe Imray kaarten, omdat we binnenkort de zuidkust zullen verlaten en “het hoekje om gaan” bij lands end, richting het Noorden. We hebben besloten niet naar de scillies te gaan. Het weer is steeds te onstuimig en veranderlijk, dat dit niet leuk is om te doen. Daar is weinig bescherming en met wisselende sterke winden, ben je steeds bezig een andere beschutte ankerplek te zoeken. Bovendien is deze eilandengroep ook goed te bereiken tijdens een normale vakantie. Ik ben dus nog op zoek naar de C61 kaart: Ierse Zee zuidelijk gedeelte. Daarom zijn we ook zo vroeg weg gegaan vanmorgen, zodat we de middag ook nog hebben. Dan behoeven we maar 1 nacht in deze dure Marina. Het is de duurste tot nu toe £ 34.50, maar wel met veel service, een linnen tasje met allerlei informatie, een pen en een drijvende sleutelhanger. Altijd handig. Het is een keten van Yacht Havens aan de zuidkust met ook 1 in Zeeland. Ik zet mijn gehele verslag tot nu toe en foto’s op mijn blog.

Rond 18.00 uur gaan we toch nog even naar de stad. We gaan liever nu dan morgen, want ook als is het een stad met grote betekenis, zoals de Beagle, de Mayflower, en veel nautisch verleden, hebben wij beiden nooit zo’n interesse in musea e.d. We eten heerlijk en niet duur bij een Nepalees restaurantje.

Zaterdag 31 mei. Toch nog bijna Wi-Fi-stress. Eerst “even” boodschappen doen en dat blijkt een heel eind lopen naar een kleine supermarkt, zoals zo vaak hier in combi met postkantoor. Ik kan in ieder geval de belangrijkste (groente, fruit, zuivel en 2 flessen witte wijn) zaken kopen. Het is een heel eind weer terug lopen, maar net op dat moment komt de bus aan die naar mount batten point gaat, vlak bij onze Marina. Daarna besluit ik mijn Wi-Fi apparaatje op te waarderen en dat blijkt niet te kunnen met een Nederlandse creditcard. Ik bel de winkel in ipswich waar ik alles heb gekocht. Zij verwijzen me door naar de technische dienst, maar die kunnen niet helpen. Het blijkt dat ik toch vouchers moet hebben en gelukkig is hier in de stad een vestiging van hun winkels! Gelukkig ontdek ik het nu en liggen we bij een grote stad. Dan maar op zaterdag middag naar The Mall. In de winkel staan men niet echt open voor mijn feedback, want het ik ben best wel ontstemd. Men had dit toch kunnen vertellen en dat had ik direct vouchers gekocht. De prijs valt namelijk best mee: 3 voor 15 pond per stuk en 3g per stuk. Iedere voucher blijft vanaf het moment dat ik deze via site inzet, een maand geldig.

Ik ben alleen op pad en alles bij elkaar bijna 4 uur onderweg. Uiteindelijk vind ik in de shipchandler bij de queen battery marina de Imray 61. Dan weer helemaal terug rondom de haven lopen en later bedenken, dat ik het pad over de sluisdeuren had kunnen nemen. Om 16.50 uur ben ik weer aan boord. We tanken Diesel en varen om 17.30 uit om 5 mijl verderop een prachtige ankerplek bij cowsand te vinden. We eten rijst met broccoli en gebakken black pudding met uien, lekker. Daarna zitten we nog lang buiten met de olielamp aan. Het valt ons steeds weer op dat iedereen in de avond bijna altijd binnen zit. Zitten ze tv te kijken of zijn het gewoon koukleumen?

Zondag 1 juni. Een gouden tip. Vanmorgen maken we eerste met zijn drieën een lange wandeling en een steile klim naar 97 meter. Daar hebben we een prachtig uitzicht! De mensen van het bootje dat vanmorgen hun visnetten aan het ophalen waren, zijn op het strand bezig hun netten leeg te halen. Het zit vol met krabben, platvis, een mul en een andere vis. Het zijn privé personen zonder vergunning dus mogen ze helaas niets verkopen.

Om 12.30 varen we uit richting polperro, waar we om 18.00 uur aankomen na een heerlijke zeildag. Er is weinig wind, maar met een aantal grote slagen geheel te bezeilen. We zeilen eerst zo’n mijl of 5 zuidelijk de zee op, om dan een mijl of 12 naar het westen te varen. De tegenstroom werkt a.h.w. mee aan het eind doordat deze ons naar het zuiden duwt in de richting van de haven. Windkoers alleen was net te krap geweest.

Onderweg heb ik even gebeld met havenmeester en ik kreeg zijn vrouw aan de lijn, die vertelde dat er op het moment geen havenmeester is, maar dat ze me het nummer van haar man zou geven. Die gaf goed advies, nl. niet de haven in, maar buiten aan een mooring liggen met voor en achter vast. We brengen onze Scandinavische lange lijn met het bootje naar een ketting aan de wal en liggen rustig. Na het eten even naar de pub. Ik pik wat chips, die van 2 mannen bleken te zijn. De man met de paardenstaart had ik al eerder gezien toen hij naar buiten voer en recht vooruitkijken voorbij voer. Het is me al eerder opgevallen dan de Engelsen eerst even moeten ontdooien voor je contact legt. Het “pikken” van zijn frietje breekt het ijs hij vertelt dat hij even zijn nieuwe boot ging testen en tegelijk wat makreel wilde vangen. Voor ons een teken om door te vragen, omdat het ons nog nooit gelukt is varend vanaf het schip vis te vangen. Je moet “feathers” hebben, blijkt en die 60 feet diep hangen, terwijl je min of meer stil ligt. Te koop bij de postkantoor. Als hij weg gaat roept hij: “Remember: 60 feet deep”. Later in de kuip maakt Meine een kaasplankje en we drinken een de PX sherry van Bert.

Maandag 2 juni. Ze schieten! We staan vroeg op en gaan met het bootje naar de kant voor boodschappen, koffie in de pub met vrij Wi-Fi voor een weerbericht, want ik heb hier geen bereik op de ankerplek met mijn apparaatje. Het is miezerig en grauw weer, maar uiteindelijk wordt het een topdag. We vertrekken om 10.00 uur en we zeilen 7 uur lang kruisend richting het zuidwesten. Alleen de laatste 2 uur tegen de stroom en wind op de motor richting helford river. Vandaag losten de buien zich op voor ze bij ons kwamen of gingen achter ons langs. Het waren geen buien waar wind in zat overigens. De gehele dag zo’n beetje rond de 10 knopen wind. Soms wat meer met maximaal 16 knopen en soms minder met 5 knopen. Halverwege onze tocht is er een schietoefening van de Marine, te volgen op Kanaal 72. Er zijn steeds helikopters in de lucht en een groot marineschip lost een stuk of 20 schoten. Toch wel een beetje beangstigend. Overigens hebben zeiljachten toch een soort voorrang, al wordt je wel gemaand weg te gaan. Wij blijven steeds net buiten de zone, maar we hoorden op de marifoon dat een jachtje door een RIB van de marine naar veiliger zone werd geloodst. De restjes eten zijn snel opgewarmd en ik ga vroeg slapen om 10.00 uur. Ik heb de vorige nacht slecht geslapen aan de mooring en was om 4.30 wakker. Vanwege het gewiebel en ” herrie” heb ik voor de eerste keer deze reis mijn oordoppen gebruikt.

Dinsdag 3 juni. Beet! Voordat we vertrekken houden we palaver. Vandaag is het nog een redelijke dag, geven zowel Windguru als met.gov.uk aan, maar er nadert een lage druk gebied. We willen vandaag in ieder geval “de bocht om” lizards rock en  richting NEWLyN en dan daar het slechte weer afwachten. Het weer is zo’n beetje hetzelfde als gisteren en tot 14.45 uur kunnen we lekker zeilen. Bij de kardinale boei Manacle varen we nog een hele tijd richting het zuiden om wind te pakken en een goede stroming. Dan maken we nog een slag richting de wal en bumble rock. We worden erg terug gezet en zetten de motor er bij. Bijna geen wind meer ook trouwens en ik bedenk me dat ik nu wel eens de feathers, die we in Polperro hebben gekocht kan testen. We doen de motor uit en dobberen met de stroom mee richting NEWLyN. Het is hier diep genoeg dus ik laat de lijn met alle haken en kleurige “fliebertjes een heel eind zakken. Direct voel ik dat ik beet heb en inderdaad binnen een 2 minuten een vis gevangen. Het is geen makreel, maar een kabeljauw, ook helemaal prima. Als een kind zo blij, haal ik binnen, Meine maakt een foto, haalt de vis er af en vangt 20 minuten later onze 2e kabeljauw vandaag. Dat wordt smullen op de COBB vanavond!

Het is nog steeds grauw en miezerig en de wind is zo’n beetje helemaal weg gevallen. We naderen Newlyn en varen de haven binnen, maar als we in een box afmeren worden we beleefd en met alle excuses geweigerd. Vanwege de visserij en daarmee de voedselindustrie mag men geen honden toelaten. Even denk ik te maken te hebben met de plaatselijke “Willempie”, want hij praat een beetje vreemd, maar het is echt waar. Dus op naar penzance, dat even verder ligt. De zogenaamde “wet-dock” haven is nog dicht en gaat rond 2 uur voor HW open. Dat is over een uurtje. Speciale moorings liggen er (die wat later blijkt net vorige week zijn geplaatst) om even te wachten. Als we naar binnen varen krijgen we direct een plaatsje aangewezen, we zijn het 6e schip naast een ratjetoe van boten, een modern jacht, een mooi onderhouden klassiek jacht en 3 bijna overleden boten, waarvan ik me afvraag hoe ze überhaupt nog blijven drijven. Er brandt wel licht binnen, dus ze worden bewoond. Van één ervan is het potdeksel volledig afgebroken.

Gelukkig is het weer enigszins droog, dus we kunnen onze vissen, gevuld met een home made marinade heerlijk garen op de BBQ. Samen met groente een aardappelen een heerlijke maaltijd.

Woensdag t/m vrijdag 4-6 juni. Prachtige wandelingen door Cornwall! Het is mooi weer, maar het waait enorm. we lopen wat rond. Gisteravond zijn we nog even in de pub geweest voor een biertje en een rode wijn. Penzance is een leuk stadje met alle voorzieningen. De haven is behoorlijk in bedrijf en er zijn verder op 3 droogdokken, waar aan schepen gewerkt kan worden. Ook ie er wat handel, doordat iedere dag een redelijk grote coaster binnenvaart, die van alles vervoert, ook vanaf de scillies. In de middag gaan we langs het strand wandelen richting saint michael’s mount, te vergelijken met Mont saint-michel in frankrijk, maar dan wel kleiner. Het is een plek met veel geschiedenis, genoemd door de romeinen en de kelten, die de rots respectievelijk ictis en de “grote rots in het bos” noemden. Nu is deze streek heel kaal, maar vroeger waren hier dus bossen. Ook wordt er in 325 v Chr. gesproken over handel in tin. Inderdaad zijn we hier in het gebied met vele verlaten tin en kopermijnen. Als we aankomen is het LW en het pad er naar toe te bewandelen. Veel dagjesmensen. Het pad naar het eiland, Een prachtige dag maar wel met windkracht 6-7, dus te veel voor ons! We zijn nu is west cornwall het is echt prachtig. Ook de kliffen, die we vanaf de zee steeds zien zijn indrukwekkend. We lopen terug via een pad dat wat hoger langs te kust voert en zijn totaal 4.5 uur onderweg en dus pas om 19.30 terug. We besluiten in een oude pub te gaan eten. Erg lekker, maar ook erg lang wachten en uiteindelijk best duur.

Donderdag vroeg op. Ik ga naar het toeristenbureau om een echte wandelkaart te vragen. Het idee is om misschien 2 dagen te wandelen en onderweg een B&B aan te doen, omdat de weervoorspellingen nog steeds heel slecht zijn. Ik koop een goede 1:25000 kaart, maar we besluiten niet in een B&B te gaan. Degene die ik bel zijn of fully booked, of nemen geen honden. Bovendien vind ik 120 voor een nachtje wel veel. Daar komt dus ook nog het pub eten bij.

We gaan dus gewoon lekker op pad, met het idee naar het noorden te gaan en het schiereiland, dat lands end eigenlijk is te doorkruizen. We willen richting zennor head, ook om vast te zien hoe het er aan de andere kant uitziet, als we al zeilend rondom lands end zullen gaan. Het wordt een prachtige wandeling met veel afwisseling. Dit is het soort wandelen waar meine en ik van houden. Een beetje moeten zoeken naar een pad, verdwalen in langere tijd niet gebruikte paden, die overwoekert zijn. Mijn benen zijn aan he eind van de dag helemaal geschramd. In het begin bij trevaylor stream, kunnen we het pad niet vinden. We lopen door een prachtig bos, maar de overgang over het stroompje is niet te vinden. Uiteindelijk steken we ergens over waar het doorwaadbaar is, maar dan komen we in een nat gedeelte. Meine is al ver vooruit en ik loop verkeerd en zit ineens tot aan mijn knie in een soort moeras vast. Het lukt me niet om mijn been, met schoen en al vrij te krijgen. Meine komt er bij en neemt mijn camera over, zodat ik mijn handen vrij heb. De enige manier om lof te komen is het mos en modder met mijn handen weg te scheppen. Dit lijkt heel vies als jet het leest, maar het viel best mee en de modder ruikt heerlijk aards én dat past bij mij. Later op de wandeling komen we vrij hoog in veel leger gebied met hooguit struiken en wild groeiende rododendron. Prachtig, want ze staan nu in bloei. Uiteindelijk bereiken we zennor. Nu is de vraag hoe terug te komen. De bushalte die precies naast het pad is waar we uitkomen, geeft aan dat de laatste bus rond een uur om 15.00 uur is gegaan. Dan maar naar de pub om een taxi o.i.d. te regelen. Als we net om de hoe zijn komt er een busje aan van de community service, een plaatselijk vervoersbedrijf en die neemt ons meet naar st just. Daar nemen we 10 minuten later de bus terug naar penzance. Alles bij elkaar dus best snel en ook nog een goede indruk gekregen van de rest van het landschap. Vandaag een uur of 6 gelopen, dus ik voel mijn benen wel. Onderweg bedenk ik trouwens dat wandelen voor mij toch de beste manier is om in het hier en nu te zijn.

Vrijdag rommelen we wat, nog wat water tanken, paar kleine boodschapjes, een korte wandeling en dan om 21.45 uur de haven uit als het Lock open staan om buiten voor anker te gaan. We willen nl. morgen héél vroeg weg omdat een grote afstand willen overbruggen, nl. naar padstow zo’n 60 mijl. Helemaal buiten aan de mooring is het erg onrustig vanwege de harde wind gisteren en de lage wal. Van de havenmeester mogen we voor de haveningang tussen de pieren voor anker. Dan liggen we in ieder geval redelijk beschut.

Zaterdag 7 juni. Gewoon heerlijk zeilen zoals het hoort. We staan om 05.30 uur op en varen om 06.00 uur. Onze routine is met dit soort vroeg vertrek altijd dat we wel even wassen/douchen en een kop koffie/thee nemen en dan direct gaan varen. Iets later onderweg volgt dan een ontbijt. Duca kunnen we nu niet uitlaten, maar Meine heeft haar gisteravond op een zo laat mogelijk tijdstip uitgelaten. De lucht is nog steeds grauw, maar de wind is goed en komt uit de goede hoek. Vannacht is die gedraaid naar het zuiden en aangezien wij als we straks om lands end heen zijn, richting het noorden gaan, komt dit goed uit. Om 7.50 ronden we de kardinale boei ten zuiden van gannel rock, een zogenaamde brulboei en we horen hem goed. We zeilen, maar hebben vanwege de scherpe koers en nu nog stroom tegen, wel de motor erbij. Rond 08.15 komen we aan bij lands end en zien de zogenaamde longship vuurtoren duidelijk liggen. Het is een groepje rotsen, met de toren er op. Vanaf een uur of 9.00 zie ik een blauwe streep aan de horizon verschijnen en een tijdje later schijnt te zon! Met een ruime wind en zonder de motor zeilen we echt heerlijk, één maal zelfs 9,7 knopen. De wind neemt wel toe en om 10.30 uur zetten we een reef in het grootzeil. Om een uur of 11.00 zien we st. ives liggen en hebben we al 32 mijl er op zitten. Om 12.20 uur bak ik tosti’s, want we liggen door de harde wind (wk4-5) redelijk stabiel en dan kan ik binnen wel in de kombuis wat doen. We hebben wel beiden een anti-zeeziekte tabletje genomen. Tot nu toe trouwens, maar 2 keer eerder en gelukkig heb ik weinig last van zeeziekte. Alleen een schommelige koers, met weinig wind van achter wil me nog wel eens zeeziek maken. We varen in een stuk door en alles is geheel te bezeilen. Aangezien de haven van padstow een stukje de rivier op ligt, die een Bar (hier heet deze de doombar, dus dat belooft weinig goeds. Het zijn zandbanken in rivieren, die hier vaak zijn en in het verleden al tot heel wat schipbreuk hebben geleid. heeft en voor een groot gedeelte droog valt, heeft ook deze haven weer een wet-dock. Daarvoor zijn we te laat, maar de almanak geeft aan dat er even voor de ingang een mooie ankerplek is, die bij deze wind beschut is. Inderdaad ankeren we om 15.15 in deze polventon bay. Net als we liggen gaat het hevig regenen, dus mooi op tijd. Even snel spaghetti met pasta koken, eten en dan gaan we samen met het bootje nog even naar de wal om Duca uit te laten. Doen in zo’n situatie ook altijd onze zwemvesten aan en nemen oom de roeiriemen mee, voor als het motortje weigert. De hond binden we tegenwoordig ook vast in het bootje, want het moment dat ze land ziet en ruikt, heeft ze de neiging om al ver uit de kust gewoon uit het bootje te springen. Eén keer eerder probeerde ze dat namelijk, maar gelukkig had ik haar toen vast. Ze zou gewoon uit het bootje zijn gesprongen! Er blijkt toch wel branding te staan als we aankomen (die zie je moeilijk vanaf de boot) en het kost ons beiden een natte broek om heel en zonder te kapseizen te landen. In ieder geval kan Duca los! Om 21.30 liggen we al in bed. Beiden zijn we behoorlijk moe, omdat we de nacht voor anker bij de haveningang slecht hebben geslapen. Zelfs daar beschut was het behoorlijk ruw en was het moeilijk om in slaap te komen. Om 03.00 uur toch maar de oordoppen in gedaan.

Zondag 8 juni. Een gezellige heksenketel. We slapen wat uit tot een uur of 09.00 uur, gaan even overboord voor onze ochtend wasbeurt. Het water is echt nog heel koud, dus het is even snel onderdompelen aan het zwemtrap, wat zeep er bij, afspoelen en klaar. Wel heel lekker verfrissend trouwens. Het bevalt prima. ik ben wel benieuwd of we deze reis ook nog aan echt zwemmen toe gaan komen. Toen we wakker werden zagen we trouwens dat de bijboot, nog maar aan 1 lijn vast zat. De andere bevestiging was toch los geraakt ondanks de stevige knoop. Straks dus even anders oplossen. Met het bootje naar de wal voor een wandeling langs de kliffen. Mooi uitzicht vanaf hoog over de zee. De laatste tijd laten we Duca aangelijnd zitten, want de kliffen zijn hoog, de konijntjes talrijk en Duca onstuimig.

Om 13.00, een uur voor HW vertrekken we naar padstow. De rivier erheen is mooi en weids. Overal zijn bootjes aan het zeilen, een heerlijke zonnige zondagmiddag. Als we de haven binnenvaren voelen we ons a.h.w. overvallen door de gezellige drukte. Op de kade speelt een jazzbandje, overal dagjesmensen en terrasjes. Dit hadden we nu helemaal niet verwacht, maar het is wel leuk, alleen een overgang als je zo uit de natuur komt. We gaan even een pintje pakken, kopen een paar pasteitjes en eten verder restjes aan boord.

Maandag 9 juni. Weer 2 vissen. Eerst maar weer eens douchen en haren wassen in een échte douche aan de haven. Dan boodschappen en vooral vers brood. Het valt op dat hier “Rick Stein” alom vertegenwoordigd is in delicatessen, restaurantjes, etc. Aan het eind van de haven is een geweldige en grote Rick Stein Deli, en ik het lukt hier eindelijk om een groot stuk Parmezaanse kaas te kopen. En nog wat andere heerlijke specialiteiten uit Cornwall. Ik ben ook even alleen op pad want binnenkort is Meine jarig en ik koop her en der een cadeautjes. Dat is zo onze gewoonte geworden. We geven elkaar meestal een aantal kleine “dingetjes” één groter dingetje. Ik ben de laatste weken al goed geslaagd, maar dat vermeld ik hier natuurlijk niet. 0m 13.00 verlaten we de Haven zodra het “slot er af is. We gaan ankeren in weer een andere baai, om morgen weer heel vroeg te kunnen vetrekken richting milford haven, hier zo’n 60 mijl ten noorden van ons. We zullen dan het bristol channel kruisen, een hele brede rivierstroom die mijlen diep het land in gaat. Dit stuk van Engeland slaan we over. We willen nu eigenlijk graag naar ierland en dan richting schotland. Voordat we ankeren gaan we echter spelevaren, een tweetal uren al dobberend op zee met onze feathers vissen en jawel ook deze keer weer 2 vissen, een makreel (he he eindelijk) en een ander prachtige vis. Vanavond in de pan.

Dinsdag 10 juni. Een topdag!!! Om 06.00 uur op, even over boord. Gisteravond zo laat mogelijk Duca uitgelaten. Dat kan nu niet, omdat het water te hoog staat en we nergens aan de wal kunnen. Het is zonnig en er waait een stevige zuiden wind. Weer uit de goede richting. We vertrekken om 06.30 uur en kunnen een koers van 66 mijl uitzetten in de richting van de turbot bank boei, vlak voor milford haven. Met andere woorden één rechte lijn naar het doel met aan stuurboord Wales. Na een tijdje zien we nergens meer land en ik kijk op de kaart om te ontdekken dat we aan bakboord New Foundland op een afstand van 1960 mijl! Een bijzondere ervaring om zoveel open zee naast je te hebben. De deining is trouwens ook behoorlijk en het is echt genieten! Dit is zo’n dag waar je alleen maar op kunt hopen. Prachtig weer, goede stevige wind en de zon in het gezicht. Niet-zeilers vragen zich misschien af wat je zoal doet op zo’n tocht van 12 uur. Ik vind het heerlijk om naar de zee te zitten kijken, wat te mijmeren, de deining van de zee te voelen. Er valt eigenlijk niet zo veel te doen, behalve zeilen en zijn. Ik denk terug aan andere zeilreizen, waar bij mij het verlangen groeide om een heel lang op pad te zijn. Nu ik dit aan het doen ben, merk ik een verlangen om helemaal compleet vrij te zijn en de tijd volledig aan ons zelf te hebben. Nu blijft het toch een beetje plannen en kiezen wat doen we wel en wat niet. In ieder geval merk ik de laatste dagen wel dat dit van een vakantie overvloeit naar een manier van leven. We worden echt een soort zwervers en binnen ons grotere richting (Schotland) kiezen we elke dag weer opnieuw wat te doen.

Als Meine dan opeens dolfijntjes ziet, wordt een droom werkelijkheid. Dit is wat ik altijd in verslagen heb gelezen, maar nog nooit heb mee gemaakt. Een stuk of 15 dolfijnen zwemmen met ons mee, springen op, schieten heel snel wentelend onder de boot door en het is een feest om er naar te kijken. Ik ben op een bepaald moment ook echt geraakt. Dit is toch een beetje waar we het voor doen, dit soort ervaringen. Een paar uur lang blijven deze dieren, of steeds weer andere, ons vergezellen en soms zit ik alleen maar in het gangboord ademloos naar ze te kijken. Natuurlijk heb ik eerder al foto’s en filmpjes gemaakt.

Ondertussen vorderen we snel. Ook vandaag halen we een hoog gemiddelde. Uiteindelijk 80 mijl in bijna 13 uur. En dat met aan het eind twee reven in het zeil en een hele kleine genua, want de wind loop soms op tot 6. Het laatste stuk milford haven in, is erg onstuimig. Het is daar lager wal en gelukkig is de havenmonding heel breed, maar vanwege veel beroepsvaart mogen we niet overal varen en Meine moet behoorlijk sturen om koers te houden. Uiteindelijk vinden we om 19.30 een goede mooring die redelijk beschut is. We zijn bekaf en kunnen ook hier niet naar de wal voor het hondje. Na wat aandringen van Meine doet ze haar behoefte buiten in de kuip, maar ‘Snachts hoor ik haar trippelen en wat janken en doet ze ook wat binnen. Het is niet anders. We moeten haar echt aanleren om aan boord in de kuip haar behoefte te doen, voor die momenten dat we niet aan wal kunnen. Overigens hebben we niet het gevoel dat ze er onder lijdt, maar écht gezond is het natuurlijk niet.

Woensdag 11 juni. Een rustdag, een échte! Heerlijk geslapen, om 08.15 uur op gestaan en om 09.00 te varen, dieper de rivier op, om een mooie ankerplek te vinden voor een dagje niets. Niets betekent op de boot: technische klusjes doen en door Meine in de mast gehesen worden om de lazy jacks opnieuw te bevestigen, hondje uitlaten, me bedwingen een wasje te doen, want we hebben genoeg schone kleren, teennagels lakken en mijn wenkbrauwen verven en tot slot dit verslag bij te werken. Morgen gaan we naar Ierland, waar we vrijdag in een Ierse pub Meines verjaardag gaan vieren. Dat lijkt me leuk!

Een gedachte over “Woensdag 11 juni. PENBROKE RIVER (MILFORDHAVEN)(51°41’104N/004°58’548W): 28 mei t/m 10 juni. Logstand 9473-9776: 303 mijl in deze periode. 880 mijl totaal gevaren!

  1. Hallo,Heb jullie uitgebreide verslag gelezen en fijn te weten, dat jullie veel mooie dingen gezien en geweldige indrukken hebben gehad.

    Vandaag ben jij jarig, Meine, heel hartelijk gefeliciteerd. We denken aan jullie!
    Veel liefs,

    Henk & Garmyn

Laat een reactie achter op G. Didden Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s